Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2011

Φορολογήστε το μεγάλο κεφάλαιο ΤΩΡΑ!


Aλέξης Τσίπρας: Ο άλλος δρόμος για να αυξηθούν τα δημόσια έσοδα (αναδημοσίευση από ΑΥΓΗ)
Πουλακίδας Κ.
Ημερομηνία δημοσίευσης: 16/10/2011
    Η συζήτηση στη Βουλή για τη φοροδιαφυγή ήταν διδακτική διότι κατέρριψε τις αντιλήψεις περί οικονομικού μονόδρομου. Η αντιπαράθεση ανάμεσα στον Ευάγγελο Βενιζέλο και τον Αλέξη Τσίπρα δεν περιορίσθηκε στη διατύπωση της ανάγκης να παταχθεί η φοροδιαφυγή και η παραοικονομία - το αίτημα αυτό πολύ σωστά το έβαλε ο Φώτης Κουβέλης. Κατατέθηκαν οι διαφορετικές αντιλήψεις για το πού υπάρχουν τα λεφτά, πώς μπορούν να εισπραχθούν και μάλιστα ποσοτικοποιημένα (όπως τα θέλει η τρόικα).
    Ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξε ότι πρέπει να φορολογηθούν οι κατέχοντες τον πλούτο και έκανε τέσσερις προτάσεις:
    - Ειδική εισφορά ανά πλοίο ή ανά μονάδα χωρητικότητας, που θα αντιστοιχεί κάτω από το 4% του τζίρου των εφοπλιστών. Σημειώνεται ότι οι εφοπλιστές, που κρατούν το 16% της παγκόσμιας ναυτιλίας, απολαμβάνουν από το ελληνικό κράτος 58 φοροαπαλλαγές και σε "αντιστάθμισμα" ναυπηγούν φέτος μόλις 1 πλοίο από τα 650 που ετοιμάζουν.
    - Επιβολή 1% έκτακτη εισφορά στον τζίρο στις 500 επιχειρήσεις που το 2009 είχαν τζίρο 118 δισ.. Σημειώνεται ότι τα 118 δισ. ισοδυναμούν με το μισό ΑΕΠ της Ελλάδας, η οποία είναι προτελευταία στους "27" όσον αφορά την πληρωμή φόρων από Α.Ε. και Ε.Π., ενώ είναι πρώτη στους έμμεσους φόρους.
    - Ειδική εισφορά σε παντός είδους ακίνητα άνω των 350.000 ευρώ σε Ελλάδα και εξωτερικό. Θα απέδιδε 4 δισ.
    - Ειδική εισφορά επί μετοχών, μεριδίων αμοιβαίων κεφαλαίων σε Ελλάδα και εξωτερικό άνω των 50.000 ευρώ. Θα απέδιδε άλλα 2 δισ..
    Ο Αλ. Τσίπρας τόνισε πως αντί η κυβέρνηση να στραφεί στα μεγάλα εισοδήματα, έχει προχωρήσει σε σειρά "οριζόντιων" μέτρων που είναι κατεξοχήν άδικα. Επέβαλε 7 φόρους στους συνταξιούχους, 5 φόρους στους μισθωτούς, 3 περικοπές στο αφορολόγητο, 3 φόρους στους πολύτεκνους, 5 περικοπές στους μισθούς, 3 περικοπές στο εφάπαξ και 5 διαφορετικούς φόρους στα ακίνητα. Και την Πέμπτη ανακοίνωσε τον διπλασιασμό της έκτακτης εισφοράς, καθώς η εισφορά του 2011 θα καταβληθεί στο τέλος του χρόνου και η εισφορά του 2012 από την αρχή του νέου έτους. Η κατάσταση οδηγεί σε κοινωνική έκρηξη, τόνισε ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, επισημαίνοντας ότι μισθωτοί και συνταξιούχοι το επόμενο πεντάμηνο θα πληρώσουν 5 διαφορετικά χαράτσια (τις 3 έκτακτες εισφορές για 2010, 2011 και 2012, καθώς και τα 2 χαράτσια για τα τέλη ακινήτων του 2011 και του 2012).
    Τον κοινωνικά άδικο χαρακτήρα των μέτρων ανέδειξε και ο Φ. Κουβέλης, ο οποίος πρότεινε να θεσπιστεί ένα φορολογικό πόθεν έσχες, να ελεγχθούν όλες οι καταθέσεις σε ελληνικές και ξένες τράπεζες και να αντιστοιχηθούν με τις φορολογικές δηλώσεις.
    Απέναντι σε όλα αυτά ο υπουργός Οικονομικών δεν είχε τίποτα να προτείνει.


    Υποσχέσεις Ε. Βενιζέλου
    Αρκέσθηκε σε διαβεβαιώσεις ότι θα επιβληθούν μέτρα στους εφοπλιστές (ενώ στους εργαζόμενους επιβλήθηκαν ήδη...) και σε περιγραφή της κατάστασης. Το μόνο θετικό είναι ότι πλέον (λόγω της κατάργησης του τραπεζικού απορρήτου) η κυβέρνηση έχει αποκτήσει μία σαφέστερη εικόνα για τη διαφυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό. Για παράδειγμα, το 2009 (είναι τα τελευταία που έχουν στο υπουργείο Οικονομικών) 8.767 συναλλασσόμενοι μετέφεραν στο εξωτερικό 4,9 δισ. ευρώ με συναλλαγές άνω των 100.000 ευρώ (το συνολικό ποσό που κινήθηκε ήταν 5,4 δισ.). Το 42% των 8.767 συναλλασσομένων (δηλαδή οι 3.718) δήλωναν εισόδημα κάτω από 20.000 ευρώ (ενώ έκαναν συναλλαγές 100.000 ευρώ)! Είναι χαρακτηριστικό ότι οι 542 από τους 3.718 συναλλασσόμενους δηλώνουν εισόδημα κάτω από 1.000 ευρώ και οι 1.143 κάτω από 10.000 ευρώ.
    Συμπέρασμα: α) τώρα ξέρουν, β) δεν είναι ότι δεν μπορούν. Είναι ότι δεν θέλουν.

    Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011

    Σκασμός! Μιλάει ο Αλέκος!

    Αλέκος Αλαβάνος: «Πείτε όχι στη Μέρκελ και θα µας παρακαλάει!»
    Τάδε έφη Αλέκος Αλαβάνος σε πρόσφατη συνέντευξή του στο ΒΗΜΑ http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=425521

    Διαβάστε και κρίνετε ποιον βοηθάνε οι "μπηχτές' που κάθε τρεις και λίγο αμολάει ο Αλέκος. Ακολουθεί δικός μου εξίσου πικρόχολος σχολιασμός. Στο κάτω-κάτω είμαστε της ίδιας γενιάς (αλλά διαφορετικής ταξικής προέλευσης) κι εγώ διατηρώ την πολυτέλεια να μην έχω το παραμικρό "διάφορο" που λένε στα χωριά και να μπορώ να "τα χώνω" ακόμα και στον Αλέκο... Κοκκίνισα τη σπόντα του Αλαβάνου μιας κι αυτός δεν κοκκινίζει από μόνος του με τη διασπαστική τακτική που ακολουθεί εμπράκτως.

