Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2010

Εμείς τι κάνουμε;


Γενική απεργία σήμερα στην Πορτογαλία, για πρώτη φορά από το 1988

Printer-friendly versionSend to friend
Σε πλήρη παράλυση ελπίζουν να θέσουν τη χώρα σήμερα τα εργατικά συνδικάτα της Πορτογαλίας καθώς έχουν κηρύξει γενική απεργία, για πρώτη φορά από το 1988, διαμαρτυρόμενοι για τις προαναγγελθείσες από την κυβέρνηση περικοπές των μισθών.
Οι τομείς των μεταφορών, της βιομηχανίας και τα σχολεία δεν θα λειτουργήσουν σήμερα όπως δηλώνουν συνδικάτα δύο ημέρες πριν από την ψήφιση στην πορτογαλική βουλή των αυστηρών δημοσιονομικών μέτρων. Για πρώτη φορά τα τελευταία είκοσι χρόνια τα δύο μεγαλύτερα συνδικάτα της χώρας το UGT και το CGTP ένωσαν τις δυνάμεις τους και κάλεσαν σε εθνική ημέρα δράσης.
Ελπίζουν σύμφωνα με δηλώσεις των ηγετών τους στο BBC, ότι οι εργαζόμενοι από το δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα θα συμμετέχουν στις σημερινές κινητοποιήσεις. Η απεργία αναμένεται να επηρεάσει τη λειτουργία των τραπεζών, τα μέσα ενημέρωσης, τη διανομή καυσίμων, τα λιμάνια, ενώ εκατοντάδες πτήσεις αναμένεται να ακυρωθούν. Τα αυστηρά δημοσιονομικά μέτρα που θέλει να περάσει η κυβέρνηση ως στόχο έχουν τη μείωση του ελλείμματος από το 7,3% στο 4,6% του ΑΕΠ.
«Ισως η απεργία να μην προκαλέσει ριζικές αλλαγές στην πολιτική λιτότητας που επέλεξε η κυβέρνηση, αλλά αποτελεί ένα επιπρόσθετο στοιχείο αβεβαιότητας στο ήδη υπάρχον κλίμα αστάθειας στη χώρα», δήλωσε ο Ελίζιο Εστάνκε, κοινωνιολόγος του Πανεπιστημίου της Κοΐμπρα.

Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2010

ΑΦΟΥ Η ΦΙΛΟΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΔΟΕ ΤΑ ΛΕΕΙ ΕΤΣΙ ΧΟΝΤΡΑ , ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΠΟΣΟ ΑΓΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ!


Η κατάσταση είναι πλέον εκτός ελέγχου. Τη Δευτέρα 22/11 στις 12 το μεσημέρι, θα υπενθυμίσουμε στην Αννούλα με την επίσκεψή μας στο υπουργείο της πως η εμπειρία της στην ΕΡΤ ήταν μόνο η αρχή...
----------------------------------------------------


ΔΟΕ: Κήρυξη 24ωρης απεργιακής κινητοποίησης για τους συναδέλφους αναπληρωτές του ΕΣΠΑ
18/11/2010 - 15:41
 

Αρ. Πρωτ.1474 Αθήνα  18/11/2010
Προς
Τους Συλλόγους Εκπ/κών Π.Ε.


Απόφαση Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε.
·         Κήρυξη 24ωρης απεργιακής κινητοποίησης για τους συναδέλφους αναπληρωτές του ΕΣΠΑ
·         Κήρυξη 2ωρης διευκολυντικής στάσης εργασίας για τους υπόλοιπους συναδέλφους
συγκέντρωση ώρα 12:00  στο Υπουργείο Παιδείας

