Γίνε τώρα μέλος του iSYRIZA . Μια νέα σχέση με την πολιτική. Δικαίωμα στη γνώση, στο συντονισμό και τη συμμετοχή. #isyrizagr

Friday, 26 July 2013

Πόσους λαγούς έχει ο Τσίπρας;




(ένα σημείωμα του Θανάση Κοντονάτσιου)

Κατέβηκα χθες στο κέντρο και παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή την συζήτηση «Η αριστερά και το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ» που διοργανώθηκε με ομιλητές τους σ. Λαφαζάνη και Νταβανέλο στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ. Επειδή πολλά μπορεί να γραφτούν σε έντυπα και ηλέντυπα από διάφορους καλοθελητές περί «αναταράξεων» στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ κλπ, θεωρώ σκόπιμο να σημειώσω πως η αίθουσα ήταν κατάμεστη (και πνιγηρή) και οι ομιλίες προσεκτικές (και εν πολλοίς χαμηλών τόνων). Η ανάγκη ενότητας και ο κεντρικός ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ τονίστηκαν σχεδόν από όλους τους ομιλητές. Η εκδήλωση ήταν περιεκτική αλλά ήρεμη και οι φάτσες που είδα συμπαθητικές. Αυτά τα γράφω εγώ που όταν ακούω για συνιστώσες σεληνιάζομαι κι όταν ακούω για τάσεις αισθάνομαι άβολα. Καταλάβατε;

Μου έλεγαν διάφοροι πως η συμμετοχή του σ. Παπαδημούλη στην προχθεσινή συζήτηση με Οικολόγους, ΔΗΜΑΡ κλπ έγινε γιατί «ο Παπαδημούλης είναι λαγός του Τσίπρα». Έ, τότε και η χθεσινή συζήτηση με δυνάμεις τις αριστεράς -μεταξύ των οποίων και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ- έγινε διότι ο σ. Λαφαζάνης είναι κι αυτός λαγός του Τσίπρα. Νομίζω;

Οπότε προκύπτει ευλόγως το ερώτημα: Μα πόσους λαγούς έχει επιτέλους αυτός ο Τσίπρας;

Wednesday, 24 July 2013

Μνημονιακή… συνηγορία ο κατά Σαββόπουλον “Πλούτος”


Από το ομώνυμο άρθρο του Λέανδρου Πολενάκη στην Αυγή

[ ... ] Ο αριστοφανικός «Πλούτος» μπορεί να είναι εξίσου ένας εξόριστος πολιτικός που επιστρέφει απ’ το Παρίσι δηλώνοντας: «Έκανα ώς σήμερα κακές παρέες, μα δείτε με πόσο έχω αλλάξει!» Ή ένας άλλος, που θα μείνει γνωστός στην Ιστορία για το: «δώσ’ τα όλα». Ή ένας τρίτος για το: «χρήματα υπάρχουν». Αδιάφορο ποιος ακριβώς. Πρόκειται για μια κωμωδία όπου τα κοστούμια κάνουν κατάληψη στους ανθρώπους! Εκεί επικεντρώνεται το ζήτημα και έτσι πρέπει να τη δούμε, ως τραγική φάρσα. Ο Πλούτος δεν είναι κατά κανένα τρόπο συνηγορία υπέρ της λιτότητας, όπως δεν είναι υπέρ του ανεξέλεγκτου πλουτισμού. Πουθενά δεν λέει «μαζί τα φάγαμε», όπως υπαινίσσεται ο διασκευαστής στην πρόσθετη παράβαση. Δεν έχει καν παράβαση, ούτε μας μιλά για «έντιμο πενία». Πού τη βρήκε; Δεν υπάρχει αντιαριστοφανικότερη σύλληψη από αυτήν. Ο Αριστοφάνης «ζει» κυριολεκτικά με τις μυρωδιές της αγοράς και με το θέαμα της αφθονίας. Δεν ανασαίνει χωρίς αυτά. Δες το πανηγυρικό τέλος όλων των έργων του, αλλά και ολόκληρους τους «Αχαρνής». Πώς λοιπόν, τον στριμώχνεις, τον βιάζεις και τον φέρνεις στα δικά σου ιδεολογικά μέτρα και σταθμά, να συνηγορεί υπερ λιτότητας και Μνημονίων; Μας κάνεις κήρυγμα; Με συγκεκριμένες μάλιστα αναφορές σε δρώντα πολιτικά πρόσωπα; Ο ποιητής δεν ανήκει σε κάποιους, σε όλους μας ανήκει. Και πονάει για την κατάντια της πόλης του. [ ... ]

Ολόκληρο το άρθρο εδώ

Απεργιακός Ξεσηκωμός στα Νοσοκομεία


Monday, 22 July 2013

Η Νοσταλγία της Φευγαλέας Πληροφορίας




(ένα σημείωμα του Θανάση Κοντονάτσιου)

Τέτοιες μέρες που είναι, καλοκαιρινές κι ανέμελες, εγώ δεν μπορώ να αφήσω το πληκτρολόγιο. Έγραψα δύο σχόλια, ένα για την ενότητα της αριστεράς και το πόσο η ίδια καμιά φορά «αντιπολιτεύεται» τον εαυτό της,  και ένα άλλο για τον κίνδυνο της χωρίς έλεγχο κλιμάκωσης των αντιθέσεων στην Αίγυπτο.