    Πιστεύετε ότι θα είχατε θέση σε ένα σχήμα εκλογικής συνεργασίας «αντιμνημονιακών» δυνάμεων στο οποίο θα συμμετείχεκαι ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ;
    «“Αντιµνηµονιακοί” είναι επίσης ο Σαµαράς, κάθε Τρίτη ο Καρατζαφέρης, πρώην αυλικοί του ΠΑΣΟΚ υπό αναβάπτιση. Το “αντί” δεν αρκεί. Ο λαός θέλει το “τι”. Ο δρόµος είναι ανοικτός: µια συνάντηση δυνάµεων της Αριστεράς χωρίς εξαιρέσεις. Ενα µαχητικό πρόγραµµα µε την παύση πληρωµών, την έξοδο από την ευρωζώνη, τις εθνικοποιήσεις και τον σχεδιασµό. Ενα µετωπικό άνοιγµα. Κινήσεις σε όλη την Ελλάδα. Λαϊκές κάλπες παντού για τη στήριξη µιας πορείας ρήξης και αναγέννησης. Εκλογή µιας συλλογική
    ς ηγεσίας – κανένα λόγο δεν έχει η Αριστερά να συνεχίσει να δέχεται το µοντέλο του αρχηγού που επιβάλλουν οι κανονισµοί του συστήµατος. Ηγεσία δική µας είναι οι ιδέες, οι αξίες, το κάλεσµα της Ιστορίας και η αίσθηση χρέους».
    .......


    Πού το πάει ο Βοναπάρτης; Τυχαίο το τσουβάλιασμα ανθρώπων που έχουν δώσει τα πάντα για την ενότητα της Αριστεράς και συμπαρατάσσονται με το αντιμνημονιακό μέτωπο του ΣΥΡΙΖΑ με τα ονόματα που παραθέτει στη συνέντευξή του; Γιατί δεν είπε απλά την άποψή του για το πώς βλέπει αυτός τη συγκρότηση του Μετώπου της Αριστεράς και ξεκίνησε με το βιτριολικό σχόλιο; Νομίζει πως αυτό είναι αρκετό για να αποπροσανατολίσει τους αναγνώστες πως απώτερος στόχος του δεν είναι απλά η συλλογική ηγεσία αλλά η θριαμβευτική ολική επαναφορά του στην ηγεσία της Αριστεράς;
    Ας  παίξουμε με ανοιχτά χαρτιά, Αλέκο. Κι οι πέτρες το ξέρουν πως η μπλόφα με το δαχτυλίδι στον Τσίπρα έκρυβε τις βλέψεις σου για ηγεμονία σε ένα μεγαλύτερο του ΣΥΝ κόμμα. "Μικρός είναι αυτός, του χεριού μου, θα του δώσω το ΣΥΝ για λίγο και όταν γίνει κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ κι εγώ Συριζιάρχης, θα τον έχω φτερό στο καπέλο μου..." Δεν σου έκατσε γιατί ο "μικρός" βγήκε ανυπάκουος κι ακομπλεξάριστος απέναντί σου και τώρα τρέχεις  με το ΑΚΕΠ και κανα-δυο γκρουπούσκουλα και ψάχνεσαι για το comeback. 


    Πάρε και λίγο Βάρναλη μπας και χαμπαριάσεις πως το τσουβάλιασμα στο οποίο αναφέρεται ο ποιητής λίγο διαφέρει από το δικό σου. Ξανατονίζω με κόκκινο το σημείο που αναφέρομαι χωρίς φυσικά να τρέφω αυταπάτες πως θα κοκκινίσεις... 
    Οι απαντήσεις στα γραφόμενά μου καλοδεχούμενες.


    Δημήτρης Κανταλής.







    Μας σιδεροδέσανε τα χέρια
    και μας κλείσαν ολούθε μαλινχέρια.
    Μας μετρήσανε, κάπου εξηνταριά,
    και μας ζυγιάσαν την ψυχή – βαριά!

    Μουδιάσανε σφιχτόδετα καιρό
    χέρι δεξί με χέρι αριστερό.
    Μουδιασμένο και τ’ άλλο μας, που εκράτη
    βαλίτσα ή δέμα για τον Άη – Στράτη.

    Κατάχαμ’ αρετή, μυαλό και νιάτα!
    Τον κάλλιον ο χειρότερος επάτα.
    Τυχερέ, κείνο τ’ άθλιο δειλινό
    σε δέσαν με το δάσκαλο Γληνό.

    Μεγάλα μάτια αστραφτερά, στητός
    κι ατάραγος πάνου απ’ τη μοίρα αυτός,
    κοιτούσε την ερχόμενην ευδία.
    Συ νευρικός απ' την αηδία.

    Μαζί μας, τελευταίοι, με το βαπόρι
    πρεζάκηδες, αλάνια, λαθρεμπόροι.
    Ξεπίτηδες, για να φανεί, πως ίσια
    λογιούνται η λευτεριά και τα χασίσια.

    Μα το καλογεράκι απ’ τ’ Αγιονόρος,
    που πέταξε τα ράσα, ο θεοφόρος,
    και το πιάσανε νύχτα στην Ομόνοια,
    ξουρισμένα μουστάκια και σαγόνια,
    μαζί μας δεν το δέσανε. Βλακεία
    να πομπέψουν πατρίδα και θρησκεία!

    Έτσι μας εφορτώσαν στο βαπόρι,
    τους πατριώτες οι πατριδεμπόροι.
    Εξορία στο λαό, χέρια δεμένα,
    για να 'ρθει ο εξορισμένος απ’ τα ξένα,
    να χωρίσει το Έθνος και να βάλει
    τη μια μεριά να πολεμάει την άλλη.


