Γίνε τώρα μέλος του iSYRIZA . Μια νέα σχέση με την πολιτική. Δικαίωμα στη γνώση, στο συντονισμό και τη συμμετοχή. #isyrizagr

Tuesday, 22 February 2011

Κάλεσμα της Ανοιχτής Συνέλευσης Κατοίκων Αγ. Παρασκευής για την απεργία


ΑΥΡΙΟ ΤΕΤΑΡΤΗ 23 ΦΛΕΒΑΡΗ 
ΓΕΝΙΚΉ ΑΠΕΡΓΙΑ 
ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ 
10π.μ. ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ


Σ’ ένα πράγμα συμφωνούμε με το πρωθυπουργό: «έχουμε πόλεμο». Αυτός ο πόλεμος δεν κηρύχτηκε με την έλευση του Δ.Ν.Τ. και της Τρόικα. Έχει ξεκινήσει πολύ νωρίτερα με τη λεηλασία της φύσης, την υποτίμηση της εργασίας και της ζωής μας γενικότερα: φωτιές των δασών, εμπορευματοποίηση των δημοσίων χώρων, ανεργία, μαύρα μεροκάματα, δάνεια και δόσεις, εξαντλητικά ωράρια μαθητών, ιδιωτικοποιήσεις των δημοσίων και κοινών αγαθών, αστυνομοκρατία και καταστολή. Δεν επιζητάμε την επιστροφή σ’ αυτήν την πρότερη κατάσταση. Δεν θέλουμε να διώξουμε το Δ.Ν.Τ. για να ξανακυλήσουμε στα ίδια: στις πλαστές μας ανάγκες και την κατανάλωση. Δεν θέλουμε να αγωνιστούμε μόνο για τον μισθό που μας κόψανε ή για την σύνταξη που δεν θα μας δώσουν. Δεν θα δουλέψουμε για να ξεπληρώσουμε την χασούρα της κρίσης τους και δεν μας ενδιαφέρει το έλλειμμα στην οικονομία τους. Μας ενδιαφέρει το έλλειμμα της ζωής μας και η ανασύνθεση της ανθρώπινης κοινότητας γύρω από τις αξίες της ισότητας, της αλληλεγγύης και του σεβασμού στο φυσικό περιβάλλον.

Η συμμετοχή στην απεργία της 23 Φλεβάρη, όπως και σε κάθε γενική απεργία, δεν γίνεται απλά και μόνο για να σταλεί ένα μήνυμα αντίθεσης στην κυβερνητική πολιτική. Ούτε βέβαια μπορεί να θεωρηθεί ως συστράτευση με συνδικαλιστικές ηγεσίες (ΓΣΕΕ –ΑΔΕΔΥ) οι οποίες τόσα χρόνια συνέβαλαν μέσω συντεχνιακών πρακτικών στη συντριβή του εργατικού κινήματος και στον κατακερματισμό των εργαζομένων σε ανταγωνιστικές μεταξύ τους κατηγορίες. Αντιθέτως για εμάς η συμμετοχή στην απεργία της 23 Φλεβάρη είναι μια αφετηρία, μια αφορμή. Μια αφορμή να βρεθούν στον δρόμο όλοι όσοι αναγνωρίζουν τον εαυτό τους  στη πλευρά των εκμεταλλευόμενων. Να συναντηθούν και να παλέψουν μαζί στη βάση της αλληλεγγύης συνειδητοποιώντας επιτέλους τη συλλογική τους δύναμη.

Λέμε όχι στο φόβο, τη συνενοχή, τον κανιβαλισμό και την εξαθλίωση

«Στρατηγική για περικοπές μισθών (Οδηγίες Δ.Ν.Τ.) : μπόνους μπορούν να περικοπούν σε συγκεκριμένους τομείς, χρησιμοποιώντας μια πολιτική διακρίσεων, έτσι ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να ενωθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι σε ένα κοινό μέτωπο. Προφανώς δε συμβουλεύουμε να κοπούν τα μπόνους των δυνάμεων ασφαλείας σε δύσκολες πολιτικές καταστάσεις, όπου η κυβέρνηση μπορεί να τους χρειαστεί… Για παράδειγμα, αν η κυβέρνηση θέλει να μειώσει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, πρέπει να τους κόψει σε έναν τομέα, να τους παγώσει σε άλλον και ακόμα και να τους αυξήσει σε έναν πολιτικά ευαίσθητο τομέα»                                                                             
Όσο καλπάζει η κρίση άλλο τόσο βυθιζόμαστε στον κοινωνικό κανιβαλισμό και την συνενοχή. Η πολιτική του «διαίρει και βασίλευε» στόχο έχει τον διχασμό ανάμεσα στους καταπιεσμένους και εργαζόμενους, έτσι ώστε να αποφευχθούν σοβαρές αντιδράσεις κι αντιστάσεις. Μας κρατάνε διαιρεμένους γιατί μας θέλουν αδύναμους. Αυτό που επιδιώκουν είναι να στρέψουν τους εργασιακούς κλάδους και ακόμα περισσότερο τις κοινωνικές ομάδες τη μία ενάντια στην άλλη.            
Από την άλλη, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης αναπαράγοντας καθημερινά την κυβερνητική προπαγάνδα θέλουν να το βάλουν καλά στο κεφάλι μας: «μαζί τα φάγαμε!», προσπαθώντας έτσι να ενοχοποιήσουν μαζικά τις συνειδήσεις μας και να μας πείσουν πως αφού φταίμε πρέπει να θυσιαστούμε στο βωμό του κέρδους για την επιστροφή στην «ανάπτυξη» καλώντας μας να αποδεχτούμε τα μέτρα, να συναινέσουμε στο «σωτήριο» κυβερνητικό έργο και να δουλέψουμε ακόμα πιο φτηνά. Αλλά δεν ξεχνάμε τα δισεκατομμύρια ευρώ σε πακέτα στήριξης τραπεζών, σε επιχειρηματικούς ομίλους στο χρηματιστήριο, σε τοκοχρεωλυτικές δόσεις προς τραπεζίτες και σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς, τις τεράστιες φοροελαφρύνσεις των μεγάλων επιχειρήσεων,  τα σκάνδαλα και τις μίζες. Όχι κύριοι δεν φταίμε, δεν τα φάγαμε μαζί!                                                                                                                                               
Αν κάτι μπορούμε να χρεώσουμε στους εαυτούς μας, αυτό είναι ότι πιστέψαμε και συναινέσαμε σε ένα σύστημα που βασίζεται εξ ολοκλήρου στην εκμετάλλευση και τον ατομισμό. Γίναμε κομμάτι ενός συστήματος που λεηλατεί τις ανθρώπινες σχέσεις κάνοντας τους ανθρώπους να φέρονται ανταγωνιστικά μεταξύ τους όπως οι επιχειρήσεις. Γίναμε κομμάτι ενός συστήματος που καταστρέφει δομικά, συστηματικά και αμείλικτα το φυσικό περιβάλλον και σκορπά φτώχεια, μιζέρια, φόβο και εξαθλίωση. Φταίμε που αντί να κοιτάξουμε το κοινό μας συμφέρον ως καταπιεσμένοι και εργαζόμενοι επιλέξαμε ατομικές λύσεις και κυνικά πρότυπα: παίξαμε στο χρηματιστήριο, βασιστήκαμε στα δάνεια, κοιτάξαμε την ατομική μας καβάτζα και καριέρα, ρουφιανέψαμε. Γίναμε κομμάτι ενός συστήματος που πολύ πριν χρεοκοπήσει υλικά και οικονομικά είχε χρεοκοπήσει ηθικά.
Σ
Ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Αγίας Παρασκευής
http://anoixtisyneleysiagparaskevis.blogspot.com