          Το Δ.Σ. της ΔΟΕ εκφράζει την έντονη διαμαρτυρία του για τη μη πληρωμή των συναδέλφων αναπληρωτών που προσελήφθησαν εδώ και δυο μήνες μέσω των προγραμμάτων ΕΣΠΑ και καταγγέλλει την, τριτοκοσμικού χαρακτήρα, σύμβαση που καλούνται να υπογράψουν.
          Παρά το γεγονός ότι η πολιτική ηγεσία του Υπ. Παιδείας είχε διαβεβαιώσει το Δ.Σ. της ΔΟΕ, κατά τη συνάντηση της 25ης του Οκτώβρη, ότι μέχρι τα μέσα του Νοέμβρη θα πληρωθούν οι συνάδελφοι, μέχρι σήμερα δεν έχει πληρωθεί κανείς. Αντίθετα ζητείται από τους συναδέλφους μας να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις, τριτοκοσμικού χαρακτήρα οι οποίες δεν περιλαμβάνουν ούτε τα στοιχειώδη εργασιακά τους δικαιώματα (ύψος αμοιβής, τρόπος καταβολής, κλπ).
          Ύστερα από αυτή την κατάσταση και τον εμπαιγμό που υφίστανται οι συνάδελφοί μας, το Δ.Σ. της ΔΟΕ στη χθεσινή του συνεδρίαση ομόφωνα αποφάσισε να πραγματοποιήσει τη Δευτέρα 22/11/2010, ώρα 12:00  συγκέντρωση στο Υπ. Παιδείας. Για το σκοπό αυτό κηρύσσει 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση τη Δευτέρα 22/11/2010 για τους συναδέλφους – αναπληρωτές του ΕΣΠΑ.
            Προκειμένου να διευκολυνθούν οι υπόλοιποι συνάδελφοι να πάρουν μέρος τόσο στη συγκέντρωση στην Αθήνα, όσο και σ’ αυτές τις περιφέρειας το Δ.Σ. της ΔΟΕ κηρύσσει στις 22/11/2010 δίωρη διευκολυντική στάση εργασίας (τις δυο τελευταίες ώρες του πρωινού και τις δυο πρώτες του απογευματινού).

Διεκδικούμε:
1.                  Να πληρωθούν ΤΩΡΑ τα αναδρομικά ΟΛΩΝ των συναδέλφων.
2.                  Να τηρήσει το Υπουργείο Παιδείας τις ελάχιστες δεσμεύσεις, που έχει αναλάβει απέναντι στους συναδέλφους μας σε σχέση με τα εργασιακά, μισθολογικά και ασφαλιστικά τους δικαιώματα.
3.                  Να αποσυρθεί η τριτοκοσμική σύμβαση. Το Δ.Σ. της ΔΟΕ καλεί τους αναπληρωτές (μέσω ΕΣΠΑ) να μην υπογράψουν, μέχρι τη Δευτέρα 22-11-2010, καμιά σύμβαση.
4.                  Όλες οι προσλήψεις αναπληρωτών μέσω ΕΣΠΑ να μετατραπούν σε προσλήψεις από τον τακτικό προϋπολογισμό, για να έχουν οι συνάδελφοί μας πλήρη εργασιακά, μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

Το Δ.Σ. της ΔΟΕ καλεί τα Δ.Σ. των Συλλόγων της περιφέρειας να διευκολύνουν τη μετακίνηση των συναδέλφων αναπληρωτών στην Αθήνα εκμισθώνοντας λεωφορεία ή με άλλο μέσο. Το κόστος θα βαρύνει τους τοπικούς Συλλόγους.
Για το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε.
Ο Πρόεδρος                                                  Ο Γενικός Γραμματέας



Μπράτης Δημήτρης                                              Οικονόμου Τριαντάφυλλος

Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010

"Ο Άνθρωπος είναι η απάντηση όποια κι αν είναι η ερώτηση" Andre Breton

Επιζήν επικινδύνως

της Μαριάννας Τζιαντζή [Αναδημοσίευση]
Ένα ακόμη κείμενο, αυτή τη φορά από την Μαριάννα Τζιαντζή, για τους ανώνυμους νεκρούς της εποχής μας. Ανώνυμοι και ανύπαρκτοι συνήθως για τις επίσημες αρχές και τα μέσα ενημέρωσης αλλά πάντως δικοί μας άνθρωποι, δολοφονημένοι από το χέρι του καπιταλισμού ή της κρίσης του. Επιστρέφουμε σ’ αυτούς όχι μόνο εξαιτίας της προσωπικής μας ανάγκης για απότιση ενός ελάχιστου φόρου τιμής στη μνήμη τους αλλά με την ελπίδα να κατανοήσουμε όλοι μας λίγο περισσότερο ότι η αλληλεγγύη, η συντροφικότητα και η έμπρακτη υποστήριξη έχει σημασία κυρίως στη διάρκεια της ζωής τους. Για να μπορεί τελικά να υπάρχει κάποιου είδους ζωή πριν το θάνατο.
loophole
Τα χαράματα της περασμένης Κυριακής, ένα απορριμματοφόρο του δήμου ρούφηξε και τεμάχισε έναν άστεγο που κοιμόταν μέσα σε έναν κάδο σκουπιδιών, κάπου ανάμεσα στον Ταύρο και στα Κάτω Πετράλωνα. Αγνωστο το όνομά του. Οι ειδήσεις μιλούν απλώς για έναν «πενηντάχρονο» Ελληνα, ένα από τα κινούμενα ερείπια με τα οποία διασταυρωνόμαστε όλο και πιο συχνά στην πόλη.
Αν ένας ή περισσότεροι άστεγοι πέθαιναν από το κρύο, το σοκ θα ήταν μικρότερο, όπως μικρότερη, ξεθυμασμένη είναι πια η έκπληξή μας όταν μαθαίνουμε για πνιγμένους Ασιάτες στον Εβρο ή στο Αιγαίο, αφού εδώ το «λαθρομετανάστης» βαραίνει πιο πολύ από το «νεκρός». Ομως ο 50χρονος πέθανε στην Αθήνα, ανήμερα μιας λαμπρής γιορτής, του Μαραθώνιου Δρόμου, στην επέτειο των 2.500 χρόνων από τη μεγάλη μάχη, μια εβδομάδα πριν από τις αυτοδιοικητικές εκλογές.
Ο θάνατός του έφερε στην επικαιρότητα έναν νεόκοπο όρο, τον «νεοάστεγο», μια υποκατηγορία του «νεόπτωχου». Σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Κλίμακα», τα τελευταία χρόνια αυξάνεται ραγδαία ο αριθμός των αστέγων και ταυτόχρονα αλλάζει η κοινωνική τους σύνθεση, καθώς στις γραμμές τους διαρκώς προστίθενται νέοι 18 – 25 ετών, υγιείς και μορφωμένοι, που περιθωριοποιούνται γιατί δεν βρίσκουν δουλειά και δεν έχουν μια οικογένεια να τους στηρίζει. Φέτος το Ιούλιο, ένα ζευγάρι Ρουμάνων βρήκε έναν παρόμοιο θάνατο, ξανά χαράματα, στην παραλία του Φλοίσβου, όταν τους παρέσυρε ένα φορτηγό που καθάριζε την αμμουδιά. Μες στο μισοσκόταδο, ο οδηγός πέρασε τα σλίπινγκ μπανγκ των κοιμισμένων Ρουμάνων για σκουπίδια. Και πάλι δεν μάθαμε τα ονόματά τους, παρά μόνο ότι και οι δύο ήταν γύρω στα 30. Εκείνη την καυτή καλοκαιρινή νύχτα, δύο 30χρονοι ξένοι, που γύρευαν λίγη δροσιά, είχαν στέγη τον ουρανό, όμως ο δικός μας 50χρονος είχε στέγη το καπάκι του κάδου μες στον οποίο κατέφυγε για να αποφύγει το κρύο του δρόμου.
Τρία είναι, μέχρι στιγμής, τα ορατά σημάδια της κρίσης στο αστικό περιβάλλον: τα ξενοίκιαστα καταστήματα, η ευκολία στο να βρεις ταξί και η δυσκολία στο να βρεις παγκάκι, αφού τα περισσότερα, στο κέντρο της πόλης, είναι μέρα νύχτα κατειλημμένα από αστέγους – και μάλιστα, η διεκδίκησή τους μπορεί να οδηγήσει μέχρι τον φόνο, όπως συνέβη πριν από λίγες εβδομάδες με φόντο το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων.
Η αυλή των δραμάτων και όχι των θαυμάτων είναι πια η Αθήνα, όμως η πόλη είναι ο μόνος τόπος όπου οι ανέστιοι μπορούν, κουτσά στραβά, να επιβιώσουν. Η πόλη τούς ανοίγει τη σκελετωμένη, γεμάτη σκόνη και ποντίκια αγκαλιά της, η πόλη τούς χαμογελά με τα σάπια δόντια της: με τα συσσίτια, με τα ληγμένα τρόφιμα των σούπερ μάρκετ που αραδιάζονται στο πεζοδρόμιο, με τα μισοσαπισμένα λαχανικά στις λαϊκές αγορές, με ό, τι ανασύρεται από τους κάδους. Δεν έχει σημασία αν οι άστεγοι είναι ξένοι ή Ελληνες, αν η εξαθλίωσή τους οφείλεται στην «άδικη κοινωνία», στην οικονομική κρίση ή σε δικές τους ολέθριες (και ίσως αναπόφευκτες) επιλογές. Η πόλη γίνεται ο τάφος τους, όμως δεν προβλέπεται η ανέγερση κάποιου μνημείου γι’ αυτούς που βούλιαξαν και θα βουλιάξουν. Το ερώτημα δεν είναι «τι» έκαναν αυτοί για να αξίζουν μνημείο, αλλά τι «δεν» έκανε η οργανωμένη κοινωνία ώστε οι άνθρωποι, σε καιρό ειρήνης, να μην πεθαίνουν χειρότερα από τα σκυλιά.
«Είναι πιο δύσκολο να τιμήσουμε τη μνήμη των ανωνύμων παρά των επιφανών». Αυτό το επίγραμμα, το χαραγμένο στο μνημείο για τον Βάλτερ Μπένγιαμιν, στην ακτή της μικρής καταλανικής πόλης Πορτμπού, θα ταίριαζε για όλους τους ανώνυμους νεκρούς, τους 30άρηδες, τους 50άρηδες, που η ταυτότητά τους είναι η ηλικία τους – κι αυτή κατά προσέγγιση.