    Πέμπτη 13 Οκτωβρίου 2011

    ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΝΑΠΟΔΑ



    Κίνημα λαϊκής ανυπακοής
    απέναντι σε κυβέρνηση, τρόικα και χαράτσια
     
    Οι πολιτικές οργανώσεις και σχηματισμοί, Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής,  Αριστερή Ανασύνθεση (ΑΡ.ΑΝ.),  Αριστερή Αντικαπιταλιστική Συσπείρωση (ΑΡ.Α.Σ.),  Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (Ε.Πα.Μ.),  Κομμουνιστική Ανανέωση,  Ξεκίνημα και ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ), που υπογράφουμε πιο κάτω, συναντηθήκαμε και συζητήσαμε για το ζήτημα των χαρατσιών που επιβάλλονται στον λαό και συναποφασίσαμε τα εξής:
    1.   Καλούμε τον λαό να μην τα πληρώσει τα συνεχή χαράτσια που του επιβάλλονται. Καλούμε τον λαό περήφανα να αντισταθεί και να αρνηθεί να πληρώσει για μια ακόμη και πολλοστή φορά τους τοκογλύφους δανειστές της χώρας μας. Είναι ζήτημα αξιοπρέπειας, επιβίωσης, δικαιοσύνης. Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι στηρίζουμε αποφασιστικά και δραστήρια με τη συμμετοχή μας και το παράδειγμα μας το «Δεν πληρώνω τα χαράτσια»
    2.   Καλούμε και θα στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις ένα μεγάλο κίνημα λαϊκής ανυπακοής απέναντι στην κυβέρνηση, στην τρόικα (Ε.Ε. - ΔΝΤ - ΕΚΤ) και σε όλο το πλαίσιο μνημονίων, πακέτων μέτρων και χαρατσιών που επιβάλλουν, με την άμεση ή έμμεση συναίνεση και συνενοχή των «πρόθυμων» πολιτικών κομμάτων (ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., ΛΑΟΣ κ.λπ.). Δηλώνουμε ότι στόχος μας είναι ένας παλλαϊκός ξεσηκωμός για να ανατραπούν όλοι αυτοί. Να ανατραπεί αυτή η κυβέρνηση και όσοι τη στηρίζουν. Να φύγουν όλοι τους, όλοι όσοι οδήγησαν στην χρεωκοπία και στη βαθιά καταπίεση του λαού, κυβερνώντες νυν και προηγούμενοι, «πρόθυμοι» πολιτικοί σχηματισμοί, τρόικα (Ε.Ε. - ΔΝΤ - ΕΚΤ) και δανειστές. Να ανατραπεί το ειδικό αυταρχικό καθεστώς το οποίο έχουν εγκαθιδρύσει, με τανκς τις τράπεζες και τα ΜΜΕ τους συστήματος. Ήρθε η ώρα της πραγματικής δημοκρατίας, την οποία μπορεί να επιβάλει ο λαός με τους αγώνες του.
    3.    Στην κυβερνητική προπαγάνδα ότι αν δεν πληρωθούν τα χαράτσια, τότε δεν μας δοθεί η επόμενη δόση και δεν θα υπάρχουν, τάχα, λεφτά για μισθούς και συντάξεις, απαντάμε: κάθε δόση μας οδηγεί σε χειρότερο αδιέξοδο, εδώ και τώρα να σταματήσουν οι πληρωμές στους διεθνείς και ντόπιους τοκογλύφους δανειστές, εδώ και τώρα ουσιαστική φορολόγηση του πλούτου και εθνικοποίηση των τραπεζών, εδώ και τώρα αναδιανομή του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου.
    4.    Χωρίς να αναιρείται η αυτοτελής παρέμβαση κάθε δύναμης, τον αγώνα αυτόν θα τον δώσουμε σε συντονισμό και με όλες μας τις δυνάμεις. Καλούμε όλα τα μέλη μας και τους φίλους να συναντηθούν σε όλες τις γειτονιές και τις πλατείες, στα συνδικάτα και στους συλλόγους και να δημιουργήσουν κοινές και πλατειές επιτροπές πολιτών, εργαζομένων, νεολαίων. Επιτροπές, που να συσπειρώσουν και να οργανώσουν στην ανυπακοή και στην αντίσταση όλους τους αγωνιζόμενους ανθρώπους του λαού. Επιτροπές, που να μην επιτρέψουν να κοπεί σε κανένα λαϊκό σπίτι το ηλεκτρικό και να προστατεύσουν έμπρακτα το κίνημα της ανυπακοής από τα τιμωρητικά και εκδικητικά μέτρα του κράτους.
    5.    Καλούμε όλους τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ και στις Εφορίες, να συμπεριφερθούν όχι με βάση τις οδηγίες της κυβέρνησης και των τροϊκανών επιτρόπων, αλλά με βάση τις ανάγκες του λαού. Να σταθούν έμπρακτα αλληλέγγυοι στο «Δεν πληρώνω». Καλούμε τα συνδικάτα να συμβάλλουν αποφασιστικά σε αυτήν την κατεύθυνση και να συνδεθούν με τον λαό.
    5.    Έτσι θα συμβάλλουμε όλοι στο να πάρει σάρκα και οστά ένα πανίσχυρο κίνημα λαϊκής ανυπακοής και αλληλεγγύης, ένα πανίσχυρο κίνημα ανατροπής της σημερινής κατάστασης.

    13/10/201

    Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2011

    Ο Μίμης, το μπακάλικο, το σούπερ-μάρκετ, η πολυεθνική... Και εις ανώτερα!


    Ηρωϊκή και πένθιμη η διαδρομή του γίγαντα της πολιτικής ακροβασίας και κομματικού τυχοδιωκτισμού. 
    Έλεγε στα νιάτα του στους συντρόφους του στο ΚΚΕ πως δεν τον χωρούσε το "μπακάλικο" της Κ.Ο. Μαχητής γιαυτό προτίμησε το σούπερ-μάρκετ ΚΚΕ. Δεν βρέθηκε κάποιος να τον στείλει στον αγύριστο κι ο τύπος συνέχισε ακάθεκτος για το ΠΑΣΟΚ που ως κόμμα εξουσίας ταιριάζει περισσότερο στο μπόι του. Τώρα που βλέπει ότι σωθήκανε τα ψέμματα κι οι προοπτικές εξέλιξής του σε ανώτερα αξιώματα εξέλιπαν, χαράζει καινούρια ρότα για το μεγάλο σκάφος της κυβέρνησης "εθνικής σωτηρίας".
    Καλό ταξίδι, αγόρι μου, και πάντα στο ύψος σου όπως μονότονα σου εύχομαι τα τελευταία χρόνια.
    Δημήτρης Κανταλής

    Το άρθρο που ακολουθεί αναρτήθηκε στο zougla.gr

    «H κυβέρνηση έχει υπερβεί τα όρια της νομιμοποίησης»

    Πρώτη καταχώρηση: Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2011, 20:44
    Συνεχίστηκε η ένταση στη Βουλή, μετά τον διαπληκτισμό της Β. Παπανδρέου και του Μ. Κεφαλογιάννη.
    Αυτή τη φορά, ο βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Μίμης Ανδρουλάκης, παίρνοντας τον λόγο, κατέκρινε το κόμμα της κυβέρνησης, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «υπάρχουν όρια νομιμοποίησης, τα οποία έχει υπερβεί η κυβέρνηση», προειδοποιώντας παράλληλα για το ενδεχόμενο εξέγερσης.

    «Ας μην κοροϊδευόμαστε. Η εσωτερική υποτίμηση δεν μπορεί να λειτουργήσει. Όποιος κρατά ευρώ στο χέρι του, του φαίνεται φθηνό το γαλλικό τυρί και το ολλανδικό κρέας. Τα νέα μέτρα που φέρνει η κυβέρνηση, είναι "πολύ κακό για το τίποτα", την ώρα που τα κέρδη των επιχειρήσεων πέφτουν και βουλιάζουν οι δημόσιες επενδύσεις. Πού θα μπει πάτος; Γλυτώσαμε την άμεση χρεοκοπία προσφεύγοντας στον δανεισμό, αλλά παγιδευόμαστε σε μια μακροχρόνια ύφεση, που επιταχύνει το σπιράλ: κρίση-χρέος-ανεργία...» σημείωσε.