Monday, 21 February 2011


Οι λογιστές που μας κυβερνούν έχουν την αίσθηση ότι το Βατοπέδι ήταν «το σκάνδαλο», ενώ το ξεπούλημα 50 δισεκατομμυρίων δημόσιου πλούτου σε περίοδο κρίσης, με χρονοδιάγραμμα αναγκαστικής εκποίησης, θα είναι «εθνικό έργο» αξιοπρέπειας και καλής διακυβέρνησης.
Βέβαια, οι αγοραστές δεν θα έχουν παρά να περιμένουν να τελειώνει ο χρόνος για κάποια από τις επόμενες δόσεις, οπότε η κυβέρνηση θα ξεπουλήσει όσο όσο, μιλώντας για υποχρεωτική εκποίηση διότι «το επιβάλλει ο μονόδρομος». Προκλητικά δε θα μας καλούν να τους πούμε τότε ποιους εναλλακτικούς αγοραστές έχουμε υπόψη μας.
Οι λογιστές, οι τοκογλύφοι των τραπεζών και των εργολάβων καθώς και τα φερέφωνά τους, ανακάλυψαν την ανάγκη να παριστάνουν τις μωρές παρθένες έναντι υπαλλήλων διεθνών οργανισμών που τους εξέθεσαν δημοσιοποιώντας τον ήδη υπάρχοντα προγραμματισμό του μεγαλύτερου σκανδάλου της σύγχρονης Ελλάδας. Καμώνονται ότι τσακώθηκαν μαζί τους, ασφαλώς όχι βέβαια για την πολιτική, αλλά για την επικοινωνία της λογιστικής της εκποίησης. Αναρωτιέμαι, πού πάει η κυβέρνηση; Είναι δυνατό να τσακώνεται με τους εκπροσώπους «της μονοδρομικής λύσης σωτηρίας της χώρας»; Με αυτούς στους «οποίους χρωστάμε και δεν μπορούμε να διαπραγματευτούμε»;
Η ανακοίνωση εκ μέρους των υπαλλήλων της τρόικας για την εκποίηση του εθνικού μας πλούτου, αποκληρώνοντας τις επόμενες γενιές, απέδειξε ότι στην Ελλάδα δεν λειτουργεί η δημοκρατία. Η Βουλή δεν είχε καν το δικαίωμα να ψηφίσει την εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας. Τους βουλευτές η κυβέρνηση τούς βλέπει απλά ως μαριονέτες ενός θεάτρου σκιών που ψηφίζουν την περαίωση με την οποία οι φοροφυγάδες καλούνται να βάλουν χαρτόσημα στη φοροκλοπή τους, αλλά είναι έτοιμοι να στείλουν φτωχούς ανθρώπους φυλακή εάν δεν πληρώσουν 1,40 ευρώ. Μια κυβέρνηση που ωρύεται ότι δεν θα αφήσει να καταργηθεί η νομιμότητα, ενώ παραβιάζει κάθε μέρα το Σύνταγμα. Η οποία εισήγαγε στη Βουλή τη διαγραφή 24 δισεκατομμυρίων χρεών εκείνων που εδώ και χρόνια πράττουν: «δεν πληρώνω - δεν πληρώνω για τα εκατομμύριά μου»...
Οι δημόσιες δηλώσεις των αλλοδαπών υπαλλήλων αποκάλυψαν ότι στην Ελλάδα δεν λειτουργεί η δημοκρατία. Την εκποίηση δεν την γνώριζε θεσμικά ούτε καν το υπουργικό συμβούλιο. Μόνο ένας υπουργός. Ισως και κάποιοι κομματικοί που η πολιτική τους ευστροφία τούς οδήγησε καμαρωτοί καμαρωτοί να δηλώνουν ότι αυτά τα προέβλεπε το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, ενώ άλλοι, της Ν.Δ., περιφέρονταν από κανάλι σε κανάλι υποστηρίζοντας ότι εκείνοι τα είπαν πριν την τρόικα. Ω! Τι τιμή και τι δόξα!
Η φασαρία για την αποκάλυψη της εκποίησης δείχνει ότι η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ απέτυχε ακόμα και στην πρόθεσή της να δημιουργήσει τεχνική κρίση με την τρόικα, για λόγους επικοινωνιακούς και εκλογικούς. Δείχνει, επίσης, ότι η τρόικα θέλει να δέσει τον γάιδαρο των συμφερόντων που εκπροσωπεί τώρα που υπάρχει μια κυβέρνηση που της επιτρέπει επί της ουσίας όλα. Διότι, μη μου πείτε ότι είναι αδιάφορο το ότι δεν υπάρχουν ανάλογα επεισόδια στο Δουβλίνο. Οτι ουδείς τόλμησε να πει οποιαδήποτε κουβέντα εις βάρος της Ιρλανδίας. Οτι η τρόικα δεν τόλμησε να κάνει εκεί αυτά που κάνει εδώ. Διότι αυτές οι διαφορές μάλλον δεν οφείλονται στο ότι τα εκεί τροϊκανόπαιδα έχουν καλύτερο χαρακτήρα από τα εδώ. Μάλλον τελικά έχει να κάνει με το τι κυβέρνηση και επιχειρηματίες «διαθέτει» η Ελλάδα...
*Άρθρο του Νίκου Κοτζιά, συγγραφέα, καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιώς, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», 20/02/2011

Sunday, 20 February 2011

Τα ΕΙΠΑ-ΞΕΙΠΑ του Γιωργάκη. Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα του...


Είμαστε μετανάστες…


Οφείλουμε να σεβαστούμε ένα αξίωμα, ότι να είσαι μετανάστης ή πρόσφυγας δεν είναι καθόλου εύκολο. Η αντιμετώπιση μας οφείλει να έχει ως σημείο εκκίνησης το δεδομένο ότι βλέπουμε τον κάθε άνθρωπο ισότιμα. Συναναστρεφόμαστε κάθε άνθρωπο, ως πολίτη του κόσμου και θέλουμε να έχει τα ίδια δικαιώματα, του αναγνωρίζουμε το δικαίωμα στη ειρηνική συμβίωση, στον σεβασμό, στην αξιοπρέπεια, στην ανθρωπιά.

Αυτή είναι και οφείλει να είναι η βασική μας φιλοσοφία, που μπορεί μεν να μην λύνει αυτόματα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κοινωνίες μας από τη μετανάστευση ή από την προσφυγιά, αλλά αποτελεί όμως, βασική πυξίδα που μπορεί να μας δώσει το πλαίσιο, να μας δώσει την οπτική γωνία μέσα από την οποία θα αντιμετωπίσουμε, θα λύσουμε καλύτερα αυτά τα προβλήματα.