Παρασκευή 12 Νοεμβρίου 2010

ΔΕΥΤΕΡΑ 15/11 ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ. ΠΟΡΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟY ΣΤΙΣ 05.00 μμ ΠΡΟΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ-ΒΟΥΛΗ.


ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ

In Διακλαδική on Νοεμβρίου 12, 2010 at 3:56 μμ
Εργαζόμενοι,

Την Δευτέρα 15 του Νοέμβρη, πρώτη μέρα του τριήμερου γιορτασμού της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, καταφθάνει στην χώρα μας η τρόικα των «επιτηρητών». Έρχεταιγια να επιβάλλουν μαζί με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ νέα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα, που ξεκινάνε από την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων  Εργασίας, την μείωση των μισθών στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, την αύξηση του ΦΠΑ, έως τις χιλιάδες απολύσεις στον δημόσιο τομέα, ένα νέο γύρο φτώχιας και εξαθλίωσης για τους εργαζόμενους.
ΌΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΞΙΖΕΙ!!

-ΕΞΩ Η ΤΡΟΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ
-ΚΑΤΩ ΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΔΝΤ
-ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ.

Η κυβέρνηση μας δήλωσε ότι το εκλογικό αποτέλεσμα την «δικαίωσε» ώστε να συνεχίσει μια πολιτική που θέλει να σώσει τις τράπεζες από την χρεοκοπία οδηγώντας σε αυτήν την κοινωνική πλειοψηφία, που θέλει να βγάλει τις επιχειρήσεις από την κρίση βυθίζοντας τους εργαζόμενους στην φτώχια!
ΑΥΤΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ. Ήδη οι μεγάλοι αγώνες της προηγούμενης περιόδου έχουν αδυνατίσει την κυβέρνηση.
Ο τριήμερος γιορτασμός του Πολυτεχνείου, με πρώτο σταθμό την παλλαϊκή κινητοποίηση εργαζόμενων και νεολαίας στις 15/11, πρέπει να γίνει απαρχή ενός νέου κύματος αγώνων που θα ραγίσουν την πολιτική του «Μνημονίου», της κυβέρνησης και της ΕΕ, θα κάνουν την εφαρμογή της αδύνατη.  Ο ενιαίος, μαζικός, πολιτικοποιημένος αγώνας όλων των εργαζόμενων η άρνηση του κατακερματισμού, των ξέπνοων επετειακών απεργιών είναι ο μόνος δρόμος για να τους σταματήσουμε, για να ανατρέψουμε την επερχόμενη λαίλαπα!!