    Παράλληλα, πρόσθεσε: «Η έμφαση στη δημοσιονομική προσαρμογή έναντι της ανάπτυξης οδηγεί σε μια ανεργία χωρίς πάτο, με αποτέλεσμα να γίνει εξέγερση. Αν η ανεργία πλησιάσει στο 25-30%, αυτό εδώ μέσα δεν θα υπάρχει ...Υπάρχουν όρια νομιμοποίησης, τα οποία έχει υπερβεί η κυβέρνηση. Δεν μπορεί να προχωρήσει κόντρα σε όλους. Δεν μπορούμε να σώσουμε την Ελλάδα εναντίον του ελληνικού λαού. Χρειάζονται πολιτικές πρωτοβουλίες. Σε λίγο δεν θα είναι δυνατή η πρόβλεψη ούτε σε ένα τρίμηνο. Τα μοντέλα στα οποία βασίζονται οι προβλέψεις αυτές, είναι χωρίς ανθρώπους. Δεν υπολογίζουν πώς θα φερθούν οι άνθρωποι σε συνθήκες κρίσης και κάνουν φανταστικές κατασκευές».

    Τις τακτικές της κυβέρνησης επέκριναν έντονα και οι εκπρόσωποι της Ν.Δ..

    Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2011

    Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΝ για τα σενάρια περί κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας


    Η δήθεν αναγκαιότητα μιας κυβέρνησης συνεργασίας για τη «σωτηρία» της χώρας, όπως παρουσιάζεται από το μπλοκ των πολιτικών δυνάμεων του μνημονίου (ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, ΔΗΣΥ), αλλά και εξωθεσμικών κέντρων, δεν είναι παρά μια μάταιη προσπάθεια διάσωσής τους, με παράλληλη συνέχιση της καταστροφικής πολιτικής που μας έχει οδηγήσει μέχρι εδώ. Το δε ενδεχόμενο συμμετοχής πρώην πρωθυπουργών και εξωθεσμικών προσωπικοτήτων με εντολή της παρούσας Βουλής  θα συνιστούσε μια άνευ προηγουμένου αντιδημοκρατική εκτροπή που στερείται κάθε κοινωνικής νομιμοποίησης και νοθεύει τη λαϊκή εντολή.
    Την ίδια στιγμή, η συναίνεση της Ν.Δ. είναι δεδομένη, όσο και αν η ίδια, για επικοινωνιακούς κατά βάση λόγους, δεν το παραδέχεται, στο βαθμό που συμφωνεί με την ουσία της ασκούμενης πολιτικής  παρά τις αντιπολιτευτικές κορόνες.
    Η παραίτηση της κυβέρνησης  του ΠΑΣΟΚ και η άμεση προκήρυξη εκλογών είναι η αυτονόητη δημοκρατική επιλογή, την οποία τόσο σθεναρά προσπαθούν να αποφύγουν η κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της, γιατί φοβούνται την ανάδειξη στο προσκήνιο μιας πλατιάς αντιμνημονιακής και αντινεοφιλελεύθερης συμμαχίας κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, που θα διεκδικήσει την έξοδο της χώρας από την κρίση, προς όφελος των εργαζομένων και της νεολαίας.
    To Γραφείο Τύπου

    Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2011

    Ομιλία Τσίπρα στο φεστιβάλ νεολαίας ΣΥΝ


    Ομιλία του Προέδρου του Συνασπισμού Αλ. Τσίπρα στο Φεστιβάλ της Νεολαίας Συνασπισμού στο Άλσος Γουδή

    Συντρόφισσες και Σύντροφοι
    Το Φεστιβάλ της νεολαίας του Συνασπισμού είναι πλέον μια παράδοση.
    Μια παράδοση γιορτής και αγώνα που χρόνο με τον χρόνο κατέρριψε όλους τους κυρίαρχους μύθους.
    Κατέρριψε τον μύθο ότι η νεολαία και η αριστερά είχαν πάρει οριστικό διαζύγιο.
    Κατέρριψε τον μύθο ότι η νεολαία έχει παραιτηθεί πλέον από ιδεολογικές ανησυχίες, και κοινωνικές ευαισθησίες.
    Κατέρριψε τον μύθο ότι στον χώρο της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς θα ήταν αδύνατον να στηθεί μαζική νεολαιίστικη οργάνωση.
    H μαζική οργάνωση νεολαίας, της σύγχρονης, ριζοσπαστικής αριστεράς είναι εδώ, παρούσα.
    Και οργανώνει με μεγάλη επιτυχία κάθε χρόνο τη συνάντηση όχι μόνο των νέων της αριστεράς, αλλά τη συνάντηση του κόσμου της εργασίας και του πολιτισμού.
    Γεμίζει τον χώρο με τις σημαίες της και τα συνθήματά της και μας κάνει περήφανους.
    Περήφανους για την γιορτή αυτή, η οποία στήθηκε με υποδειγματική συλλογική δουλειά.
    Περήφανους για την αγωνιστική της παρουσία στα φοβερά κοινωνικά μέτωπα που έχουν ανοίξει σήμερα.
    Περήφανους για το εξαιρετικό πολιτικό της επίπεδο και για τους στόχους που είναι σε θέση να βάζει στον εαυτό της.
    Σε αυτή την νεολαία απευθύνεται δικαιωματικά ο πρώτος χαιρετισμός.
    Αλλά και στους συντρόφους και τις συντρόφισσες από όλες τις γενιές και από όλα τα ρεύματα της αριστεράς, που εργάστηκαν για να πραγματοποιηθεί το φεστιβάλ και που συναντήθηκαν εδώ αυτές τις μέρες.
    Καθώς και στους νέους ανθρώπους που ήρθαν για να δουν, να προβληματιστούν, να αφουγκραστούν πως σκέφτεται η δική μας αριστερά, αλλά και να διασκεδάσουν, σε μια γιορτή χαράς, σκέψης, προβληματισμού, και πάνω από όλα συντροφικότητας και αλληλεγγύης.
    ‘Έννοιες που πρέπει να τις κρατήσουμε καλά μέσα στις αγκαλιές και στις καρδιές μας, στις δύσκολες μέρες που έρχονται.
    Γιατί είμαστε πια στην εποχή του αδιανόητου.
    Και η κοινωνία κοιτάζει προς το μέρος μας με προσοχή και περιμένει.