Η άποψη ότι ‘οι μετανάστες δεν είναι πρόβλημα, αλλά έχουν προβλήματα', αποτυπώνει μια πραγματικότητα, όσες βελτιώσεις και να έχουν εφαρμοστεί και υλοποιηθεί. Υπάρχουν σημαντικά πρακτικά και θεσμικά προβλήματα και υπάρχουν και προβλήματα αντίληψης, νοοτροπίας, υποδοχής και αποδοχής. Το καλύτερο που θα συνέβαλλε στο να σταματήσει αυτή η εικόνα, ήταν η ένταξη των μεταναστών. Όταν ο μετανάστης αισθάνεται στη χώρα όπου ζει ότι είναι ίσος προς όλους τους άλλους, ότι τον αντιμετωπίζουν με τον ίδιο τρόπο, ότι έχει τα Πορεία Χανιάίδια δικαιώματα στην υγεία, τα ίδια δικαιώματα στην εργασία, έχει λόγο, ακούγεται, τότε δεν έχει παρά να εξελίσσεται κι αυτός και να προσφέρει στην κοινωνία. Οφείλουμε να συνεισφέρουμε στην ένταξη των μεταναστών, ώστε να αισθανθούν όλοι οι μετανάστες την αξιοπρέπεια που χρειάζεται κανείς ως άτομο, ως οικογένειες, ως εθνότητες, ως κοινότητες εδώ στην Ελλάδα. Ας εντείνουμε τη προσπάθειά μας να δώσουμε ίσα δικαιώματα στην υγεία, στην εργασία, πρέπει να δούμε και τα πολιτικά δικαιώματα των μεταναστών.

Στο Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας των Λαών πραγματοποιήθηκε, στις 27-28 του Σεπτέμβρη, το 3ο αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, με αφορμή τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες στη περιοχή. Διαβάστε εδώ τη παρουσίαση μας: Να σπάσουμε τα σύνορα που μας χωρίζουν.

Μια ομάδα από μετανάστες από τη Βόρειο Αφρική κατεβαίνουν σε απεργία πείνας στα Χανιά, θέτοντας πολύ συγκριμένα θέματα μεταναστευτικής πολιτικής και αιτούμενοι τη νομιμοποίηση των και άδεια παραμονής. Και αυτό κρίνοντας ότι δεν είναι αρκετά γνωστό στη κοινωνία το πρόβλημα και ότι δεν έχουν άλλο δρόμο για τη δικαίωση των, καταθέτουν την ακόλουθη ανοικτή επιστολή:

* ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ προς κάθε οργάνωση, τα κόμματα και τους βουλευτές, τους Δήμους και τις Νομαρχίες, Εργατικά Κέντρα και κάθε συνδικάτο εργαζομένων και επιστημονικό σύλλογο. Προς κάθε πολιτική και πολιτιστική συλλογικότητα στα Χανιά, σε όλη την Ελλάδα  και το εξωτερικό. Προς κάθε πολίτη ξεχωριστά.
Είμαστε μετανάστες, μέλη του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης που ζούμε στην Ελλάδα. Ήρθαμε παράνομα όπως η πλειοψηφία των μεταναστών, μιας και το πολιτικό και θεσμικό πλαίσιο  που υπάρχει δε δίνει τη δυνατότητα σε ανθρώπους που αναζητάμε μια καλύτερη μοίρα για μας και τις οικογένειές μας, να νομιμοποιηθούμε στην Ελλάδα, τη χώρα που ζούμε, δουλεύουμε, μεγαλώνουμε τα παιδιά μας.

Με βάση την ισχύουσα νομοθεσία είχαμε καταθέσει το φάκελο μας για την άδεια παραμονής αφού εκπληρώναμε τις προϋποθέσεις, αλλά η απάντηση ήταν απορριπτική, γιατί το διαβατήριο μας είχε εκδοθεί μετά το 2004, ενώ η αίτηση για χορήγηση διαβατηρίου στην πρεσβεία μας στην Ελλάδα είχε γίνει πολύ πριν το 2004. Ακολουθήσαμε τη νόμιμη διαδικασία με προσφυγή κατά της απόφασης στα ελληνικά δικαστήρια, αλλά το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο. Πληρώσαμε χιλιάδες ευρώ ο καθένας για όλη αυτή την διαδικασία. Πολλές από τις προσφυγές δεν έχουν ακόμη δικαστεί και η ζωή μας παραμένει «λαθραία». Για τις αστυνομικές αρχές δεν ισχύει κανένα από τα έγγραφα μας και ανά πάσα στιγή μπορούμε να βρεθούμε στα κρατητήρια και προς απέλαση, όπως έχει ήδη συμβεί.

Police borderΜε βάση το σύνολο της μεταναστευτικής πολιτικής  και νομοθεσίας που ισχύει, η οποία μας βάζει στο περιθώριο, αγνοώντας την ύπαρξη και τα προβλήματα μας, αποφασίσαμε να κινηθούμε δυναμικά, και να μάθουν όλοι τα δίκαια αιτήματα μας.

Διεκδικούμε το δικαίωμα στη ζωή και στη δουλειά με αξιοπρεπείς συνθήκες.

Για να διαμορφωθεί μια μεταναστευτική πολιτική που θα εγγυάται την  πραγματική νομιμοποίηση όλων των μεταναστών που ζουν στην Ελλάδα και την ουσιαστική ένταξη μας στην ελληνική κοινωνία, είναι απαραίτητο
  • να αποδεσμευτούμε από το σημερινό καθεστώς ομηρίας, που είτε μας αποκλείει από τη διαδικασία νομιμοποίησης, είτε μας απειλεί με  από-νομιμοποίηση με βάση τις επιταγές της «Ευρώπης-Φρούριο».
  • να αποσυνδεθεί η ανανέωση της άδειας παραμονής από την ύπαρξη ορισμένου αριθμού ενσήμων γνωρίζοντας το καθεστώς μαύρης εργασίας που επικρατεί (μας αναγκάζει στην αγορά  ανύπαρκτων ενσήμων).
  • να αποσυνδεθεί το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης από την απόδειξη ορισμένου εισοδήματος (μας οδηγεί σε εικονικές δηλώσεις εισοδημάτων από αγροτικές εργασίες).
  • να μειωθεί η αξία του παράβολου ώστε να ανταποκρίνεται στο πραγματικό κόστος της έκδοσης της άδειας.
  • να αυξηθεί το προσωπικό στους Δήμους και τις περιφέρειες που ασχολούνται με την χορήγηση ή ανανέωση της άδειας παραμονής. Επίσης να υπάρχουν μεταφρασμένες οι απαραίτητες πληροφορίες για όσους δε γνωρίζουν τη γλώσσα. (το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης έχει από καιρό δηλώσει στις παραπάνω υπηρεσίες τη διαθεσιμότητα του να βοηθήσει σε αυτό).
  • να θεσμοθετηθεί η απαγόρευση απέλασης και κράτησης κάθε ανηλίκου.
  • Να εγγράφονται στα δημοτολόγια και να παίρνουν πιστοποιητικό γέννησης τα παιδιά που γεννιούνται στην Ελλάδα, όπως συμβαίνει σε όλη την Ευρωπαική Ένωση και να αποκτούν την ιθαγένεια με τη γέννηση τους.
  • Να γίνουν σεβαστές οι διεθνείς συμβάσεις υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων
  • Για όλα τα παραπάνω έχουμε προσπαθήσει πολύ τα τελευταία χρόνια. Έχουμε  συμμετάσχει σε δημόσιες εκδηλώσεις και συζητήσεις με συμπολίτες μας αλλά και θεσμικούς παράγοντες και υπηρεσίες, έχουμε πάρει μέρος σε μαζικές πορείες διαμαρτυρίας και διεκδίκησης. Έχουμε εξαντλήσει κάθε νομική διαδικασία που ισχύει στην Ελλάδα και έχουμε πληρώσει πολλά από το υστέρημα και τον κόπο μας. Δεν έχουμε άλλα περιθώρια.