Σε κάθε πόλη, σε όλη την Ελλάδα, οι εργαζόμενοι και η νεολαία να μετατρέψουν τον γιορτασμό της εξέγερσης του Νοέμβρη σε μάχη ενάντια τις σύγχρονες «χούντες» των πολυεθνικών, των τραπεζιτών και του κεφαλαίου, και ων εκφραστών τους, της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ.

ΔΕΥΤΕΡΑ 15/11
ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ.
ΠΟΡΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟY ΣΤΙΣ 05.00 μμ
ΠΡΟΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ-ΒΟΥΛΗ.

Τετάρτη 10 Νοεμβρίου 2010

Ο ναζισμός από το παράθυρο



Η Χρυσή Αυγή γιορτάζει την επιτυχία της με ναζιστικό χαιρετισμό. Η εκλογή για πρώτη φορά εκπροσώπου ενός ναζιστικού σχήματος σε δημόσια θέση δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως υποπροϊόν των χθεσινών εκλογών, αλλά ως φαινόμενο που εμφανίζεται πλέον και στην Ελλάδα όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη, τροφοδοτούμενο από την οικονομική κρίση και την εγκληματική απροθυμία του κράτους να παρέμβει κοινωνικά στο μεταναστευτικό αναθέτοντάς το στον κοινωνικό αυτοματισμό.


Αυτή η κατάσταση έχει παροξυνθεί στην Ελλάδα της κρίσης, αλλά και υπερτονίζεται προκειμένου να εφευρίσκονται "ένοχοι". Η ανοχή που έχει επιδείξει το ελληνικό κράτος στους ναζί, παλαιότερα επειδή στελέχωναν το κράτος και το παρακράτος και αργότερα με τον σιωπηρό "συμψηφισμό" της με τον αντιεξουσιαστικό χώρο, δεν έχει κάτι ανάλογο στον ευρωπαϊκό χώρο


Όμως, στην περίπτωση της Χρυσής Αυγής, υπάρχουν ορισμένες ιδιατερότητες που δεν απαντώνται αλλού: Πρώτον, η Χρυσή Αυγή έχει εκκολαφθεί στη στοργική αγκαλιά των σωμάτων ασφαλείας και της νύχτας και βαρύνεται με δολοφονικές επιθέσεις εναντίον μεταναστών και αγωνιστών της αριστεράς. Δεύτερον, η Χρυσή Αυγή πλαισιώνεται από νέους που έλκονται από τον λεγόμενο "ακροδεξιό ριζοσπαστισμό" με πρόταγμα την υπεράσπιση της πατρίδας. Μιας πατρίδας όμως που έχει Καλάβρυτα, έχει Δίστομο, έχει Κοκκινιά, έχει Κάνδανο, έχει εκατοντάδες καμένα χωριά και χιλιάδες εκτελεσμένους άμαχους από τους ναζί και τους γερμανοντυμένους προγόνους της Χρυσής Αυγής.


Γ.Κ., ΑΥΓΗ 9/11/2010.

Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΧΤΗΚΕ!!!




Ποια άλλη χρεία αποδείξεων υπάρχει, όταν ο ίδιος ο GAP στο διακαναλικό "διάγγελμα" (sic) που εξέπεμψε, μέσα στον πανικό του για το στραπάτσο που έρχεται, ΠΑΡΑΔΕΧΤΗΚΕ ότι:


1. ΟΙ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΥΡΙΑ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ, ΑΛΛΑ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ, ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ!!! (Ο Φώτης ακούει?)


2. Το ποσοστό που θα συγκεντρώσουν οι υποψήφιοι που στηρίζει το ΠΑΣΟΚ μαζί με άλλους (ξανακούς Φώτη?) θα επιβραβεύσει την ασκούμενη πολιτική και θα νομιμοποιήσει τους ως τώρα χειρισμούς.


3. Σε περίπτωση ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ, τίθεται εκ των πραγμάτων θέμα προσφυγής στη λαϊκή ετυμηγορία, ΔΗΛΑΔΗ... ΕΚΛΟΓΕΣ.