    Συντρόφισσες και Σύντροφοι
    Τούτη την ώρα στη χώρα βρίσκεται η πρώτη γραμμή ενός παγκόσμιου πολέμου.
    Αυτός είναι και ο λόγος που οι πάντες ασχολούνται μαζί μας.
    Μόνο που ο πόλεμος αυτός δεν είναι πόλεμος ανάμεσα σε κράτη ή σε λαούς αλλά είναι ένας πόλεμος όπου από τη μια μεριά των χαρακωμάτων βρίσκεται το διεθνές χρηματιστηριακό κεφάλαιο και από την άλλοι οι λαοί ανεξαρτήτου εθνικότητας.
    Από τη μια μεριά βρίσκονται οι τραπεζίτες και που την άλλοι οι εργαζόμενοι.
    Και στη χώρα μας είναι η πρώτη γραμμή του μετώπου και συνεπώς η έκβαση της μάχης στη χώρα μας, θα καθορίσει εν πολλοίς τις εξελίξεις σε όλη την Ευρώπη αλλά και στον κόσμο.
    Είμαστε το παγκόσμιο πείραμα και ο λαός μας το πειραματόζωο σε ένα σύστημα που καταρρέει.
    Η λαμπρή υπόσχεση που δόθηκε στις αρχές του 90, ότι ο κόσμος θα πάει μπροστά, αν αφήσουμε ήσυχες τις αγορές να λεηλατήσουν κάθε κοινωνικό δικαίωμα, όχι μόνο αποδείχτηκε πλαστή, αλλά εγκληματικά επικίνδυνη.
    Η κρίση ξέσπασε πρώτα στην Αμερική.
    Ύστερα οι τράπεζες κατέρρευσαν.
    Ύστερα τα κράτη ανέλαβαν τα χρέη των τραπεζών και κατέρρευσαν οι προϋπολογισμοί.
    Η κεντρική επιλογή των ακριβών δανείων που διασώζουν χρεοκοπημένους τραπεζίτες και προγραμμάτων λιτότητας που διαλύουν τις κοινωνίες, απειλεί πλέον όχι μόνο να διαλύσει την κοινωνική συνοχή, αλλά και την ίδια τη συστημική ευστάθεια της παγκόσμιας οικονομίας.
    Είναι βέβαιο ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση δεν μπορεί πια να αντιμετωπισθεί με την εύκολη συνταγή της λιτότητας.
    Και ιδιαίτερα στην Ευρώπη, είναι βέβαιο ότι η κρίση δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί με την υφιστάμενη αρχιτεκτονική του ευρώ και με απόπειρες κατευνασμού των αγορών μέσα από μνημόνια που διαλύουν τις κοινωνίες.
    Και αυτός ο φαύλος κύκλος δεν σταματά και δεν πρόκειται να σταματήσει, όσο οι εφαρμοζόμενες πολιτικές δεν αντιμετωπίζουν τις θεμελιώδεις αιτίες της κρίσης:
    Την υπερσυσώρρευση κεφαλαίου και πλούτου.
    Τις μεγάλες κοινωνικές και περιφερειακές ανισότητες
    Την ανεξέλεγκτη πια επικυριαρχία αυτού που σχεδόν απρόσωπα ονομάζουμε αγορές, δηλαδή των τραπεζών και του χρηματιστηριακού κεφαλαίου έναντι της πραγματικής οικονομίας και της παραγωγής αγαθών.
    Και φυσικά την ολοένα και εντεινόμενη άδικη και άνιση διανομή του πλούτου.
    Αυτή λοιπόν η κρίση δεν είναι ούτε πρόσκαιρη, ούτε εφήμερη.
    Είναι κρίση συστημική, είναι κρίση του παγκόσμιου καπιταλισμού, σηματοδοτεί το τέλος μίας ολόκληρης εποχής, σηματοδοτεί το τέλος της εποχής της νεοφιλελεύθερης ηγεμονίας.
    Και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί χωρίς μεγάλες ανατροπές στους συσχετισμούς δύναμης, χωρίς ριζικές αλλαγές στη δομή της παγκόσμιας οικονομικής και κοινωνικής οργάνωσης.
    Συνεπώς το πρόβλημα δεν είναι ότι ο κόσμος και οι κοινωνίες βρίσκονται μπροστά σε ένα απόλυτο αδιέξοδο και δεν υπάρχουν λύσεις.
    Λύσεις υπάρχουν αλλά βρίσκονται έξω από το κυρίαρχο μοντέλο του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού.
    Αυτό το μοντέλο έχει φάει τα ψωμιά του, τώρα πια μόνο καταστροφή και βαρβαρότητα έχει να προσφέρει στους λαούς, γι΄ αυτό άλλωστε και το βλέπουμε να καταρρέει.
    Όταν λοιπόν εμείς εδώ στην Ελλάδα καλούμε όλους να αγωνιστούμε σε έναν ανένδοτο αγώνα, ενάντια στο μνημόνιο για την υπέρβαση της κρίσης, ταυτόχρονα καλούμε σε έναν αγώνα για τη συνολική υπέρβαση του καταρρέοντος μοντέλου ανάπτυξης, του πελατειακού και αντιπαραγωγικού κράτους, των παραγωγικών προτύπων στην οικονομία και στην κοινωνία.
    Αγωνιζόμαστε για τα αλλάξουμε όλα και όχι για να επιστρέψουμε στα χρεοκοπημένα πρότυπα του παρελθόντος.
    Για να τα αλλάξουμε όλα στη χώρα μας και για να πετύχουμε μία σημαντική μεγάλη νίκη στην πρώτη γραμμή του μετώπου που έλαχε να είναι στη χώρα μας για λογαριασμό όχι μόνον των Ελλήνων, αλλά και όλων των λαών της Ευρώπης.
    Υπάρχει όμως ένα ερώτημα, εύλογο, στο οποίο πρέπει να απαντήσουμε.
    Εντάξει, ο Παγκόσμιος καπιταλισμός είναι σε κρίση υπαρξιακή αλλά γιατί η χώρα μας να βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα;
    Γιατί σε μια μικρή χώρα 10 εκατομμυρίων, με μάλλον ασήμαντη συμμετοχή στους παγκόσμιους οικονομικούς δείκτες (εκτός από την ναυτιλία που είναι πλήρως αυτονομημένη από της ελληνική οικονομία), να είναι το πρώτο κομμάτι του ντόμινο και να κλυδωνίζεται επικίνδυνα.
    Πως βρεθήκαμε σε αυτή την κατάσταση;
    Η χώρα μας, συντρόφισσες και σύντροφοι δεν βρέθηκε κατά τύχη στο μάτι του κυκλώνα αυτής της κρίσης.
    Βρέθηκε εξαιτίας των διαχρονικών ανισοτήτων και στρεβλώσεων του παραγωγικού και κοινωνικού μοντέλου.
    Κυρίως όμως, εξαιτίας των αδιανόητα καταστροφικών και απαράδεκτων μεθοδεύσεων της Κυβέρνησης Παπανδρέου, που άνοιξε εν κρυπτώ από τον ελληνικό λαό την πόρτα της Ευρώπης στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στα καταστροφικά του προγράμματα.
    Η κυβέρνηση Παπανδρέου εδώ και δύο χρόνια με απίστευτο επαγγελματισμό και κυνισμό εκτελεί ένα προσυμφωνημένο συμβόλαιο θανάτου της ελληνικής κοινωνίας.
    Ένα συμβόλαιο οικονομικής και κοινωνικής διάλυσης και εκποίησης του δημόσιου πλούτου.