Όμως αυτό που με απασχολεί τις τελευταίες μέρες είναι οι πραγματικές δυνατότητες επικοινωνίας που υπάρχουν μέσα στο περιβάλλον των λεγόμενων «ηλεκτρονικών μέσων επικοινωνίας και δικτύωσης». Η εμπειρία που έχω τα τελευταία χρόνια, είναι πραγματικά καταιγιστική.

Είναι φυσικά ενδιαφέρουσα και γοητευτική η συνεχής ανταλλαγή απόψεων που γίνεται μέσα στα ίδια τα πλαίσια των μέσων με τις αναρτήσεις και τα σχόλιά τους. Άλλες φορές εύστοχα άλλες αδιάφορα ή εχθρικά ή πραγματικά ‘φωτισμένα’ ή γεμάτα χιούμορ και σκανδαλιά, ένα σχόλιο από τακτικό αναγνώστη ή περαστικό ανώνυμο κινεί πάντα το ενδιαφέρον!

Το ζήτημα όμως που θέλω να θίξω είναι πέρα από την συνήθη, καθημερινή λειτουργία των ηλεκτρονικών μέσων δικτύωσης, είναι ο πραγματικός κατακλυσμός από νέα πρόσωπα, πληροφορίες απόψεις, εικόνες και αισθήματα που βλέπω μπροστά στα μάτια μου κάθε φορά που διαβάζω φίλους bloggers, που πέφτει το μάτι μου σ’ ένα twit ή ψάχνω για κάποια πληροφορία. Μπορεί κάποιος να αισθανθεί πραγματική λύπη ή απογοήτευση απλά και μόνο γιατί κάποια στιγμή αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να παρακολουθήσει όσο τακτικά θα ήθελε τις αναρτήσεις φίλων, ότι δεν είναι δυνατόν να σχολιάσει επιτυχημένα κείμενα ή εύστοχα σχόλια με τον τρόπο που πραγματικά τους αξίζει.

Σε ποιόν φίλο έγραψα εκείνο το σχόλιο το πρωϊ; πού είδα αυτό το άρθρο που πραγματικά με ενδιαφέρει; τι καταπληκτικό video υπήρχε για το θέμα ‘τάδε’ αλλά... που, πού το είδα;

Βρίσκεσαι συχνά με την αίσθηση ότι περνά μπροστά από τα μάτια σου ένα υπέροχο ποτάμι πληροφορίας, φιλίας και ζωντάνιας αλλά εσύ μόνο λίγες σταγόνες, μόνο μια ελάχιστη, μικρή γεύση μπορείς να ‘δρέψεις’, λίγα, πολύ λίγα μπορείς να συνεισφέρεις!

Είναι ίσως ένα μικρό τίμημα σε αντιστάθμισμα για την ελπίδα και το όραμα της νέας εποχής που ανατέλλει. Η πίκρα που αισθάνεται κανείς από την εκ’ των πραγμάτων ‘περιορισμένη’ πρόσβαση σε αυτό το ασύλληπτο παιχνίδισμα της γνώσης και της γνώμης μεταλλάσσεται σε λαχτάρα και επιμονή, περιορισμένη μόνο από τα όρια και τις αντοχές του δικού μας νου.

Στην 'πίκρα' αυτή εγώ απονέμω τον τίτλο : Η Νοσταλγία της Φευγαλέας Πληροφορίας



Saturday, 20 July 2013

Ποιός;




Ερωτήσεις ενός εργάτη που διαβάζει

Ποιος έχτισε τη Θήβα την εφτάπυλη;
Στα βιβλία δε βρίσκεις παρά των βασιλιάδων τα ονόματα.
Oι βασιλιάδες κουβαλήσαν τ’ αγκωνάρια;

Kαι τη χιλιοκαταστρεμμένη Bαβυλώνα –
ποιός την ξανάχτισε τόσες φορές; Σε τι χαμόσπιτα
της Λίμας της χρυσόλαμπρης ζούσαν οι οικοδόμοι;

Tη νύχτα που το Σινικό Tείχος αποτελειώσαν,
πού πήγανε οι χτίστες;

H μεγάλη Pώμη είναι γεμάτη αψίδες θριάμβου. Ποιος τις έστησε;
Πάνω σε ποιούς θριαμβεύσανε οι Kαίσαρες;

Tο Bυζάντιο το χιλιοτραγουδισμένο μόνο παλάτια είχε για τους κατοίκους του;

Aκόμα και στη μυθική Aτλαντίδα, τη νύχτα που τη ρούφηξε η θάλασσα, τ’ αφεντικά βουλιάζοντας, μ’ ουρλιαχτά τους σκλάβους τους καλούσαν.