Papers Απαιτούμε
  - να χορηγηθεί άμεσα άδεια παραμονής σε όλους όσους τη δικαιούνται με βάση τη νομοθεσία (εκατοντάδες μόνο στα Χανιά). Είτε δια της ανάγνωσης του νόμου με την κοινή λογική, είτε με ρύθμιση επέκτασης των κριτηρίων απόδειξης εισόδου στη χώρα.

Ξεκινάμε απεργία πείνας (11-11-2008) με την ελπίδα να ακουστεί η φωνή μας και η πολιτεία να διορθώσει την αδικία που γίνεται σε βάρος μας. Είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε την υγεία και τη ζωή μας, για να καταλάβει η κοινωνία πως εμείς οι μετανάστες έχουμε προβλήματα που αφορούν στην ίδια μας την επιβίωση.

Καλούμε σε ενεργή και καθημερινή συμπαράσταση και υποστήριξη, κάθε μετανάστη/στρια που ζεί στα Χανιά και σε όλη την Ελλάδα, αλλά και κάθε δημοκράτη και σκεπτόμενο Έλληνα συμπολίτη μας. Αναζητούμε στο πλευρό μας όλη την κοινωνία. Τη χρειαζόμαστε. Περιμένουμε στήριξη από τα κόμματα και τους βουλευτές, τους Δήμους και τις Νομαρχίες, Εργατικά Κέντρα και κάθε συνδικάτο εργαζομένων και επιστημονικό σύλλογο. Ζητάμε την υποστήριξη κάθε πολιτικής και πολιτιστικής συλλογικότητας στα Χανιά και σε όλη τη χώρα και το εξωτερικό, γιατί ξέρουμε ότι μας αφορά όλους.

Γιατί ξέρουμε ότι η κοινωνία δεν κινδυνεύει από μας. Κινδυνεύει μόνο από το ρατσισμό, την καταστολή, τον αποκλεισμό και τις διακρίσεις.

Thursday, 17 February 2011


Έξω από το μονόδρομο του μνημονίου

 (της Νάντιας Βαλαβάνη)

Δημοσιεύτηκε στην ΑΥΓΗ της Κυριακής, 13.2.2011

Από τέλος Ιανουαρίου στην Ελλάδα και στο εξωτερικό βρίσκεται σε εξέλιξη μια πρωτοβουλία για τη συγκρότηση μιας διεθνούς Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) για το «άνοιγμα» των συμβάσεων και τη διερεύνηση των στοιχείων που συγκροτούν το ελληνικό χρέος κατά τα πρότυπα των θεσμικών ή άτυπων επιτροπών που λειτούργησαν στο παρελθόν. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μας παρουσιάζουν ιδίως οι διαδικασίες που ακολουθήθηκαν κατά την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, από τη Ρωσία μέχρι το Εκουαδόρ. Είναι γνωστό ότι η λειτουργία τέτοιων Επιτροπών κατέληξε στον εντοπισμό του λεγόμενου «απεχθούς» τμήματος του χρέους - στις πιο πρόσφατες περιπτώσεις, αυτό κυμάνθηκε από το μισό έως και τα τρία τέταρτα του συνολικού του ύψους -, στην άρνηση πληρωμής του και σε αντίστοιχο δραστικό «κούρεμα» μετά από διαπραγματεύσεις με τους δανειστές. Μέσω των ΕΛΕ ουσιαστικά δρομολογήθηκαν διαδικασίες για μια ριζική και ριζοσπαστική «αναδιάρθρωση» του χρέους με πρωτοβουλία όχι των δανειστών (ελεγχόμενη πτώχευση) αλλά των ίδιων των κυβερνήσεων των χωρών, επιτρέποντας σε χώρες που βρίσκονταν πεσμένες στα γόνατα να σηκωθούν όρθιες και στους εργαζόμενους τους να μπορούν ξανά να ελπίζουν και να αγωνίζονται για το μέλλον: Καθώς την πρωτοβουλία είχαν οι δανειοδοτημένοι, το «κούρεμα» δεν συνοδεύτηκε από μακρόχρονα προγράμματα λιτότητας.

Έγινε δηλαδή το αντίθετο απ’ αυτό που προϋποθέτει η σημερινή, «άτυπη» ακόμα, συζήτηση για «αναδιάρθρωση» με «επιμήκυνση» και «μερικό κούρεμα», που διεξάγεται στο σκοτάδι, κεκλεισμένων των θυρών, ανάμεσα στην Ελληνική κυβέρνηση, την Τρόικα, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ με πρωτοβουλία των δανειστών, καθώς οι αριθμοί «δε βγαίνουν» με τίποτα. Οποιαδήποτε τέτοια διευθέτηση προορίζεται να συνοδεύεται από ένα «αέναο» ελληνικό μνημόνιο, συμπληρωματικό στους στόχους συνταγματοποίησης του νεοφιλελευθερισμού που επιδιώκει το Γερμανο-γαλλικό Διευθυντήριο της ΕΕ για όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης. Μ΄ ένα τέτοιο μπακγκράουντ ένα «απλό» δημοκρατικό αίτημα, όπως η δημιουργία ΕΛΕ, μπορεί να περικλείει μια εκρηκτική ανατρεπτική δυναμική.

