Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2018

Όσο θα υπάρχουν τέτοιες εικόνες οι ευχές για καλές γιορτές είναι πρόκληση.

ΠΑΙΔΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣΠΑΙΔΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ 3

ΟΥΑΡΣΑΝ ΣΑΙΡ

ΠΑΤΡΙΔΑ

Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του,
εκτός αν πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία
τρέχεις προς τα σύνορα μόνο όταν βλέπεις
ολόκληρη την πόλη να τρέχει κι εκείνη
οι γείτονές σου τρέχουν πιο γρήγορα από σένα
με την ανάσα ματωμένη στο λαιμό τους
το αγόρι που ήταν συμμαθητής σου
που σε φιλούσε μεθυστικά πίσω από το παλιό εργοστάσιο τσίγκου
κρατά ένα όπλο μεγαλύτερο από το σώμα του
αφήνεις την πατρίδα
μόνο όταν η πατρίδα δε σε αφήνει να μείνεις.
κανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγά
φωτιά κάτω απ΄ τα πόδια σου
ζεστό αίμα στην κοιλιά σου
δεν είναι κάτι που φαντάστηκες ποτέ ότι θα έκανες
μέχρι που η λεπίδα χαράζει απειλές στο λαιμό σου
και ακόμα και τότε ψέλνεις τον εθνικό ύμνο
ανάμεσα στα δόντια σου
και σκίζεις το διαβατήριό σου σε τουαλέτες αεροδρομίων
κλαίγοντας καθώς κάθε μπουκιά χαρτιού
δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να γυρίσεις.
πρέπει να καταλάβεις
ότι κανένας δε βάζει τα παιδιά του σε μια βάρκα
εκτός αν το νερό είναι πιο ασφαλές από την ξηρά
κανένας δεν καίει τις παλάμες του
κάτω από τρένα, ανάμεσα από βαγόνια
κανένας δεν περνά μέρες και νύχτες στο στομάχι ενός φορτηγού
τρώγοντας εφημερίδες
εκτός αν τα χιλιόμετρα που ταξιδεύει
σημαίνουν κάτι παραπάνω από ένα ταξίδι.
κανένας δε σέρνεται
κάτω από φράχτες
κανένας δε θέλει να τον δέρνουν
να τον λυπούνται
κανένας δε διαλέγει τα στρατόπεδα προσφύγων
ή τον πλήρη σωματικό έλεγχο σε σημεία
όπου το σώμα σου πονούσε
ή τη φυλακή,
επειδή η φυλακή είναι ασφαλέστερη
από μια πόλη που φλέγεται
και ένας δεσμοφύλακας το βράδι
είναι προτιμότερα από ένα φορτηγό
γεμάτο άντρες που μοιάζουν με τον πατέρα σου
κανένας δε θα το μπορούσε
κανένας δε θα το άντεχε
κανένα δέρμα δε θα ήταν αρκετά σκληρό
για να ακούσει τα:
γυρίστε στην πατρίδα σας μαύροι
πρόσφυγες
βρομομετανάστες
ζητιάνοι ασύλου
που ρουφάτε τη χώρα μας
αράπηδες με τα χέρια απλωμένα
μυρίζετε περίεργα
απολίτιστοι
κάνατε λίμπα τη χώρα σας και τώρα θέλετε
να κάνετε και τη δική μας
πώς δε δίνουμε σημασία
στα λόγια
στα άγρια βλέμματα
ίσως επειδή τα χτυπήματα είναι πιο απαλά
από το ξερίζωμα ενός χεριού ή ποδιού
ή τα λόγια είναι πιο τρυφερά
από δεκατέσσερις άντρες
ανάμεσα στα πόδια σου
ή οι προσβολές είναι πιο εύκολο
να καταπιείς
από τα χαλίκια
από τα κόκαλα
από το κομματιασμένο κορμάκι του παιδιού σου.
θέλω να γυρίσω στην πατρίδα,
αλλά η πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία
πατρίδα είναι η κάνη ενός όπλου
και κανένας δε θα άφηνε την πατρίδα
εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγούσε μέχρι τις ακτές
εκτός αν η πατρίδα σού έλεγε να τρέξεις πιο γρήγορα
να αφήσεις πίσω τα ρούχα σου
να συρθείς στην έρημο
να κολυμπήσεις ωκεανούς
να πνιγείς
να σωθείς
να πεινάσεις
να εκλιπαρήσεις
να ξεχάσεις την υπερηφάνεια
η επιβίωσή σου είναι πιο σημαντική.
κανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα είναι
μια ιδρωμένη φωνή στο αυτή σου
που λέει
φύγε,
τρέξε μακριά μου τώρα
δεν ξέρω τι έχω γίνει
αλλά ξέρω ότι οπουδήποτε αλλού
θα είσαι πιο ασφαλής απ΄ ό,τι εδώ»

Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2018

Ακροδεξιοί χτυπάνε τα κουδούνια στη «γαλάζια πολυκατοικία» Κατσάκος Πέτρος


Μεγάλη η αναστάτωση που επικρατεί στη "γαλάζια πολυκατοικία", με τους ενοίκους των πάνω ορόφων και του ρετιρέ να έχουν ανοίξει κουβέντα όχι μόνο με τα υπόγεια αλλά και κάτι θεωρητικά ξεσπιτωμένους που οι παλιοί ιδιοκτήτες, εκτός από την έξωση, τους είχαν κόψει και την καλημέρα.
Αυτοί λοιπόν που κάποτε ούτε απέξω δεν τολμούσαν να περάσουν είναι που έχουν μαζευτεί στην είσοδο και χτυπάνε το κουδούνι του διαχειριστή διεκδικώντας χώρο. Και με το δίκιο τους. Αφενός γιατί κάθε μέρα που περνάει όλα δείχνουν ότι δεν έχουν και πολλά να χωρίσουν με τον νέο ιδιοκτήτη του κτηρίου και αφετέρου γιατί αναρωτιούνται με παράπονο πώς γίνεται να είναι έξω αυτοί και να έχουν πάρει τα καλύτερα διαμερίσματα ο Γεωργιάδης με τον Βορίδη.
Και να οι προτάσεις και να οι φιλικές χαιρετούρες και να και οι όροι για ένα νέο ενοικιοστάσιο κι αν είπαμε και μια κουβέντα παραπάνω με τους προηγούμενους, ψωμί κι αλάτι, βρε αδερφέ, μπροστά στην από κοινού αντιμετώπιση των κατσαπλιάδων που μας κατσικώθηκαν και ξέρουν να ψηφίζουν νόμους μόνο για μαστούρηδες και αδερφές την ώρα που ξεπουλάνε την Μακεδονία μας για κάτι ψωροευρώ.
Και πώς αλλιώς θα γινόταν όσο οι απέξω άκουγαν τους μέσα να φωνάζουν τα δικά τους συνθήματα; Και πώς να μην πάρουν θάρρος οι απέξω όσο βλέπουν τους από μέσα να χαιδεύουν και να αγκαλιάζουν ό,τι ακραίο και φαιό κυκλοφορεί; Και πώς να μην αρχίσουν να χτυπάνε τα κουδούνια οι απέξω όταν καταλαβαίνουν ότι οι από μέσα τους αντιγράφουν προς ίδιον όφελος; Οπότε, πώς να μη γλυκαθεί ο Μιχαλολιάκος και πώς να μην κάνει την επανεμφάνισή του και ο Καρατζαφέρης; Οπότε πως να μην ξυπνήσουν μέχρι και οι χουνταίοι της “Ελεύθερης Ώρας” που άφησαν κατά μέρους της προφητείες του Γέροντα Τάδε για τη Βασιλεύουσα και ανοίγουν θέμα “Λαϊκού πατριωτικού μετώπου” όλων των “διάσπαρτων νεοδημοκρατών” για να νικήσει ο Μητσοτάκης τον Τσίπρα.
Κι αφού μέχρι και στα τρίκυκλα των Γκοτζαμάνηδων είναι ικανοί να βάλουν βενζίνη, καταλαβαίνει κανείς τι γίνεται στα εντός και τα πέριξ της "γαλάζιας πολυκατοικίας", την ψιλή κυριότητα της οποίας εξακολουθεί να έχει ο Αντώνης Σαμαράς, που πρώτος άνοιξε το σπιτικό του στα άστεγα της Ακροδεξιάς.

Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου 2018

Π. Σκουρλέτης: Για πρώτη φορά ο κόσμος δηλώνει πλειοψηφικά ότι η επόμενη χρονιά θα είναι καλύτερη


Σχολιάζοντας τα ευρήματα δημοσκόπησης της εταιρείας ALCO που παρουσιάστηκαν στο κεντρικό δελτίο του τηλεοπτικού σταθμού, ο Γραμματέας της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ, Πάνος Σκουρλέτης, μεταξύ άλλων, επεσήμανε
ότι «για πρώτη φορά ο κόσμος δηλώνει πλειοψηφικά ότι η επόμενη χρονιά θα είναι καλύτερη. Αυτό είναι το νέο ποιοτικό στοιχείο. Αυτή είναι η νέα μεταμνημονιακή πραγματικότητα. Αυτό πλέον, δεν μπορεί κανείς να το παραγνωρίσει».
«Το κλειδί των πολιτικών εξελίξεων , σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό, είναι κατά πόσο ο κόσμος θα καταλάβει ότι υπάρχουν συγκεκριμένες αλλαγές στη ζωή του. Είδατε την κάρτα που λέει ότι “καλά τα μέτρα, αλλά εγώ δεν πιστεύω ότι θα εφαρμοστούν”. Και αυτή η δημοσκόπηση τέλειωσε στις 10 Δεκεμβρίου. Εάν την κάναμε σήμερα, δύο μέρες μετά και εάν την κάναμε στις 18 που θα έχει ψηφιστεί και ο Προϋπολογισμός και  θα έχει ενσωματώσει μια σειρά κρίσιμα μέτρα τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητα των πολιτών, εγώ είμαι βέβαιος ότι θα είχαμε και κάποια διαφοροποίηση στα ποσοστά. Δεν λέω μια ανατροπή της εικόνας, γιατί αυτό πρέπει να εμπεδωθεί σαν στοιχείο».
«Επί των ημερών της Νέας Δημοκρατίας και της προηγούμενης Κυβέρνησης, δεν υπήρξε ανάπτυξη, αντίθετα υπήρξε βαθύτατη ύφεση. Η μεγάλη απώλεια στα εισοδήματα του καθενός, αλλά και στο Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν, έγινε από το ’10 έως το ’15. Αντίθετα, όπως γνωρίζετε, φέτος σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις η χρονιά θα κλείσει με έναν ρυθμό ανάπτυξης 2%, ενώ οι πιο συντηρητικές εκτιμήσεις μιλούν για 2,5% το 2019. Αυτές -από το μείον στο συν 2%, συν 2,5% -  είναι τεράστιες διαφορές,  και προφανώς αυτό δεν αφορά μόνο στους δείκτες, επηρεάζει τη ζωή και τις ευκαιρίες όλων μας».

Τρίτη 11 Δεκεμβρίου 2018

Τ. Πετρόπουλος από την Αγ. Παρασκευή: Αφήνουμε πίσω τα μνημόνια, η πολιτική μας φέρνει αποτελέσματα