O νεαρός Aλέξανδρος υπόταξε τις Iνδίες. Mοναχός του;

O Kαίσαρας νίκησε τους Γαλάτες. Δεν είχε ούτ’ ένα μάγειρα μαζί του;

O Φίλιππος της Iσπανίας έκλαψε όταν η Aρμάδα του βυθίστηκε. Δεν έκλαψε, τάχα, άλλος κανένας;

O Mέγας Φρειδερίκος κέρδισε τον Eφτάχρονο τον Πόλεμο. Ποιος άλλος τόνε κέρδισε;

Kάθε σελίδα και μια νίκη. Ποιος μαγείρεψε τα νικητήρια συμπόσια;

Kάθε δέκα χρόνια κι ένας μεγάλος άντρας. Ποιός πλήρωσε τα έξοδα;

Πόσες και πόσες ιστορίες.
Πόσες και πόσες απορίες.

(Μπέρτολτ Μπρέχτ, 1935)

Wednesday, 17 July 2013

Απο-φασίζομεν και Διατάσσομεν...




Η αυθαιρεσία του οποιουδήποτε τυχάρπαστου που κλείνει με το έτσι θέλω τις χρυσο-πληρωμένες από τους συν-πολίτες Δημόσιες Συγκοινωνίες.
Από τι ακριβώς κινδυνεύει η ασφάλεια του επιβατικού κοινού (sic) με ανοικτό το Μετρό; Από τι;
Η επιβεβαίωση της χουντικής εμπνεύσεως διακυβέρνησης της χώρας την οποία εξακολουθεί να ανέχεται το Ελληνικό κοινό… Ως πότε παλικάρια; Ως πότε!




Καλή αντάμωση στα γουναράδικα


Πρόκειται για τον υποτιθέμενο χαιρετισμό μεταξύ αλεπούδων, κουναβιών και λοιπών γουνοφόρων ζουδίων πριν ξεμυτίσουν από την φωλιά τους: αν μας τσακώσουν αδέλφια το χάσαμε το τομάρι μας, ραντεβού στα γουναράδικα! Κάπως έτσι αποχαιρετούσε καθημερινά τους συντρόφους του κι ο Άρης Βελουχιώτης. (Αυγή)

------
Από το blog του Νίκου Σαραντάκου:

[ ... ] Καταρχάς, τι ακριβώς ειπώθηκε στην αγόρευση. Υπάρχει ένα βιντεάκι που παρουσιάζει το επίμαχο σημείο (εδώ, κάτω-κάτω) οπότε μπορούμε να το ακούσουμε, και η εξής μεταγραφή της αγόρευσης:
“Είμαστε αυτοί που θα ενώσουμε ξανά αυτόν τον κύκλο που έσπασε το σάπιο πολιτικό σας σύστημα: από το λαό στη Βουλή και ξανά στο λαό. Είμαστε έξω και ακούμε όλους αυτούς που δεν έχουν καταθέσεις, που δεν είναι στη λίστα Λαγκάρντ, που δεν έχουν να πληρώσουν το λογαριασμό του ρεύματος, του νερού, του τηλεφώνου, που δεν έχουν να ταΐσουν τα παιδιά τους. [...] Όλοι αυτοί μας λένε το εξής: Δεν εκβιάζονται, είναι αποφασισμένοι για ρήξη και ανατροπή. Έχουν την αποφασιστικότητα που θα πει αυτό που έλεγε και ο Άρης Βελουχιώτης όταν πήγαινε να δώσει τις μάχες για να ελευθερώσει αυτό τον τόπο: Ραντεβού στα γουναράδικα”. [ ... ]

[ ... ] Καταρχάς, ο βουλευτής Καστοριάς, αν και αρμόδιος με το θέμα λόγω γουναράδων, κάνει ένα λαθάκι. Ο Άρης Βελουχιώτης δεν έλεγε, βέβαια, ραντεβού στα γουναράδικα, αλλά “Καλήν αντάμωση στα γουναράδικα”. Τη φράση αυτή την έλεγε συχνά και έχει καταγραφεί σε πολλές πηγές, ήταν αποχαιρετισμός προς συναγωνιστές αντάρτες, που ανήκαν σε άλλες μονάδες, όταν χωρίζονταν. “Πού θα ξανασυναντηθούμε;” είναι το υπόρρητο ή όχι ερώτημα. “Στα γουναράδικα” -δηλαδή, όλοι εμείς που έχουμε πάρει τα όπλα ενάντια στον κατακτητή, ξέρουμε πως η ζωή μας είναι υπό αίρεση. [ ... ]