    Και λέω επαγγελματισμό και κυνισμό γιατί καμία κυβέρνηση δε θα μπορούσε να πει ενσυνείδητα τόσα πολλά ψέματα και μετά να κυβερνά κόντρα στη κοινή λογική και σα να μη συμβαίνει τίποτα να διακηρύσσει ότι θα εξαντλήσει τη τετραετία, παρά το γεγονός ότι σε όλες τις δημοσκοπήσεις μετά βίας συσπειρώνει το 15% του εκλογικού σώματος.
    Και προφανώς ο κος Παπανδρέου μιλά για εκλογές το 2013, γιατί τότε φαίνεται θα λήγει το συμβόλαιο που υπέγραψε ερήμην του ελληνικού λαού, για τη παράδοση της χώρας μας στα ντόπια και ξένα συμφέροντα.
    Στα συμφέροντα της εγχώριας διαπλοκής και της διεθνούς τοκογλυφίας.
    Θέλει να το τιμήσει το συμβόλαιο ο πρωθυπουργός και να μη φύγει πριν ολοκληρώσει το έργο του.
    Να μη φύγει πριν ικανοποιήσει τους γερμανούς βιομήχανους που θέλουν να επενδύσουν με μισθούς πείνας και να ξεκοκαλίσουν 125 δις δημόσιας περιουσίας.
    Να μη φύγει πριν παραδώσει πλήρως τη χώρα στους εντολοδόχους των πιστωτών μας, εμπειρογνώμονες και τεχνοκράτες, που θα αναλάβουν το δύσκολο έργο της ανασυγκρότησης της χώρας.
    Όπως ακριβώς κάνουν τώρα με τη Λιβύη ή όπως έκαναν με το Ιράκ.
    Και να μην φύγει πριν ολοκληρώσει και τη διαδικασία παράδοσης της χώρας στον Αμερικανικής κατασκευής γεωπολιτικό άξονα συμφερόντων : ΗΠΑ, Ισραήλ, Σαουδικής Αραβίας και Κατάρ.
    Μια παράδοση που συντελείται σε μια κρίσιμη στιγμή αναδιάταξης των συσχετισμών στην εύθραυστη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, σε μια περίοδο, όπου η Τουρκία επιδιώκει να ηγεμονεύσει στις αναδυόμενες Αραβικές χώρες και η κυβέρνηση όχι μόνο της επιτρέπει να επικαλείται επιλεκτικά το διεθνές Δίκαιο όταν έχει επι 37 έτη στρατό κατοχής στη Βόρεια Κύπρο, αλλά αποσύρει και τη πάγια υποστήριξη μας στο αίτημα του παλαιστινιακού λαού για αυτόνομο Παλαιστινιακό κράτος.
    Αυτό λοιπόν είναι το συμβόλαιο του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης, αυτό είναι αποφασισμένος να εκτελέσει μέχρι τέλους, για αυτό και δεν θέλει να αφήσει την εξουσία.
    Αλλά το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν θέλει ο ίδιος να αφήσει ο ίδιος την εξουσία αλλά αν θα τον αφήσει για πολύ ακόμα ο λαός στην εξουσία.
    Προχθές κατά την ομιλία του στους Γερμανούς βιομήχανους, ο πρωθυπουργός είπε ότι δεν τον ενδιαφέρει αν ο κόσμος είναι μαζί του, αν οι έλληνες πολίτες υποστηρίζουν η όχι την πολιτική του.
    Είναι ωμό και κυνικό, αλλά επίσης και πρωτοφανές, να λέει δημόσια ένας πρωθυπουργός ότι λειτουργεί ενάντια στην λαϊκή βούληση.
    Ότι δεν τον ενδιαφέρει η εμπιστοσύνη των ελλήνων πολιτών, αλλά η εμπιστοσύνη των γερμανών βιομηχάνων.
    Προφανώς είναι δικαίωμά του. Στην πολιτική κατρακύλα ενός ανθρώπου πιθανόν να δούμε ή να ακούσουμε και χειρότερα.
    Αλλά τα χαράτσια, το ένα μετά το άλλο, δεν πάνε στους γερμανούς Βιομήχανους. Πάνε στα ελληνικά νοικοκυριά.
    Και πάνε με ρυθμούς καταιγιστικούς. Με άθλιες δικαιολογίες.
    Βγαίνει ο υπουργός και λέει: επειδή καταλαβαίνουμε ότι μάλλον δεν θα μπορέσετε να πληρώσετε το χαράτσι που σας βάλαμε την προηγούμενη εβδομάδα, θα σας βάλουμε ένα ακόμα.
    Και το χειρότερο, στα νοικοκυριά δεν πάνε μόνο τα χαράτσια. Πάνε και άλλα πράγματα ταυτόχρονα.
    Πάνε οι δραματικές μειώσεις μισθών.
    Πάνε οι απολύσεις.
    Πάει η εφιαλτική ανεργία, η οποία παγίδευσε τον πρωθυπουργό στην αυτογελοιοποίηση, όταν στην ΔΕΘ υποσχέθηκε έναν εργαζόμενο σε κάθε οικογένεια.
    Πάει η εργασιακή εφεδρεία.
    Πάει η έμμεση φορολογία.
    Πάει η ανασφάλεια και η φτώχεια.
    Και ναι ο κόσμος δεν πληρώνει. Όχι γιατί δεν βλέπει την διέξοδο που του υπόσχονται.
    Όχι γιατί τον υποβάλλουν σε θυσίες χωρίς το παραμικρό αντίκρισμα.
    Ούτε βέβαια υποκινούμενος από κάποιους που θέλουν να υπονομεύσουν την κυβέρνηση.
    Ο κόσμος δεν πληρώνει γιατί δεν έχει να πληρώσει.
    Και σε αυτό τον κόσμο θα μπούμε ασπίδα προστασίας. Να μην τολμήσουν να του κόψουν το ρεύμα.
    Να μην τολμήσουν να κινηθούν δικαστικά εναντίον του.
    Και αν θελήσουν να ξεκινήσουν από εμάς. Να ξεκινήσουν από εμένα και από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.
    Δηλώνω λοιπόν ότι σε σχέση με το χαράτσι στα ακίνητα, θα καταθέσω το μέρος του λογαριασμού μου που αναλογεί στη ΔΕΗ στο Ταμείο Παρακαταθηκών και δανείων.
    Και το μέρος που αφορά το χαράτσι, θα το καταθέσω ως δωρεά στο ΚΕΘΕΑ.
    Σ’ αυτό τον οργανισμό που έχει στηρίξει τόσους νέους ανθρώπους για να επανενταχθούν αλλά δε χωράει στα μνημονιακά κιτάπια.
    Ο κόσμος δεν έχει δεν μπορεί δε πρέπει να πληρώσει.
    Και σε αυτόν τον κόσμο θα βρεθούμε δίπλα. Κανένας μόνος του στη κρίση. Όλοι μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε.
    Συντρόφισσες και σύντροφοι τα ψέματα τελείωσαν.
    Πρέπει να σταματήσουμε να λέμε ότι αυτή η κυβέρνηση πρέπει να φύγει.
    Αυτή τη κυβέρνηση πρέπει να τη διώξουμε και να οδηγηθεί ο τόπος στη λαϊκή ετυμηγορία.
    Πριν την ανεξέλεγκτη χρεωκοπία.
    Πριν ξεπουλήσει τα πάντα.
    Πριν μας καταστρέψει ολοκληρωτικά.
    Βέβαια, η τελευταία γραμμή άμυνας της κυβέρνησης είναι ότι δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις.