Ο μόνος δρόμος, λοιπόν για την ΚΑΤΑΔΙΚΗ της πολιτικής του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ, της επαναχάραξης της πολιτικής εξόδου από την κρίση, της παραγωγικής ανασυγκρότησης και της εξόδου από την ύφεση, περνάει ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ από την ΚΑΤΑΔΙΚΗ των υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ (και των συνοδοιπόρων), αλλά και της Ν.Δ., και η ταυτόχρονη ανάδειξη όσο το δυνατόν περισσότερων αριστερών, προοδευτικών, ανεξάρτητων κλπ. δημάρχων και περιφερειαρχών σε όλη τη χώρα, παράλληλα με τη ΣΥΝΤΡΙΒΗ των ποσοστών των πρασινογάλαζων ψηφοδελτίων στον Α' γύρο των εκλογών.


Ο δρόμος αυτός ευνοεί (για πρώτη ίσως φορά, μετά από πολλά χρόνια), ακόμα και τη ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ όλων αυτών των δυνάμεων στο Β' γύρο, χωρίς σύνδρομα και φορτίσεις, με μόνο πρόταγμα την ΚΑΤΑΔΙΚΗ της ασκούμενης πολιτικής που μπορεί να αποτελέσει (γιατί όχι?) το πρόπλασμα για τη νέα εναλλακτική πρόταση, του κόσμου της εργασίας, της προόδου, της αριστεράς.


Το δρόμο τον δείχνει, έστω και μέσα στον πανικό του, ο GAP.


Το δρόμο δείχνουν και οι ανάγκες και οι αγωνίες μας.


Παρασκευή 22 Οκτωβρίου 2010

ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΟΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ;


ΑΥΓΗ: 21/10/2010
Του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου


Εντάξει: ζητώντας «δημοψήφισμα» υπέρ του Καλλικράτη, ο Παπανδρέου δικαιώνει άθελά του όσους πιστεύουμε ότι το αυτοδιοικητικό είναι κι αυτό πολιτικό - ότι η κρίση, ο Καλλικράτης και το Μνημόνιο προφανώς επηρεάζουν τις τοπικές υποθέσεις, άρα και την ψήφο.Είμαι, ωστόσο, της γνώμης ότι το πραγματικό δίλημμα για τις εκλογές δεν είναι «από ʼδώ όσοι λέμε για τον Καλλικράτη και την κεντρική πολιτική, από 'κεί όσοι συζητάνε για πρόσωπα και έργα στη γειτονιά». Προσπαθώ να πω πως, ό,τι και να λένε τα «πρόσωπα», αλώβητος Καλλικράτης και «έργα» δεν πάνε μαζί. Πραγματικό δίλημμα, κατά τη γνώμη μου (πραγματικό, με την έννοια ότι γι' αυτό αξίζει να τσακωθούμε προεκλογικά) είναι το «Καλλικράτης ή Συμμετοχικός Προϋπολογισμός».

Καλλικράτης; Όχι, ευχαριστώ!