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα και άτομα στη σκηνή
«Διαψεύστηκαν πανηγυρικά όσοι προεξοφλούσαν νέες περικοπές και επένδυαν πολιτικά στην περαιτέρω απώλεια εισοδήματος των συνταξιούχων" τόνισε ο Υφυπουργός Εργασίας Τάσος Πετρόπουλος από την εκδήλωση της ΟΜ ΣΥΡΙΖΑ Αγ. Παρασκευής και της ΝΕΒΑ
«Αφήνουμε πίσω τα μνημόνια και τις δραματικές συνέπειες που είχαν στην οικονομία και στην κοινωνία. Η πολιτική μας φέρνει αποτελέσματα. Έχοντας  αποκαταστήσει  τη βιωσιμότητα του δημόσιου συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, συνεχίζουμε τις θετικές παρεμβάσεις» , τόνισε ο Υφυπουργός Εργασίας , Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Τάσος Πετρόπουλος, σε πολιτική συγκέντρωση με θέμα  ‘’Το ασφαλιστικό σύστημα στη μεταμνημονιακή εποχή ’’ που πραγματοποιήθηκε σήμερα Δευτέρα 10 Δεκέμβρη , από την ΟΜ Αγ. Παρασκευής  του ΣΥΡΙΖΑ και την ΝΕΒΑ , με μεγάλη συμμετοχή πολιτών .
Ο Τ. Πετρόπουλος αναφέρθηκε στην κατάργηση του μέτρου της περικοπής των προσωπικών διαφορών που είχε επιβάλει το ΔΝΤ ενώ η αντιπολίτευση ήλπιζε  το αντίστροφο, λέγοντας χαρακτηριστικά:
 «Διαψεύστηκαν πανηγυρικά όσοι προεξοφλούσαν νέες περικοπές και επένδυαν πολιτικά στην περαιτέρω απώλεια εισοδήματος των συνταξιούχων. Η Κυβέρνηση έβγαλε οριστικά τη χώρα από τα Μνημόνια και έβαλε τέλος στις αλλεπάλληλες μειώσεις  (63 δις ευρώ στις συντάξεις, έως σήμερα) που επέβαλαν οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Κάνουμε  πράξη αυτό που λέγαμε από το 2017έχοντας την εικόνα για την καλή πορεία των οικονομικών του ΕΦΚΑ και της χώρας. Ότι, δηλαδή, δεν χρειάζονται και δεν θα γίνουν νέες περικοπές. Αυτό «σφραγίζεται» με το πλέον επίσημο τρόπο με τη διάταξη νόμου που ψηφίζεται στη Βουλή». Έτσι:
  • Όλοι οι νυν συνταξιούχοι και όσοι έχουν υποβάλει αιτήσεις συνταξιοδότησης μέχρι 31-12-2018 δεν θα έχουν από 1-1-2019 καμία περαιτέρω περικοπή ή μείωση στη σύνταξή τους. Ούτε στην κύρια ούτε στην επικουρική.
  • Επιπλέον, 620.000  κύριες συντάξεις θα είναι από την 1/1/2019 αυξημένες  μετά τον επανυπολογισμό,  με βάση το ν. 4387/16. Οι πρώτες αυξήσεις είναι ύψους 20 ευρώ κατά μέσο όρο το μήνα και θα αρχίσουν να καταβάλλονται από τις 21 Δεκεμβρίου, με τις συντάξεις του μηνός Ιανουαρίου.  Η μέση αύξηση θα φτάσει τα  99 ευρώ το μήνα  στη 5ετία.
  • Οσες συντάξεις εκδόθηκαν με βάση το ν.4387/16 και έχουν διαφορές, συγκλίνουν σταδιακά στο ίδιο ύψος με τις «παλιές» συντάξεις και οι «παλιές» συναντώνται σταδιακά με τις «νέες».  
Τέλος ο Τ. Πετρόπουλος παρουσίασε σειρά θετικών παρεμβάσεων που, ήδη, έχουν γίνει - και συνεχίζονται - στο Ασφαλιστικό συμβάλλοντας στην οικονομική ανάπτυξη και στην κοινωνική συνοχή.  Σε αντιδιαστολή με το σχέδιο  της  ΝΔ να αποκόψει τη νέα γενιά από την κοινωνική ασφάλιση, να φέρει  το κεφαλαιοποιητικό σύστημα και τις ιδιωτικές συντάξεις. «Θα ήταν μια ολέθρια εξέλιξη. Θα δημιουργούσε δυσθεώρητα ελλείμματα και θα οδηγούσε στην καταβαράθρωση όλων των συντάξεων», κατέληξε.
Μετά την ομιλία του Υφυπουργού ακολούθησε πλήθος ερωτήσεων , ουσιαστικός διάλογος και δόθηκαν δεκάδες πολιτικές αλλά και χρηστικές απαντήσεις .

Θλιβερή ουρά της Ακροδεξιάς (Από την ΑΥΓΗ)



Χαρακτηριστική του τρόπου με τον οποίο σκέφτεται ο Κ. Μητσοτάκης είναι η χθεσινή του αναφορά στο σύνθημα “Η δημοκρατία πούλησε τη Μακεδονία”.
Το σύνθημα αυτό χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον στις μαθητικές καταλήψεις τις οποίες επιχείρησαν να υποκινήσουν, το προηγούμενο διάστημα, ακροδεξιά και χρυσαυγίτικα στοιχεία. Και είναι ένα σύνθημα που προσπαθεί να σύρει τον “μακεδονομαχικό” κορμό, έξω από τη λογική του κοινοβουλευτισμού: στο πεδίο της αντιπολιτικής και του “όλοι οι πολιτικοί είναι προδότες”. Δηλαδή, ακριβώς εκεί που δρουν και ψαρεύουν κόσμο οι φασίστες.
Θα περίμενε λοιπόν κάποιος από τον επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τον άνθρωπο που φιλοδοξεί να γίνει πρωθυπουργός της χώρας, να καταγγείλει τέτοιου είδους συνθήματα. Δεν το έκανε. Είπε απλώς ότι αδικεί τη Νέα Δημοκρατία. Και ότι το σύνθημα αυτό, αντί να τσουβαλιάζει το κόμμα του με τον ΣΥΡΙΖΑ, θα έπρεπε να στρέφεται εναντίον των ΑΝ.ΕΛΛ. που “όταν είχαν τη δυνατότητα να ρίξουν την κυβέρνηση, στην πρόταση μομφής της Ν.Δ., σφύριζαν αδιάφορα”. Με μια κουβέντα: ο Κ. Μητσοτάκης απολογήθηκε στα φασιστοειδή.
Είναι λοιπόν προφανές ότι ο Κ. Μητσοτάκης δεν δίνει δεκάρα για τη δημοκρατία. Και δεν έχει καν την πολιτική επάρκεια να το κρύψει. Ακροδεξιές ψήφους επαιτεί. Γι' αυτό άλλωστε πέταξε στα σκουπίδια την εθνική γραμμή του 2008, που το ίδιο το κόμμα του είχε διαμορφώσει. Γι' αυτό διατηρεί αντιπρόεδρο τον Άδ. Γεωργιάδη, ο οποίος διαβάζει αρχαία σε σκυλάκια.
Ο Κ. Μητσοτάκης στρέφεται στην πατριδοκαπηλία, επειδή έχει καταρρεύσει το αφήγημά του περί “4ου Μνημονίου”. Και αυτή η τακτική τον έχει καταστήσει θλιβερή ουρά της Ακροδεξιάς. Πρόκειται για πολιτική χρεοκοπία.

Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2018

Αρχικη Πολιτικη Οικονομια Διεθνη Κοινωνια Περιβαλλον Πολιτισμος » Θεματα Συνέντευξη με το Γιώργο Καπόπουλο, αναλυτή διεθνών ζητημάτων (από την ΕΠΟΧΗ)


Σύγκρουση συμφερόντων στην Ανατολική Μεσόγειο στρατηγικού χαρακτήρα
 


** Οι σχέσεις Τουρκίας και ΗΠΑ στην περιοχή. Η χειραφέτηση των Κούρδων ως ζήτημα εξαιρετικής στρατηγικής σημασίας. Όμηρος της Ρωσίας η Τουρκία.
Δεν μπορεί οποιοδήποτε κράτος να υπαγάγει την εθνική του ασφάλεια και ακεραιότητα στη διακριτική ευχέρεια μιας μεγάλης δύναμης. Άρα η σύγκρουση συμφερόντων Τουρκίας και ΗΠΑ στην περιοχή έχει προσλάβει στρατηγικό χαρακτήρα.

Τη συνέντευξη πήραν η Ιωάννα Δρόσου και ο Παύλος Κλαυδιανός
Τα τελευταία χρόνια φαίνεται ότι μεταφέρεται όλο και περισσότερο το βάρος στην Ανατολική Μεσόγειο. Που οφείλεται αυτό;
Οφείλεται σε δύο λόγους. Ο ένας είναι οικονομικός, επιχειρηματικός και ενεργειακός και ο άλλος γεωπολιτικός. Έχουμε δηλαδή, από τη μια την ανάγκη εξακρίβωσης –μέσω σειράς γεωτρήσεων- του τι υπάρχει στο βυθό της Ανατολικής Μεσογείου, γιατί μέχρι στιγμής έχουμε μόνο εκτιμήσεις, και, από την άλλη, την εμπλοκή κρατών της περιοχής στην αξιοποίηση ενεργειακών πόρων της Ανατολικής Μεσογείου. Αυτή έχει πολλαπλά γεωπολιτικό χαρακτήρα για τις ΗΠΑ. Πρώτον εντάσσεται στο σχέδιο εναλλακτικής πηγής ενέργειας και εναλλακτικής όδευσης φυσικού αερίου και πετρελαίου που να μειώνει την εξάρτηση της ΕΕ από τον ενεργειακό πλούτο της Ρωσίας. Δεύτερον, με την περιφερειακή συνεργασία χωρών, όπως η Αίγυπτος ή το Ισραήλ, με πολυεθνικές πετρελαϊκές εταιρείες και αν είναι δυνατόν μαζί με την Κυπριακή Δημοκρατία και την Ελλάδα και τη συμμετοχή της Τουρκίας προφανώς επιδιώκεται να στηθεί ένα πλαίσιο, το οποίο να διασφαλίζει ότι καμία από τις περιφερειακές δυνάμεις δεν θα κινδυνεύσει να θέσει σε αμφιβολία τη συμμετοχή της στο ενεργειακό αυτό κονσόρτσιουμ, ακολουθώντας άλλη ατζέντα, επιβλαβή ή μετωπικά συγκρουόμενη με τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Αυτοί, λοιπόν, είναι οι προφανείς γεωπολιτικοί λόγοι. Αυτό, όμως, που εκτιμά η Τουρκία ως στρατηγικής διάστασης κίνδυνο δεν ανταλλάσσεται ακόμα και με τις μεγαλύτερες δυνατές αντισταθμιστικές παραχωρήσεις των Αμερικανών σε ό,τι αφορά την εκμετάλλευση του ενεργειακού πλούτου.
Το Κουρδικό και οι ΗΠΑ