    Όποια κυβέρνηση και να έρθει, τα ίδια θα αναγκαστεί να κάνει, λένε. Οπότε ας μας αφήσουν οι πολίτες στην ησυχία μας, και ας κοιτάξουν να πληρώσουν τα χαράτσια.
    Εναλλακτική λύση δεν υπάρχει όταν δεν θέλεις να υπάρχει.
    Εύλογα πλέον οι άνθρωποι αναρωτιούνται: Τι συνεισφέρουν οι μεγάλες Ανώνυμες Εταιρείες για την έξοδο από την κρίση;
    Γιατί δεν φορολογούνται τα χρήματα που συσσωρεύονται στην Ελβετία;
    Γιατί δεν φορολογούνται οι εφοπλιστές;
    Γιατί δεν φορολογείται ο συσσωρευμένος πλούτος, η πολυτέλεια, οι υπέρογκες καταθέσεις, τα μερίσματα από μετοχές;
    Γιατί επιτέλους δεν φορολογούνται οι χρηματιστηριακές συναλλαγές; Η τεράστια εκκλησιαστική περιουσία;
    Γιατί δεν αντιμετωπίζεται η φοροδιαφυγή μέσω της οποίας η Ελλάδα γέμισε με βίλες offshore, εξοχικές κατοικίες με άδεια ναΐσκου, κότερα με βιτρίνα τουριστικής επιχείρησης, εταιρικά αυτοκίνητα και ότι άλλο μπορούσαν από κοινού να σκαρφιστούν οι κυβερνώντες με τους πλούσιους φίλους τους;
    Και εμείς λέμε. Δεν είμαστε η παράταξη που λέει ναι στα ελλείμματα και στην υπερχρέωση.
    ΠΑΣΟΚ και ΝΔ τα έκαναν αυτά. Σημίτης και Καραμανλής τα έκαναν αυτά.
    Ναι θέλουμε το δημόσιο να έχει πρωτογενή πλεονάσματα. Αλλά να τα παίρνει από αυτούς που έχουν.
    Λέμε, λοιπόν, ένα σύνθημα επίκαιρο όσο ποτέ.
    Να πληρώσουν οι πλούσιοι. Οι έχοντες και κατέχοντες. Η εγχώρια διαπλοκή που χρύσωσε τον καιρό του εκσυγχρονισμού και της υποτιθέμενης “νέας διακυβέρνησης”
    Αντί λοιπόν για το χαράτσι σε μισθωτούς συνταξιούχους και αυτοαπασχολούμενους που υποτίθεται ότι θα μαζέψει 1,5 δις, να θεσμοθετηθεί μια εισφορά στο 1% επί του τζίρου των μεγάλων επιχειρήσεων που πέρυσι ήταν πάνω από 200 δις και θα μαζέψει περισσότερα.
    Αντί για την αύξηση του ΦΠΑ στην εστίαση στο εξωφρενικό 23%, να μπει φόρος εφοπλιστών σε κάθε ένα από τα 4000 πλοία τους, που θα αποφέρει 2 δις (500.000 ανά πλοίο)
    Αντί για το χαράτσι στα ακίνητα ακόμα και στις πιο μικρές ιδιοκτησίες που υποτίθεται ότι θα μαζέψει 2,5 δις, να μπεί εισφορά στις μεγάλες ακίνητες περιουσίες στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό, αξίας άνω των 500.000 ευρώ μπορεί να αποφέρει 4 δις.
    Αντί να μειωθεί το αφορολόγητο στις 5000 ευρώ να μπει έκτακτη εισφορά σε κινητές περιουσίες, καταθέσεις, ομόλογα, μετοχές, που υπερβαίνουν τις 100.000 ευρώ κατ’ άτομο.
    Και όσο για τη σπατάλη του κράτους. Αυτή θα αναζητηθεί στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.
    Με δραστική μείωση ενοικίων που πληρώνουν οι δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμοί.
    Με την κατάργηση και όχι την επέκταση των συμβάσεων παραχώρησης σε διαπλεκόμενους που έχουν πληρωθεί δρόμους 3 και 4 φορές χωρίς να τους έχουν ολοκληρώσει.
    Όχι στο πετσόκομμα των μισθών, των συντάξεων του κοινωνικού κράτους και των δημοσίων επενδύσεων.
    Αυτές είναι μόνο ενδεικτικά κάποιες από τις προτάσεις που θα παρουσιάσουμε τις αμέσως επόμενες μέρες.
    Υπάρχουν λύσεις.
    Αρκεί να υπάρχει μια κυβέρνηση με νωπή λαϊκή εντολή αποτελούμενη από τις δυνάμεις που αντιμάχονται το μνημόνιο από αριστερή προοδευτική σκοπιά. Και όχι κυβέρνηση ανδρείκελων που διαλαλεί τη δημόσια περιουσία λες και είναι περιουσία της οικογένειας.
    Συντρόφισσες και σύντροφοι, φίλες και φίλοι,
    Απέναντι στην προσπάθεια κατατρομοκράτησης της κοινωνίας, και στις κραυγές για χρεωκοπία και κοινωνική καταστροφή, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καταθέσει έγκαιρα την εναλλακτική του πρόταση.
    Είναι μια πρόταση τεκμηριωμένη και ρεαλιστική.
    Είναι όμως και κάτι παραπάνω.
    Είναι η μοναδική διέξοδος που υπάρχει αυτή τη στιγμή για να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο της ύφεσης και ανοίξουμε ξανά την κοινωνική προοπτική.
    Η πρόταση αυτή συνοψίζεται σε πέντε άξονες.
    1. Άξονας πρώτος: Η οριστική απαλλαγή από τα Μνημόνια και από τον φαύλο κύκλο της ύφεσης.
    2. Άξονας Δεύτερος: Η επιθετική αναδιαπραγμάτευση του χρέους. Δηλαδή αυτό που η σημερινή κυβέρνηση αρνείται να κάνει, και το πληρώνει ολόκληρη η κοινωνία.
    3. Άξονας Τρίτος: Η άμεση κοινωνικοποίηση του τραπεζικού τομέα, ο οποίος σήμερα χρηματοδοτείται και ενισχύεται από το κοινωνικό σύνολο.
    4. Με τα πλεονεκτήματα που μας δίνουν οι τρεις πρώτοι άξονες, μπορεί να λειτουργήσει ο τέταρτος. Η εναλλακτική στρατηγική για την ανάπτυξη. Με επίκεντρο τις κοινωνικές ανάγκες και όχι τις διαθέσεις και τις κερδοσκοπικές προτεραιότητες του κεφαλαίου. Με ανασυγκρότηση των παραγωγικών κλάδων, επένδυση στην σταθερή και μόνιμη απασχόληση, ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας. Αλλά το σημαντικό: όλα αυτά ενταγμένα σε μια ολοκληρωμένη επεξεργασία εναλλακτικής αναπτυξιακής στρατηγικής, με βάση τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας μας.
    5. Τελευταίος άξονας αλλά εξαιρετικά καθοριστικός: Η οικοδόμηση μιας ασπίδας προστασίας των πιο αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων. Η προοδευτική αναδιανομή του πλούτου, η διασφάλιση των δημόσιων αγαθών και η διεύρυνση του κοινωνικού κράτους.
    Υπάρχει λύση.
    Δεν ξεχνάμε ότι η πάλη για ένα εναλλακτικό σχέδιο δεν εξαντλείται στα εθνικά πλαίσια.