Η υποδοχή της πρωτοβουλίας τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό υπήρξε εξαιρετικά ενθαρρυντική. Έχει ενδιαφέρον όμως το γεγονός ότι, έχοντας μάθει να σκεφτόμαστε με ένα συγκεκριμένο τρόπο, κάποιοι από τους ανθρώπους στους οποίους απευθυνόμαστε για υπογραφή και συμμετοχή στη διεκδίκηση αυτής της υπόθεσης βάζουν το ερώτημα «ποιο κόμμα βρίσκεται πίσω απ’ αυτή την πρωτοβουλία». Και ίσως κάποιοι νομίζουν ότι η απάντηση μας - «κανένα κόμμα, άνθρωποι απ’ όλους τους πολιτικούς χώρους» - δεν είναι ειλικρινής. Όμως πράγματι, η πρωτοβουλία αυτή αποφασίστηκε μετά από πρόταση των καθηγητών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου Κώστα Λαπαβίτσα και Στάθη Κουβελάκη σε σύσκεψη, παραμονές Χριστουγέννων, του Αριστερού Βήματος, ενός χώρου με λίγο παραπάνω από μισό χρόνο ζωής, στο πλαίσιο του οποίου από το περασμένο καλοκαίρι συναντιούνται συζητώντας και επιχειρώντας κοινές δράσεις άνθρωποι απ’ όλα τα ρεύματα της Αριστεράς. Ενώ η επείγουσα πολιτική ανάγκη για τη δημιουργία μιας τέτοιας επιτροπής πρωτοδιατυπώθηκε μέσα κι έξω από τη Βουλή πριν απ’ όλους από τους βουλευτές Σοφία Σακοράφα και Παναγιώτη Λαφαζάνη, καθώς και από τον Αλέκο Αλαβάνο. Αυτή την περίοδο το κείμενο που καλεί για το συνταγμένο «άνοιγμα» του ελληνικού χρέους υπογράφεται «ενδεικτικά» από άντρες και γυναίκες, πολιτικούς και οικονομολόγους, δημοσιογράφους, ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών, συνδικαλιστές και συνταγματολόγους, μαχητικούς δημάρχους και πανεπιστημιακούς, γνωστούς για το ρόλο τους στις διεργασίες στην ελληνική κοινωνία - και ανεξάρτητα από τις ιδιαίτερες πολιτικές τους εντάξεις. Αλλά και από το εξωτερικό, από το Νόαμ Τσόμσκυ μέχρι τη Μάρτα Χάρνεκερ, από το Λόταρ Μπίσκι μέχρι τον Αλμπέρτο Ακόστα, συγκεντρώνει ήδη ανθρώπους που μπορούν να εξασφαλίσουν σημαντική αγωνιστική πολιτική στήριξη σε συνδυασμό με την τεχνογνωσία «έρευνας» του χρέους.

Στη συνέχεια θα βρεθούμε αντιμέτωποι, βέβαια, με το πλέον κρίσιμο κριτήριο για την επιτυχία αυτής της υπόθεσης: Αν θα γίνει δυνατόν να συνδεθεί με τις υπαρκτές πολιτικές και κοινωνικές συλλογικότητες, αν θα μπορέσει να πάρει τη μορφή ενός πραγματικού κινήματος που να υπερβαίνει τα όρια καθεμιάς ξεχωριστά. Ένα τέτοιο κίνημα θα έχει συμπεριλάβει στις κεντρικές διεκδικήσεις κάθε χώρου τη διαφανή και συνταγμένη διερεύνηση του χρέους ως μια απάντηση από και προς όφελος της μεγάλης εργαζόμενης πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας, και πριν απ’ όλα των νέων ανθρώπων, στον καταστροφικό «μονόδρομο» βίαιης αποδόμησης και παρακμής κάθε ζωντανού στοιχείου στη χώρα μας, με πρώτους τους ίδιους τους ανθρώπους, του Μνημόνιου.

Tuesday, 15 February 2011

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ και πώς θα βγούμε από αυτήν


Η Πολιτική Κίνηση Χαλανδρίου του Συνασπισμού, σας προσκαλεί στην εκδήλωση - συζήτηση που θα γίνει  την Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2011, στις 7:00 μ.μ., στο Κέντρο Νεότητας (Δαναΐδων και Αντιγόνης), με θέμα:

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ και πώς θα βγούμε από αυτήν


Θα μιλήσουν οι:

Γιάννης Μηλιόςκαθηγητής  Πολιτικής  Οικονομίας   Ε.Μ.Π. 

Χάρης Γολέμης,  διευθυντής  του   Ινστιτούτου «Νίκος  Πουλαντζάς»


View afisa-xal...jpg in slide show

Friday, 11 February 2011


Το κείμενο του "Στάθη" της "Ελεύθεροτυπίας" που δεν άρεσε στους συναδέλφους του "Μegα".



«Τα ντόπερμαν της ενημέρωσης.
Η «πόλις» έχει αρχίσει να κόβεται στα δύο. Μας μιλούν πλέον σαν να είμαστε δούλοι -θέλουν «συμβάσεις μιας ημέρας», «απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις», θέλουν τις κόρες μας στο χαρέμι τους, τους γιους μας στη δούλεψή τους, γιουσουφάκια.
Αυτοί που λήστεψαν τη χώρα, αυτοί που έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό, θέλουν τώρα με εργαλείο την ακροδεξιά κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου να έχουν να διαθέτουν και να κατέχουν ανθρώπους των 500 ευρώ.
Μας μιλούν με φερέφωνα (όπως άλλοτε με τα κατοχικά μεγάφωνα) τους καθεστωτικούς δημοσιογράφους.
Η «πόλις» κόβεται στα δύο, το παρακάτω κείμενο δεν είναι επί προσωπικού. Είναι περί του επερχόμενου εκφασισμού...
Τι Τρόμος είναι αυτός;!
Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Μέγκα.
Τι οργουελικός εφιάλτης!
Σαν τα κοράκια παραμονεύουν οι δύο απ' τους παρουσιαστές, η κυρία Τρέμη και ο κ. Πρετεντέρης
να αρπάξουν απ' το στόμα του καλεσμένου τους, όταν δεν είναι φιλοκυβερνητικός, την κουβέντα του, να τη δαγκώσουν
να τη διαστρέψουν, να την ανασκολοπίσουν
και να του τη δώσουν πίσω να τη φάει, να τού κάτσει στον λαιμό, να πνιγεί, να σκάσει - και
αυτό το λένε διάλογο, ενημέρωση, ειδήσεις.
Τι οργουελικός τρόμος είναι αυτός! Αυτό το φρικτό δίδυμο δεν επιτίθεται με μένος Ταλιμπάν εναντίον των στόχων του μόνον με το (απύλωτο, ιταμό και υπερφίαλο) στόμα του, αλλά
με όλην τη γλώσσα του σώματός του να κορυβαντιά, να ωρύεται, να σκούζει, να προσβάλλει, να ειρωνεύεται - είναι αυτό ειδήσεις; έστω σχόλιο μέσα στις ειδήσεις; είναι άποψη;
Όχι, είναι τρομοκρατία! Είναι προπαγάνδα! Είναι κουστουμάτος ταλιμπανισμός, είναι φασισμός,
είναι, ακόμα χειρότερα, εθισμός των θεατών στον φασισμό.
Τίποτα απ' όσα γίνονται σε αυτό το δελτίο δεν έχει σχέση με τη δημοσιογραφική δεοντολογία, ρωτάνε και απαντάνε οι ίδιοι,
διακόπτουν όποιον γουστάρουν
και το στόμα τους στάζει μέλι μόνον μπροστά στους κυβερνητικούς και τους φίλους τους. Αλλά, το πιο θλιβερό είναι όταν για «ξεκάρφωμα» οι δύο αυτοί παρουσιαστές (των οποίων, τουλάχιστον η ταπεινότης μου δεν είναι συνάδελφος) κάνουν τάχα ζόρικες ερωτήσεις στους υπουργούς, ανάλογες
με εκείνες που θα έκαναν δουλικά στους αφεντάδες τους σε άλλες εποχές.
Δεν ξέρω αν λέει αλήθεια η AGB ή η Πωστηλέν τώρα, για τη θεαματικότητα αυτού του δελτίου, ούτε με νοιάζει αν είναι πρώτο ή έσχατο. Με νοιάζει ότι είναι όνειδος για τη δημοσιογραφία, πληγή για τη δημοκρατία, ντροπή για την πολιτική.
Ούτε απορώ με τους πολιτικούς που πάνε και προσκυνάνε τα ξόανα της τηλεοπτικής τυραννίδας στην πιο απεχθή τους μορφή, αμφισβητώ όμως ότι οι πολίτες δεν αισθάνονται έστω κι απ' τον καναπέ τους τον κίνδυνο που πηγάζει απ' αυτήν την τηλεοπτική χούντα -αυτό
το διαρκές εξουσιαστικό ξεσάλωμα
του πρασινοφρουρισμού. Αυτής της ανωφελούς γλίτσας που σπαράζει τη χώρα παραπάνω από δυο δεκαετίες τώρα.
Αυτός ο συνδυασμός γκαιμπελισμού και σταλινισμού παντός καιρού, όστις υποστήριξε υπό τη δορά του εκσυγχρονισμού με τον πιο καθωσπρεπίστικο τρόπο ό,τι πιο αισχρό μάς έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια, απ' το άγος του Χρηματιστηρίου έως την αποκοπή των μισθών και τις επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις,
αυτός ο συνδυασμός, καλά οχυρωμένος από αφεντικά, χορηγούς, διαφημιστές, τραπεζίτες και συν-ένοχους δημοσιογράφους, έχει βλάψει τον λαό και το πολίτευμα περισσότερο απ' όσον έβλαψε η μαύρη πανώλη το Λονδίνο και τις τρεις φορές που το επισκέφθηκε.
Η ενημέρωση είναι δικαίωμα του λαού.
Το δελτίο του Μέγκα και τα άλλα δελτία όπως αυτό δεν ενημερώνουν τον λαό, τον στραβώνουν, τον αιχμαλωτίζουν, τον χειραγωγούν.
Βγαίνουν στον αέρα, που είναι περιουσία του λαού, μόνο και μόνο για να τον τρομοκρατήσουν, για να τον κάνουν να κάθεται σούζα,
οι σταθμοί αυτοί είναι η μαύρη χειρ και η σιδερένια φτέρνα των διαπλεκόμενων - είναι εχθροί του λαού με περικεφαλαία.
Την περικεφαλαία της οίησης, του (ραγιάδικου) θράσους, του κυνισμού, του αμοραλισμού, της αναισχυντίας, της αγένειας - με έναν λόγο: μιλάνε στον λαό σαν να μιλούν σε κατσαρίδες...
Ντροπή!".