Επομένως, ποιος είναι ο μη προφανής λόγος, που όμως ορίζει την κατάσταση στην περιοχή;
Η χειραφέτηση των Κούρδων είναι ζήτημα εξαιρετικής στρατηγικής σημασίας. Μετά το 1991 και την «Καταιγίδα της ερήμου» είχαμε το δεύτερο κουρδικό κράτος στην ιστορία του 20ου αιώνα, το Βόρειο Ιράκ. Πρώτο κουρδικό κράτος, να θυμίσουμε στους αναγνώστες, υπήρξε την περίοδο 1943-46 στο Ιράν όταν η χώρα είχε μοιραστεί ανάμεσα σε σοβιετική και βρετανική ζώνη κατοχής. Οι σοβιετικοί δημιούργησαν το πρώτο αυτόνομο κουρδικό κράτος. Μετά το 2014 και μετά την επέλαση των τζιχαντιστών του ΙΣΙΣ στην Συρία και το Ιράκ, οι ΗΠΑ έκαναν μια ρεαλιστική στροφή και επένδυσαν στους Κούρδους της Συρίας, οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με την κρατική υπόσταση και τη στρατιωτική δύναμη των Κούρδων του Ιράκ, που είναι συντηρητικοί. Οι Κούρδοι της Συρίας και οι βασικές τους οργανώσεις, η οργάνωση BYD και η λαϊκή πολιτοφυλακή YPG, είναι το PKK, με άλλο όνομα.
Το κουρδικό, λοιπόν, έχει πολλαπλά οφέλη για τις ΗΠΑ. Μια χειραφέτηση των Κούρδων στη Συρία και στο Ιράκ, εμποδίζει την επανεμφάνιση μιας ατζέντας ριζοσπαστικού αραβικού εθνικισμού, είτε στη Βαγδάτη είτε στη Δαμασκό. Επιπλέον, σε μια Αμερική, η οποία έχει στοχοποιήσει το Ιράν, η αναμόχλευση του Κουρδικού, θα ήταν ένας παράγοντας αποσταθεροποίησης και του ίδιου του Ιράν. Φυσικά, με το Κουρδικό σε δυνητική άμεση ανάπτυξη στο Ιράκ, στη Συρία και στο Ιράν, η Τουρκία χάνει τον έλεγχο των εξελίξεων, που είχε μέχρι στιγμής στο δικό της εσωτερικό κουρδικό μέτωπο στη νοτιοανατολική Τουρκία. Άρα η δημιουργία ενός κουρδικού συμπλέγματος, σύμμαχου προς το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, είναι μια ζωτική απειλή για την ακεραιότητα και τα συμφέροντα της Τουρκίας που δεν μπορεί κατά κανένα τρόπο να το δεχτεί ο Ερντογάν.
Επομένως υπάρχει ισχυρή σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ.
Οι Αμερικανοί έκαναν έναν ελιγμό πρόσφατα. Ενώ εξακολουθούν και δίνουν βαριά όπλα και εκπαιδεύουν τους Κούρδους αντάρτες στη Συρία –τους οποίους μόλις πριν από τέσσερα χρόνια χαρακτήριζαν ως τρομοκράτες- επικήρυξαν με ποσά από 3 έως 5 εκατομμύρια δολάρια ιστορικούς ηγέτες του ΡΚΚ που βρίσκονται στο Βόρειο Ιράκ. Αυτό όσο και να φαίνεται σαν παιδαριώδες τέχνασμα, είναι ένα μήνυμα προς τον Ερντογάν, ότι αν δεν παρενοχλήσεις την επένδυση που κάνουμε στους Κούρδους στη Συρία και στο Ιράκ, τότε εμείς θα εμφανιζόμαστε εγγυητές ότι δεν θα ενισχύσουν οι Κούρδοι της Συρίας και του Ιράκ ένοπλη ανταρσία εντός της Τουρκίας. Όπως καταλαβαίνετε, όμως, δεν μπορεί οποιοδήποτε κράτος να υπαγάγει την εθνική του ασφάλεια και ακεραιότητα στη διακριτική ευχέρεια μιας μεγάλης δύναμης. Άρα η σύγκρουση συμφερόντων Τουρκίας και ΗΠΑ στην περιοχή έχει προσλάβει στρατηγικό χαρακτήρα.
Στάση αναμονής για την Ελλάδα
Όσο μας αναλύεις την κατάσταση, τόσο προκύπτουν ερωτήματα για το πώς θα τοποθετηθεί η Ελλάδα σε αυτή τη σύγκρουση.