Το να διαβάσει κανείς τον Καλλικράτη -ή έστω περίληψή του- θα άξιζε περισσότερο απ' το να διαβάσει τα (προκλητικά πολυτελή) φυλλάδια των υποψηφίων που τον στηρίζουν ή «αδιαφορούν». Χωρίς υπερβολή, έπειτα από αρκετά χρόνια, το κείμενο του «Καλλικράτη» θα μπορούσε να διδάσκεται στα σχολεία ως παράδειγμα για το πώς μια αυταρχική κυβέρνηση προσπαθούσε κάποτε (σήμερα), να προσαρτήσει τους δήμους στο κράτος και να εξαφανίσει το ενδεχόμενο διαφυγής των τοπικών κοινωνιών από μια οικονομική πολιτική που αφήνει πίσω λουκέτα, ανέργους και φτωχούς.* Παρά την προσπάθεια των μέινστριμ υποψηφίων να αποσυνδεθεί ο Καλλικράτης από το ΔΝΤ (το πρώτο δηλαδή να παρουσιάζεται ως αναγκαίο και το άλλο σαν μπαμπούλας που δεν πρέπει να μιλάμε γιʼ αυτόν), ο Καλλικράτης προβλέπεται ρητά στο κείμενο του Μνημονίου (σελ. 12 και 20), εκεί δηλαδή όπου υπολογίζονται με χαρακτηριστική ακρίβεια τα έσοδα από τις επιδιωκόμενες περικοπές των δαπανών που επιβάλλει (σελ. 17 και 18). * Παρά τους όρκους των μέινστριμ υποψηφίων ότι «πάνω απ' όλα» βάζουν την πόλη, ο Καλλικράτης απολύει συνολικά 35.000 εργαζόμενους με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και μισθώσεις έργου, ενώ καταργεί 4.000 Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, με στόχο την «εξοικονόμηση» προσωπικού - και προφανείς τις συνέπειες για την ποιότητα των δημοτικών υπηρεσιών ενός Δήμου. * Παρά την «αφοσίωση» των μέινστριμ υποψηφίων στην «κοινωνία των πολιτών» (αρκεί αυτή να μην μπερδεύεται στα πόδια τους...), ο Καλλικράτης τον οποίο στηρίζουν, όχι μόνο συνενώνει αυθαίρετα και χωρίς συζήτηση 1.033 δήμους και κοινοτήτες στους 325 (!), αλλά περιθωριοποιεί αυταρχικά τις κινήσεις των πολιτών, δίνοντας την απόλυτη εξουσία (3/5 των εδρών) στον πρώτο συνδυασμό, ακόμα κι αν βγαίνει πρώτος με 23%! Κι αυτά, χωρίς να συνυπολογίσουμε τα εμπόδια που θέτει στις μικρές δημοτικές κινήσεις, ζητώντας τους πλήρη κεντρικά και τοπικά ψηφοδέλτια, ως εάν επρόκειτο να εκλεγεί το 100% των συμβούλων τους σε όλα τα επίπεδα. Να προσθέσουμε και τη συγκρότηση, σε κάθε Δήμο, Οικονομικής Επιτροπής, στην οποία η συμμετοχή της τοπικής αντιπολίτευσης δεν θεωρείται υποχρεωτική (άρα η πλειοψηφία μπορεί να κάνει ανεμπόδιστη ό,τι θέλει); Αν αθροίσουμε τα παραπάνω, τι περιθώρια μένουν για «έργα», πώς μπορούμε να μιλάμε για «αυτοδιοίκηση» και πώς γίνεται να εμπιστευτούμε για δημάρχους αυτούς που αποδέχονται εξαρχής το συρματόπλεγμα με το οποίο περιβάλλει τους δήμους ο Καλλικράτης;