ΥΓ: Έκπληξη δεν μου προκάλεσε το κείμενο του "Στάθη". Άλλωστε είμαι από εκείνους που πιστεύουν ότι και λίγα τους είπε. Μου προκάλεσε όμως τεράστια έκπληξη η αντίδραση των συναδέλφων στο "Mega". Δεν πιστεύω επ ουδενί ότι μεταξύ αυτών βρίσκονται και οι μισθοσυντήρητοι συνάδελφοι οι οποίοι ζουν στην κυριολεξία στο πετσί τους τον τρόπο με τον οποίο η κα. Τρέμη και ο κ. Πρετεντέρης αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα. Σε κάθε περίπτωση αν μεταξύ των αντιδρούντων βρίσκονται και απλοί εργαζόμενοι συνάδελφοι τότε είμαι σίγουρος ότι η αντίδρασή τους είναι προϊόν τρομοκρατίας. Τρομοκρατίας του τύπου "όποιος δεν υπογράψει απολύεται". Άλλωστε είναι μικρή η πιάτσα και τόσα χρόνια όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας.

Tuesday, 8 February 2011


Ασκήσεις καταστολής πλήθους- Το βίντεο της ντροπής

Aναδημοσιεύει από το athens indymedia ο risinggalaxy

Δεν είχα καμιά αμφιβολία ότι μπροστά στον επερχόμενο παγκόσμιο εμφύλιο που έρχεται, οι εξουσιαστές κεφαλαιοκράτες είναι αποφασισμένοι να παίξουν μέχρι τέλους το χαρτί της καταστολής. Άλλωστε μόνο έτσι μπορεί να σωθεί το υπάρχον οικονομικό σύστημα καθώς η βιοπολιτική του ελέγχου δεν είναι αρκετή -πλέον- για να συγκρατήσει τις κοινωνικές αντιδράσεις. Δομική ανεργία, εργασιακή επισφάλεια, κατασπατάληση των φυσικών πόρων του πλανήτη και καταστροφή της φύσης, οικονομικές απολυταρχίες με δημοκρατικό προκάλυμμα, όλα συνθέτουν την εικόνα μιας επικείμενης κοινωνικής και ταξικής σύγκρουσης.

Προσέξτε μετά το 3:10, όταν στα συνθήματα των “διαδηλωτών” ακούγεται ρυθμικά “Σύριζα-Σύριζα!“. Όταν η γελοιότητα γίνεται επικίνδυνη και ο κίνδυνος πέρα για πέρα γελοίος…
Μετά από τη Λατινική Αμερική – στις χώρες τις οποίας εφαρμόστηκε για πρώτη φορά το δόγμα του νεοφιλελευθερισμού – η φωτιά της αντίστασης εξαπλώνεται σε όλο το κόσμο. Τα πιο πρόσφατα παραδείγματα η Τυνησία, η Αλγερία και η Αίγυπτος αλλά ακόμα και μέσα στη καρδιά της Ευρώπης, η μητροπολιτική εξέγερση του ΄05 στη Γαλλία, ο δικός μας Δεκέμβρης του ’08 και η διάχυτη αίσθηση ανυπακοής που υπάρχει από το Σεπτέμβριο 2010 στην Ευρώπη. Γαλλία, Ισπανία, Μεγάλη Βρετανία, Ιταλία, Αλβανία..
Μέσα σε αυτό το κλίμα πληθαίνουν οι αναφορές και τα ρεπορτάζ για την διεξαγωγή -από στρατιωτικές μονάδες του ΝΑΤΟ αλλά και των “εθνικών” στρατών- ασκήσεων στην καταστολή πλήθους. Τελευταίο δείγμα γραφής των διαθέσεων της “δημοκρατικά εκλεγμένης” κυβέρνησης μας, το βίντεο που ανέβηκε σήμερα στο athens indymedia.
Μετά το 2:30 βλέπουμε τις ασκήσεις καταστολής οι οποίες περιλαμβάνουν οδοφράγματα, “κουκουλοφόρους” που πετάνε μπουκάλια κρατώντας ξύλα και σημαίες και από την άλλη στρατιωτικούς με εξάρτηση, αλλά και τακτικές, των ΜΑΤ.
Πέρα από το προφανές κίτς αυτών των λεγομένων ασκήσεων αυτό στο οποίο επίβαλεται να σταθεί κάποιος είναι η σημειολογία των εικόνων.
Κάπου στο τέταρτο λεπτό διακρίνει κανείς ένα πανό που γράφει “Ειρήνη” στα αγγλικά. Peace.
Είναι μάλλον ολοφάνερο ότι στη στρατηγική σκέψη των εξουσιαστών, είτε είσαι “μπάχαλος” είτε είσαι πασιφιστής είναι ένα και το αυτό.
Και όμως . Καλά είδατε. Μετά από 30 χρόνια δυτικού “πολιτισμού”, ντεμέκ “δημοκρατίας” και τζάμπα-φτάνει να πληρώνουν το τίμημα οι πληθυσμοί των χωρών του τρίτου κόσμου-”ανεκτικότητας”, ο καινούργιος εχθρός ξεπροβάλει στο προσκήνιο και δεν είναι άλλος από το σύνθημα της Γιόκο και του Τζόν. Οι μάσκες, αν υπήρξαν ποτέ, πέφτουν οριστικά αποκαλύπτοντας το πραγματικό πρόσωπο του “ανθρωπιστικού” καπιταλισμού., της “εταιρικής ευθύνης”, της “πράσινης” ανάπτυξης και όλων των υπόλοιπων ιδεολογημάτων. Τίποτα λιγότερο τίποτα περισσότερο από το πρόσωπο του συστημικού καταναγκασμού, σε πλανητικό πλέον επίπεδο, στην υιοθέτηση οικονομικών πολιτικών εξαθλίωσης και εξαχρείωσης του ανθρώπου.
Είναι μάλλον ολοφάνερο ότι στη στρατηγική σκέψη των εξουσιαστών, είτε είσαι “μπάχαλος” είτε είσαι πασιφιστής είναι ένα και το αυτό.
Το θέμα είναι να μη γίνεις μετρήσιμο μέγεθος στο δρόμο. Και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να βάλει σε σκέψεις και τους “οπαδούς” των πιο δυναμικών διαμαρτυριών αλλά και τους “οπαδούς” των “ειρηνικών”.