Η Ελλάδα παρατηρεί μια αλλαγή ισορροπιών και διεθνούς συγκυρίας στον ευρύτερο μεσανατολικό χώρο και πρέπει να βγάλει τα συμπεράσματά της. Είναι η πρώτη φορά μετά το 1945 που ο αμερικανικός παράγοντας δεν αντιμετωπίζει την Τουρκία ως στρατηγικό σύμμαχο αλλά ως ενδεχόμενο αντίπαλο. Οι ΗΠΑ προσπαθούν να κρατήσουν όσο μπορούν μια ισορροπία με την Τουρκία, προσπαθούν να την παρακάμψουν όπου μπορούν και αν χρειαστεί θα συγκρουστούν μετωπικά μαζί της. Είναι δηλαδή όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά. Αυτή τη στιγμή στη βορειοανατολική Συρία, όπου υπήρξαν βολές πυροβολικού πριν από ένα μήνα από πλευράς Τουρκίας κατά των Κούρδων ανταρτών ανατολικά του Ευφράτη, αυτό είναι μια κόκκινη γραμμή για τους Αμερικανούς. Από τότε υπάρχουν κοινές περιπολίες Κούρδων ανταρτών και αμερικανών πεζοναυτών στην τουρκοσυριακή μεθόριο. Αν οι ΗΠΑ, για να κατευνάσουν τον Ερντογάν, έπρεπε να προδώσουν τους Κούρδους της Συρίας, ξέρουν πολύ καλά τι θα συμβεί την επόμενη μέρα. Οι Κούρδοι της Συρίας θα στραφούν προς τον Άσαντ και την Ρωσία. Η Ελλάδα, λοιπόν, μπορεί να τηρήσει στάση αναμονής, αξιοποιώντας το γεγονός ότι η έκλειψη του παράγοντα Τουρκία για το σχεδιασμό των ΗΠΑ, την ευνοεί τακτικά και στρατηγικά. Αν ρίξει κανείς μια ματιά στα κράτη της περιοχής που είναι οι σύμμαχοι των ΗΠΑ, η Ελλάδα είναι η πιο σταθερή και προβλέψιμη χώρα στην περιοχή.
Ναι αλλά η Ελλάδα χρειάζεται να έχει και καλές σχέσεις με την Τουρκία. Επομένως, υπάρχει μια διαφορά απόψεων με την Αμερική.
Εννοείται. Η Ελλάδα έχει τη δική της εθνική ατζέντα. Έχουμε επίγνωση ότι παρά την εμπρηστική ρητορική του Ερντογάν, δεν είναι προτεραιότητά του να δημιουργήσει κάποιο θερμό επεισόδιο ούτε στην Ανατολική Μεσόγειο, ούτε στο Αιγαίο. Η προτεραιότητά του είναι το Κουρδικό. Άρα σε αυτή τη μεταβατική περίοδο, που είναι ζητούμενο πού θα σταθμίσουν οι σχέσεις ΗΠΑ και Τουρκίας, νομίζω ότι η Ελλάδα μπορεί ταυτόχρονα να εμβαθύνει τη στρατηγική της πολιτική με τις ΗΠΑ, να κρατά ανοιχτό το διάλογο προς αποφυγή παρερμηνειών, ατυχημάτων ή κινήσεων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Χωρίς να θέλω να απλοποιώ τα πράγματα, η σύγκρουση στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν είναι τόσο ανάμεσα στην Τουρκία, την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, όσο προέκταση της αντιπαράθεσης των ΗΠΑ με την Τουρκία στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Γι’ αυτό έχει μεγάλη σημασία και η εξομάλυνση και επιστροφή στην κανονικότητα των διμερών σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας.
Ρευστή κατάσταση
Η πολιτική των υδρογονανθράκων για την Κύπρο και για την Ελλάδα θεωρήθηκε ότι θα λύσει και τα γεωπολιτικά ζητήματα. Μπορεί να επιτευχθεί αυτό;