Συμμετοχικός Προϋπολογισμός ενάντια στον Καλλικράτη


«Υπάρχει άλλη λύση»; Ναι -κι αν δεν συζητήσουμε γι' αυτήν προεκλογικά, δεν θα συζητήσουμε ποτέ. Η λύση -σωστότερα: η πρόταση- λέγεται Συμμετοχικός Προϋπολογισμός και αφορά τη διαδικασία διά της οποίας καθορίζεται η κατεύθυνση των πόρων που διαθέτει ένας δήμος. Το σκεπτικό της είναι ότι οι αποφάσεις για τα σημαντικά θέματα που αφορούν την πόλη δεν μπορεί να μονοπωλούνται από λίγους και «ειδικούς» -δεν μπορεί, δηλαδή, να λαμβάνονται αντιδημοκρατικά, γραφειοκρατικά και αδιαφανώς. Ο τρόπος με τον οποίο οργανώνεται ο Συμμετοχικός Προϋπολογισμός είναι τόσο απλός όσο και το σκεπτικό που τον στηρίζει. Μέσω μιας σειράς από συγκεντρώσεις και συνελεύσεις, ο ίδιος ο πληθυσμός της πόλης, που έχει χωριστεί σε επιμέρους περιοχές, καθορίζει ποια είναι τα έργα που πρέπει να πραγματοποιήσει η διοίκηση. Μία φορά το χρόνο, ο δήμαρχος κάνει απολογισμό σε καθεμία από αυτές τις περιοχές, με τη συμμετοχή όλων όσοι θέλουν να πάρουν μέρος. Καθώς ο κόσμος που μαζεύεται είναι πολύς, κάθε γειτονιά οφείλει να εκλέξει τους αντιπροσώπους της: όσο περισσότεροι παρόντες, τόσο περισσότεροι οι αντιπρόσωποι της συγκεκριμένης περιοχής. Μόλις η διαδικασία της εκλογής ολοκληρωθεί, ο δήμαρχος ενημερώνει για τα έργα που έχουν γίνει, για όσα πραγματοποιούνται τη στιγμή εκείνη, αλλά και για όσα δεν έχουν ξεκινήσει, εξηγώντας στους αντιπροσώπους τους λόγους της καθυστέρησης, ώστε να διασφαλίζεται η διαφάνεια. Οι αντιπρόσωποι επιστρέφουν στις γειτονιές και οργανώνουν συνελεύσεις για να μαζέψουν τα αιτήματα των πολιτών, οι δε πολίτες εξηγούν τους λόγους που συγκεκριμένα έργα πρέπει να τεθούν σε προτεραιότητα. Σε μια νέα, μεγαλύτερη συγκέντρωση, ο μεν δήμαρχος δίνει μια εκτίμηση των εσόδων και των δαπανών για το επόμενο έτος, οι δε πολίτες παρουσιάζουν τις προτεραιότητές τους προς τον δήμαρχο. Στη συγκέντρωση αυτή, οι αντιπρόσωποι εκλέγουν τους συμβούλους του προϋπολογισμού, οι οποίοι αποφασίζουν ποια έργα θα γίνουν, παίρνοντας υπ' όψη τις εκτιμήσεις του δημάρχου και τις προτεραιότητες που έχουν θέσει οι δημότες. Το Συμβούλιο Προϋπολογισμού (που συγκροτείται από τους συμβούλους κάθε περιοχής, έναν αντιπρόσωπο του σωματείου εργαζομένων στον δήμο, δύο αντιπροσώπους της δημαρχίας και έναν αντιπρόσωπο της ένωσης των συλλόγων κατοίκων) συνεδριάζει κάθε εβδομάδα και έχει τον τελευταίο λόγο στις αποφάσεις. Όλα τα παραπάνω δεν απαιτούν περισσότερο χρόνο από οποιονδήποτε τυπικό αυτοδιοικητικό θεσμό. Βοηθούν δε ώστε να εξαλειφθούν η διαφθορά, η διαρροή πόρων και η δημιουργία πελατειακών σχέσεων, ενώ μέσω της συμμετοχής εκπαιδεύουν τους πολίτες να θέτουν το συλλογικό συμφέρον πάνω από το πολύ στενό προσωπικό. Είναι αυτό εφικτό; Η εμπειρία που μεταφέρει, μεταξύ άλλων, η κοινωνιολόγος Μάρτα Χάρνεκερ, δείχνει ότι σε έναν δήμο ενός εκατομμυρίου κατοίκων, μπορεί να παίρνουν μέρος κάθε χρόνο πολλές δεκάδες χιλιάδες κάτοικοι. Σε διάφορες πόλεις, η αναλογία φτάνει το 1 προς 10. Με τον Συμμετοχικό Προϋπολογισμό, η «χρηστή διαχείριση» και ο «σεβασμός στην κοινωνία των πολιτών», παύουν να είναι συνθήματα υποψηφίων που προσπαθούν να αποπολιτικοποιήσουν τη διοίκηση και να χειραγωγήσουν τους πολίτες και τις τοπικές κινήσεις. Γίνονται πρακτική, καθημερινή εμπειρία, που εκπαιδεύει στη δημοκρατία και εγγυάται την κάλυψη των πραγματικών αναγκών, αντί για την επίτευξη (οικονομικού) κέρδους και (πολιτικής) εξουσίας για τους λίγους.

Αν η εναλλακτική λύση υπάρχει, το ερώτημα είναι προφανές: για ποιον σοβαρό λόγο να επιλέξει κανείς τον Καλλικράτη (όπως ζητά η κυβέρνηση) και για ποιο λόγο να θεωρήσει άξιους εμπιστοσύνης τους υποψηφίους που τον υποστηρίζουν; Κι όσοι αρνούνται τον Καλλικράτη, γιατί να μένουν στο «όχι» όταν έχουν τόσα «ναι» να αντιτάξουν; Όταν υπάρχει τόσο πειστική απάντηση στο ερώτημα «τι θα κάνετε, αν εκλεγείτε», γιατί να μένει μυστικό;