Να αναμένουμε ότι θα χυθεί ΚΑΙ άλλο αίμα; Κατά πάσα πιθανότητα ναι.
Να περιμένουμε ότι το στελεχιακό δυναμικό του στρατού έστω και τη τελευταία στιγμή δεν θα υπακούσει στις διαταγές;Μακάρι.
Άλλωστε ακόμα και στη πρόσφατη διαμαρτυρία των ενστόλων στο Μοναστηράκι δεν πέρασε η προσπάθεια καπελώματος από τους γνωστούς εθνικιστικούς και ακροδεξιούς κύκλους. Μάλιστα, αν θυμάμαι καλά, κάποιοι μίλησαν για κυβερνητική πολιτική που αφήνει βορά τα στελέχη του στρατού στην εθνικιστική προπαγάνδα.
Τελικά εκτός από τη στρατιωτικοποίηση των μπάτσων(ΜΑΤ,ΔΙΑΣ,ΔΕΛΤΑ κ.λ.π.) αρχίζουμε να γινόμαστε μάρτυρες και στη μπατσοποίηση των στρατιωτικών.
Αυτο το οποίο ονομάζουμε συχνά “σύστημα”, συνεχώς οχυρώνεται, οργανώνεται και παίρνει θέσεις μάχης σε όλα τα επίπεδα.
Η εργατική τάξη τι κάνει;
Πότε θα αρχίσει να οργανώνεται χρησιμοποιώντας τα πλέον αποτελεσματικά της εργαλεία; Δηλαδή τηγενική απεργία διαρκείας και τη μαζική πολιτική ανυπακοή;
Άραγε το να ποστάρεις στο twitter σε κάνει λιγότερο εργάτη και περισσότερο “αφεντικό” του εαυτού σου;
H πραγματικά νομίζουμε ότι μια επανάσταση όπως η Αιγυπτιακή στήνεται μόνο από το facebook;
Εν το μεταξύ κάπου στο Κιλκίς κάποιοι εξασκούνται στο να επιτίθενται σε διαδηλωτές που κρατάνε πανό με τη λέξη “Ειρήνη”…

Saturday, 5 February 2011


ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ


ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΟΔΙΩΝ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ της 3ης Φλεβάρη 2011
Η 6η Φλεβάρη είναι μόνο η αρχή!
Με περισσό θράσος, ο υπουργός των εργολάβων, Ρέππας, αποκάλεσε «τζαμπατζήδες, αντικοινωνικούς και υπονομευτές» τους υποστηρικτές του κινήματος ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ.
Ο υπουργός της κυβέρνησης που έβαλε τη χώρα στο γύψο του μνημονίου τολμάει να συκοφαντεί τους πολίτες που αντιστέκονται στο ξεπούλημα του τόπου!
Εμείς του απαντάμε ότι αντικοινωνική είναι η κυβέρνηση του, τζαμπατζήδες είναι οι φίλοι του οι εργολάβοι και υπονομευτές είναι η πολιτική παρέα του, που βάλθηκε να διαλύσει τη χώρα και κάθε έννοια δικαιώματος.
Οι απειλές για ποινικοποίηση του αγώνα μας και οι μηνύσεις κατά αγωνιστών (που δεν έχουν καμιά σχέση με  την άρνηση πληρωμής διοδίων) καταδεικνύουν το φόβο της κυβέρνησης και το ζήλο της να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των εργολάβων κόντρα στο δημόσιο συμφέρον.
Κλιμακώνουμε με μαζικές κινητοποιήσεις. Την Κυριακή 6/2 ανοίγουμε τα διόδια σε όλη τη χώρα.
Τα ραντεβού μας για την κινητοποίηση της Κυριακής 6/2/11 είναι :
Στις Εθνικές Οδούς:
Μάλγαρα Θεσσαλονίκης, ώρα 3μμ, τηλ. 6974479243 (ραντεβού για λεωφορείο από Θεσσαλονίκη 2:15μμ στο Άγαλμα Βενιζέλου)
Πολύμυλος (Εγνατία Οδός), ώρα 4μμ, τηλ. 6945842572, 6977727541
Λεπτοκαρυά Πιερίας, ώρα 3μμ, τηλ. 6973380700
Μακρυχώρι Λάρισας, ώρα 3μμ, τηλ. 6976864058
Μοσχοχώρι Μαγνησίας, ώρα 3μμ, τηλ. 6973477772
Πελασγία Φθιώτιδας, ώρα 3μμ, τηλ. 6979115156
Θήβα, ώρα 3μμ
Αφίδνες, ώρα 3μμ, τηλ. 6944298970
Ζευγολατιό Κορινθίας, ώρα 3μμ, τηλ. 6977137090
Σπαθοβούνι, ώρα 3μμ, τηλ. 6936730668
Νεστάνη, ώρα 3μμ, τηλ. 6937052880
Ασέα, ώρα 3μμ, τηλ. 6974073849
Γέφυρα Ρίου, ώρα 12:00, τηλ. 6973426334

Στην Αττική Οδό:
Ελευσίνα, ώρα 3μμ, τηλ. 6981878718 (ραντεβού για λεωφορείο από πλ. Κουμπάκη – πρώην Σπάθα – Νίκαια, στις 2μμ)
Μεταμόρφωση, ώρα 3μμ, τηλ. 6973828286 (ραντεβού για λεωφορείο 2:15μμ από πλ. Καραϊσκάκη, ΜΕΤΡΟ Μεταξουργείο)
Φυλής, ώρα 3μμ, τηλ. 6939007615
Δημοκρατίας, ώρα 3μμ, τηλ. 6972738059
Κηφισίας, ώρα 3μμ, τηλ. 6977437493
Κατεχάκη , ώρα 3μμ, τηλ. 6948524173
Κύμης, ώρα 3μμ, τηλ. 6977226683
Μαρκόπουλο, ώρα 3μμ

Thursday, 3 February 2011

Αλληλεγγύη στην Αίγυπτο - Τρομερό Βίντεο !