Αυτό εξαρτάται πάντοτε από το πώς θα κινηθεί η Τουρκία. Όντως, η συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο θεωρητικά, αν δεν υπήρχε η κόντρα μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας, θα ήταν ένας παράγοντας ευνοϊκός για την επίλυση του Κυπριακού. Αλλά εδώ έχουμε την εκκρεμούσα απάντηση για τη σχέση Ουάσιγκτον Άγκυρας, και γι’ αυτό πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί, να κρατάμε όλους τους δίαυλους ανοιχτούς διότι πρόκειται για μια ρευστή κατάσταση.
Οι εταιρείες έχουν αυτονομία ως οικονομικές μονάδες ή επηρεάζονται από τις στρατηγικές επιλογές;
Και τα δύο. Έχουμε παραδείγματα που τα μεγάλα πετρελαϊκά μονοπώλια των ΗΠΑ υπαγορεύουν την πολιτική στον Λευκό Οίκο, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το Πεντάγωνο και έχουμε και το ανάποδο. Έχουμε, δηλαδή, απόφαση κυβερνητικών μηχανισμών των ΗΠΑ να κατασκευάσουν τον πετρελαιοαγωγό Τσεϊχάν Μπακού, που ξεκινά από το Αζερμπαϊτζάν και φτάνει στην Τουρκία απέναντι από την Κύπρο και ο οποίος παρότι δεν συνέφερε οικονομικά και ήταν ένα άχρηστο μεταφορικό έργο, επιβλήθηκε από τον Λευκό Οίκο στις πετρελαϊκές εταιρείες, για να εξυπηρετήσουν τους γεωπολιτικούς στόχους της χώρας.
Η Ρωσία κυρίαρχη στη Συρία
Ο ρόλος της Ρωσίας ποιος είναι;
Είναι σύνθετος. Η Ρωσία είναι κυρίαρχος του παιχνιδιού στη Συρία, προφανώς με τη σιωπηρή ανοχή ή παρασκηνιακή συμφωνία των ΗΠΑ, όχι μόνο υπό την έννοια ότι οι δυνάμεις του καθεστώτος Άσαντ ελέγχουν σχεδόν το σύνολο της χώρας, αλλά και γιατί όποιος θέλεις κάτι την επόμενη μέρα από τη Συρία πρέπει να περάσει πρώτα από το Κρεμλίνο. Για παράδειγμα, οι ισραηλινοί που θεωρούν στρατηγική απειλή την παρουσία των Ιρανών και φιλοϊρανικών δυνάμεων κοντά στα σύνορά τους, δεν έχουν καμία αντίρρηση αν τις δυνάμεις αυτές τις υποκαταστήσουν ρωσικές δυνάμεις. Άλλο παράδειγμα είναι η Σαουδική Αραβία που έχει προβλήματα με την Τουρκία και τις ΗΠΑ λόγω της δολοφονίας του Κασόγκι και όπως είδαμε υπήρξε επικοινωνία του Πούτιν με τον βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας.
Ποιες είναι οι σχέσεις Ρωσίας Τουρκίας;
Η Ρωσία έχει όμηρο την Τουρκία. Αν αυτή τη στιγμή οι Τούρκοι είναι παρόντες στη Συρία, που είναι στο Αφρίν και στο Ιντλίμπ, είναι στο έλεος της απόφασης της Μόσχας να ανεχτεί την παρουσία τους. Δεν είναι ορατή αυτή τη στιγμή μια συμμαχία με την Ρωσία. Καταρχήν είναι ανταγωνιστικές οι επιλογές τους. Η Τουρκία θεωρεί τη Συρία υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα τον Άσαντ και ο Άσαντ είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχος της Μόσχας στην ευρύτερη περιοχή. Οι Τούρκοι και οι Ιρανοί έχουν ανταγωνιστικά σχέδια για την Μέση Ανατολή. Ο Ερντογάν θέλει να εμφανιστεί ως προστάτης των σουνιτών, από τους μετριοπαθείς έως και τους τζιχαντιστές, ενώ οι Ιρανοί επενδύουν στους σιίτες στο Ιράκ, στους σαλαουίτες στη Συρία και στη χεζμπολάχ στον Νότιο Λίβανο. Άρα πρόκειται για ένα «μέτωπο δυσαρεστημένων» με την αμερικανική πολιτική, χωρίς όμως στρατηγικό βάθος.