[ ... ] Τ’ αλεπόπουλα ρώτησαν την αλεπού, “Πού θ’ ανταμωθούμε;” “Εις του γούναρη την κάδη”. Γούναρης, φυσικά, ο γουναράς. Και η κάδη είναι ο κάδος, όπου τα δέρματα μουλιάζουν σε διάφορα υγρά για να μαλακώσουν κατά την κατεργασία τους. Ο Πολίτης σημειώνει ότι υπάρχει μύθος πίσω από τη φράση: όταν η αλεπού ανάθρεψε τα παιδιά της και τα μεγάλωσε ώστε να μπορούν πια μόνα τους να φροντίζουν την τροφή τους, εκεί που αποχαιρετιόντουσαν τα αλεπόπουλα τη ρώτησαν πότε θα ξανασυναντηθούν -και εκείνη, πολύπειρη, έδωσε αυτή την απάντηση. (Να διορθωθεί λοιπόν κι αυτό που έγραψε η Αυγή, ότι ο παροιμιακός χαιρετισμός ήταν ανάμεσα σε αλεπούδες, κουνάβια και άλλα γουνοφόρα ζούδια: ανάμεσα στην αλεπού και στα παιδιά της είναι το σωστό). [ ... ]

Το τραγούδι “Του Αρη” του χιπ-χοπ συγκροτήματος Social Waste:
http://www.youtu.be/CX3zIPMghGY


Να τους απολύσουμε... πριν μας καταστρέψουν τη ζωή!


Monday, 15 July 2013

Τσίπρας: «Ιστορικός σταθμός το ιδρυτικό Συνέδριο»


Δήλωση του σ. Αλέξη Τσίπρα αμέσως μετά την εκλογή του:

«Το ιδρυτικό Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, αποτελεί ένα μεγάλο βήμα, έναν ιστορικό σταθμό για την Aριστερά και τη δημοκρατία. Τρεισήμισι χιλιάδες σύνεδροι από όλη την Ελλάδα έβαλαν τη σφραγίδα τους στη γέννηση του καινούργιου. Με ανοιχτό και ζωντανό δημοκρατικό διάλογο. Με καθαρές αποφάσεις. Κάναμε το ιστορικό βήμα. Από αύριο, με το νέο μας Κόμμα, όλες και όλοι μαζί, πιο ενωμένοι και πιο δυνατοί από ποτέ, ξεκινάμε τη μεγάλη και νικηφόρα πορεία. Για να σταματήσουμε την κοινωνική καταστροφή και να ξαναχτίσουμε την Ελλάδα».

Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας έχουν ως εξής:
Εγγεγραμμένοι 3.430
Ψήφισαν 3.412
Έγκυρα 3.344
Άκυρα 68
Λευκά 688

Έλαβαν:
Αλέξης Τσίπρας 2477 - 74,07%
Σίσσυ Βωβού 157 - 4,69%
Πάνος Ηλιόπουλος 22 - 0,6%

Thursday, 11 July 2013

Ψυχή Βαθιά!




[ ... ] Συντρόφισσες και σύντροφοι, εδώ και ένα χρόνο, μετά τις εκλογές του περασμένου Μάη που ανέτρεψαν το πολιτικό σκηνικό, ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ελλάδα: Το φάντασμα του ΣΥΡΙΖΑ και της Αριστεράς που καταφέρνει να ενώνει το λαό μας σε ένα ευρύ μέτωπο νίκης και ανατροπής. Όλες οι γερασμένες δυνάμεις της χώρας, όλες οι γερασμένες δυνάμεις του παλιού κόσμου που φεύγει, ενώθηκαν σε μια ιερή συμμαχία για να κυνηγήσουν αυτό το φάντασμα.
[ ... ] 
Φοβούνται ότι ο λαός μας θα βάλει τέλος στην παντοδυναμία τους. Και φοβούνται εμάς, παρόλο που εμείς δεν έχουμε ούτε τα χρήματα και τη δύναμη που αυτοί διαθέτουν, ούτε τα μέσα ενημέρωσης για να διαμορφώνουμε αντιλήψεις, ούτε διασυνδέσεις με διεθνή κέντρα εξουσίας. Αλλά φοβούνται εμάς γιατί εμείς έχουμε το πιο σημαντικό όπλο που δε μπορούν να νικήσουν:

Έχουμε χέρια καθαρά, μυαλό ανοιχτό και ψυχή βαθιά.
[ ... ]

(απόσπασμα από το άνοιγμα της ομιλίας του σ. Α. Τσίπρα στο Ιδρυτικό Συνέδριο)