«Επιστήμονες άνθρωποι»

[αναδημοσίευση]
Κάποιο σαβουάρ βιβρ θα έχει υπόψη του, κάποια «διαδηλωσιακή ορθότητα», η οποία απαγορεύει σε όσους τυγχάνουν «επιστήμονες άνθρωποι» να φέρονται όπως φέρονται όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι, οι «μη επιστήμονες», όταν οι ένστολοι τους κλείνουν τον δρόμο, τους ρίχνουν μερικές ψιλές, τους ψεκάζουν κτλ.
«Μα είναι δυνατόν; Επιστήμονες άνθρωποι να συγκρούονται με τα ΜΑΤ;». Ο εκφωνητής του μεσημεριανού δελτίου ειδήσεων εξανίσταται…
Βλέπει τους γιατρούς, συγκεντρωμένους μπροστά στο υπουργείο Υγείας, να ανταλλάσσουν αβρότητες με τις αστυνομικές δυνάμεις (μερικά εκατέρωθεν σπρωξίματα) και «κάτι του κάνει η εικόνα». Διαμαρτύρεται λοιπόν. Καυτηριάζει και καταγγέλλει. Κάποιο σαβουάρ βιβρ θα έχει υπόψη του, κάποια «διαδηλωσιακή ορθότητα», η οποία απαγορεύει σε όσους τυγχάνουν «επιστήμονες άνθρωποι» να φέρονται όπως φέρονται όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι, οι «μη επιστήμονες», όταν οι ένστολοι τους κλείνουν τον δρόμο, τους ρίχνουν μερικές ψιλές, τους ψεκάζουν κτλ. Και ποιος ξέρει, ίσως κάποια στιγμή επιληφθεί του θέματος ένα από τα περιοδικά μόδας που κυκλοφορούν. Οπότε και θα δούμε κάνα πολυσέλιδο αφιέρωμα στην «γκαρνταρόμπα της διαδήλωσης», στα «ιν και άουτ» των χειρονομιών (ιν το σήμα της νίκης, άουτ ο πενταδάκτυλος), στα «πρέπει – δεν πρέπει» των συνθημάτων, ώστε να ξέρει ο καθείς πώς θα πορεύεται.
Επιστήμονες άνθρωποι οι γιατροί, οι φαρμακοποιοί, οι μηχανικοί, οι αρχιτέκτονες, οι δικηγόροι. Ολοι τους, για να μην απιστούν στην τηλεοπτική εικόνα που ορίζει αυθεντικά την ευπρέπεια των συγκεντρώσεων και την αισθητικοπολιτική ορθότητα των διαδηλώσεων, οφείλουν να φωνάζουν από μέσα τους, να μη σηκώνουν καν τα χέρια τους για να προστατευτούν από το βιαίως κατερχόμενο κλομπ, να στέλνουν τα συνθήματα και τα αιτήματά τους με SMS ή ιμέιλ στο κινητό του υπουργού ή στο σάιτ του υπουργείου και να περιμένουν υπομονετικά. Οφείλουν επίσης να δέχονται αδιαμαρτύρητα τις φραστικές επιθέσεις που υφίστανται οι ίδιοι και οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί τους από τους άτυπους υπουργούς, οι οποίοι, από τον θώκο της τηλεοπτικής τους εκπομπής, καλύπτουν προθύμως όσα κενά αφήνει η κυβερνητική προπαγάνδα.
Κάθε μέρα το βλέπουμε αυτό το αυστηρά υψωμένο δάχτυλο να επιτιμά τους «επιστήμονες ανθρώπους» και, πολύ πιο επιθετικά, τους «αγροίκους», φορτηγατζήδες, ταξιτζήδες, οδηγούς λεωφορείων κ.ο.κ. Τόσο στα κρατικά κανάλια, που επιμένουν στον κομματοπαράδοτο ρόλο των κυβερνητικών φερεφώνων, όσο και στα ιδιωτικά, όπου οι επιφανείς, υπουργικότεροι των υπουργών, αναλαμβάνουν να εκλαϊκεύσουν τις εντολές του Μνημονίου, να τις παραστήσουν σαν λύση μοναδική και αναπόφευκτη και να αποβάλουν από την παράταξη του «οικονομικού πατριωτισμού», τη μόνη υγιή υποτίθεται, όποιον έχει τις ενστάσεις του και επιχειρεί να τις καταθέσει δημοσίως. Κάποια σύγχυση ως προς τη δουλειά της δημοσιογραφίας και τα όριά της είναι προφανής εδώ, αλλά αυτό είναι το τελευταίο που απασχολεί τους επιφανείς. Αυτοί είναι προορισμένοι να επιβάλουν στους άλλους τη δεοντολογία, όπως την ετοιμάζει η κοπτορραπτική τους, κι όχι για να την ακολουθούν οι ίδιοι.

Wednesday, 2 February 2011


Επιτροπές Ενάντια στην Ακρίβεια
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – Απάντηση στον υπουργό των εργολάβων
Αθήνα, 1/2/2011

Σήμερα, ο κ. Ρέππας, ο υπουργός των εργολάβων, των ιδιωτικοποιήσεων και των χαρατσιών, δήλωσε : «όσοι δεν πληρώνουν εισιτήρια και διόδια χαρακτηρίζονται από αντικοινωνική αντίληψη και η στάση τους συνιστά δολιοφθορά. Με αυτόν τον τρόπο,  οδηγούν τις εταιρείες σε μεγαλύτερα ελλείμματα, τα οποία θα πληρώσουν είτε οι φορολογούμενοι εκτός Αθηνών μέσω του προϋπολογισμού είτε οι πολίτες που πληρώνουν εισιτήρια μέσω νέων αυξήσεων... Θα πάρουμε πρωτοβουλία σε αυτήν την κατεύθυνση- διότι έτσι είναι σαν να λένε ευθέως “δεν πληρώνω εγώ. Για μένα να πληρώσει κάθε άλλος Έλληνας».
Για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, απαντάμε:
-          Αντικοινωνικό είναι το μνημόνιο και οι αυξήσεις που επιβάλλει. Αντικοινωνική είναι η ιδιωτικοποίηση των δρόμων και των μεταφορών. Αντικοινωνική είναι η κυβέρνηση του κ. Ρέππα, που έβαλε τη χώρα στο γύψο.
-          Τα ελλείμματα των δημοσίων συγκοινωνιών δημιουργήθηκαν από την άρνηση του κράτους να καταβάλλει τις προβλεπόμενες από το νόμο ενισχύσεις, φτάνοντας στο σημείο να χρωστάει σήμερα στον ΟΑΣΑ 2,7 δισεκατομμύρια €, ενώ επιδοτεί ανελλιπώς ιδιωτικές εταιρείες τύπου AEGEAN και ιδιωτικές ακτοπλοϊκές εταιρείες. Έτσι το κράτος εξαναγκάζει τον ΟΑΣΑ να δανείζεται με επιτόκια της τάξης του 10% από τις τράπεζες.
Κ. Ρέππα, όσο περισσότερες αυξήσεις κάνετε, τόσο περισσότεροι θα είναι αυτοί που δεν πληρώνουν.

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΜΑΙ – ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ
Οι αυξήσεις κυβέρνησης – τρόικας δεν θα περάσουν