    Είναι πάλη για την ανατροπή της σημερινής νεοφιλελεύθερης αρχιτεκτονικής του ευρώ.
    Είναι πάλη για την αλλαγή των συσχετισμών σε ολόκληρη την Ευρώπη.
    Είναι πάλη για την χειραφέτηση της Ευρώπης από το κεφάλαιο και τους κερδοσκόπους.
    Είναι πάλη για μια νέα, δημοκρατική και κοινωνική Ευρώπη.
    Και επομένως είναι πάλη που πρέπει να την δώσουμε χέρι χέρι με τους υπόλοιπους ευρωπαίους εργαζόμενους. Στην Πορτογαλία. Στην Ιρλανδία,. Στην Ισπανία και την Ιταλία. Στη Γαλλία και τη Γερμανία. Μαζί με τα αδελφά κόμματα του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Παντού.
    Η δύναμή μας είναι στην ενότητα και την αλληλεγγύη. Όχι στον απομονωτισμό και την περιχαράκωση.
    Συντρόφισσες και Σύντροφοι
    Το ότι η κατάσταση βρίσκεται σήμερα σε οριακό σημείο, δεν χρειάζεται να το πούμε εμείς. Είναι πια ορατό στους πάντες.
    Είδαμε τους αγανακτισμένους να συσπειρώνονται σε ένα πρωτοφανές πλήθος και να πλημμυρίζουν τις πλατείες της χώρες.
    Μίλησε ο λαός μας. Δε θέλει την κυβέρνηση, δε θέλει το μνημόνιο, θέλει δημοκρατία.
    Βλέπουμε ένα τεράστιο κίνημα συνδικάτων που υπερασπίζεται το δικαίωμα στην δουλειά και την αξιοπρέπεια.
    Βλέπουμε την πανεπιστημιακή κοινότητα να ξεσηκώνεται για μια φορά ακόμα, απέναντι σε έναν νόμο που καταργεί ουσιαστικά το δημόσιο πανεπιστήμιο.
    Βλέπουμε ακόμα και τα σχολεία να εξεγείρονται, μπροστά στα τεράστια κενά εκπαιδευτικού προσωπικού, την ανυπαρξία βιβλίων, τις κτιριακές ελλείψεις και βέβαια την συνολική τραγική υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου.
    Βλέπουμε τη δημόσια υγεία να παραδίδεται στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες.
    Και απέναντι σε όλο αυτόν τον αναβρασμό, η κυβέρνηση απαντά με μια πρωτοφανή καταστολή, χωρίς όρια.
    Κάτι που δείχνει ότι έχει ήδη υποστεί μια τεράστια πολιτική και ηθική ήττα.
    Το Χιλιανό μοντέλο, που τόσο περήφανους κάνει τους νεοφιλελεύθερους τεχνοκράτες, από την οικονομία και την καταστροφή του κοινωνικού κράτους, επεκτείνεται σιγά σιγά και στην καταστολή.
    Αύριο ενδεχομένως να σκεφτούν να το επεκτείνουν και στη δημοκρατία.
    Συντρόφισσες και Σύντροφοι
    Η κυβέρνηση έχει καταρρεύσει, ο κ. Παπανδρέου δεν υπάρχει. Πότε παραιτείται ενώπιον του κ. Σαμαρά, πότε ενώπιον του κ. Σαρκοζί. Θα παραιτηθεί συντόμως και τυπικά.
    Είναι λογικό μπροστά στην κατάρρευση, το σύστημα να αναζητά αγωνιωδώς εναλλακτικές λύσεις.
    Και σε αυτόν τον προβληματισμό τρέχουν να συνεισφέρουν όλοι οι πρόθυμοι. Μιλώντας πότε για συγκυβέρνηση των δύο μεγάλων κομμάτων, πότε για ευρύτερη κυβέρνηση των δυνάμεων του Μνημονίου και πότε για κυβέρνηση τεχνοκρατών.
    Ο πνιγμένος πιάνεται από τα μαλλιά του λέμε εμείς.
    Το ΠΑΣΟΚ πιάνεται από τη Νέα Δημοκρατία του κ. Σαμαρά και ζητά συγκυβέρνηση.
    Ο κ. Σαμαράς, πιάνεται από την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ, και ελπίζει να μαζέψει λίγο πολιτικό κέρδος για την παράταξή του που επίσης καταρρέει μέσα στην αναξιοπιστία.
    Ταυτόχρονα προσφέρει τον εαυτό του ως πιο αξιόπιστο και φερέγγυο συνομιλητή της τρόικας, ειδικά για θέματα μαζικών απολύσεων, επισφαλούς εργασίας, χαμηλής φορολογίας του κεφαλαίου και ιδιωτικοποίησης του δημοσίου πλούτου.
    Όλοι μαζί, πάντως, πιάνονται από τον κ. Καρατζαφέρη, αυτή τη γραφική τηλεοπτική φιγούρα, που με το ένα πόδι πατάει στο Μνημόνιο και με το άλλο στις ακροδεξιές φασιστικές ομάδες, και έχει εξυψώσει την λαϊκιστική εντυπωσιοθηρική μπουρδολογία σε ύψιστη τέχνη.
    Και αφού έκανε ότι ήταν δυνατό για να συμμετέχει σε μια κυβέρνηση του μνημονίου, τώρα προτείνει κυβέρνηση υπό τον πρόεδρο του Αρείου Πάγου και σε λίγο υπό τους συνταγματάρχες.
    Υπάρχουν, βέβαια, και άλλες λύσεις που πέφτουν στο τραπέζι από την πανικόβλητη διαπλοκή.
    Κάποιοι θέλουν να ξεπαγώσουν τον κ. Σημίτη, το ένα από τους δύο βασικούς υπεύθυνους για την εκτόξευση του χρέους μαζί με τον κ. Καραμανλή. Ενός πρωθυπουργού που τον καιρό της ανάπτυξης αντί να μειώσει αύξησε το χρέος στα 180 δις ενώ το παρέλαβε 100 δις.
    Να δούμε τι άλλο θ’ ακούσουμε.
    Όλη αυτή η κινητικότητα δείχνει τον πανικό ενός συστήματος υπό κατάρρευση που ψάχνει εναγώνια λύσεις για να διασωθεί το ίδιο.
    Απέναντι σε αυτές τις ραδιουργίες, εμείς λέμε ότι υπάρχει εναλλακτική λύση.
    Η λύση αυτή όμως προϋποθέτει τη μεταφορά μιας μεγάλης αλλαγής που έχει ήδη συντελεστεί στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας και στο πεδίο της πολιτικής.
    Ένα ευρύ μέτωπο από τα αριστερά της αριστεράς ως τον κόσμο και τα στελέχη που αποχωρούν από το ΠΑΣΟΚ, θα μπορούσε σήμερα να συσπειρώσει το λαό μας και να οργανώσει τους αγώνες, να δώσει ελπίδα και προοπτική, κυρίως να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μια μεγάλη ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών.
    Και αν αποδεχτούμε ότι η πρώτη γραμμή του μετώπου ενός πανευρωπαϊκού και διεθνούς πολέμου, βρίσκεται στη χώρα μας, τότε συνειδητοποιούμε ότι αν κερδίσουμε τη μάχη στο μέτωπο και ανατρέψουμε τους συσχετισμούς δύναμης, τότε θα έχουμε πετύχει μια κορυφαία, μια ιστορική νίκη για λογαριασμό όχι μόνο του ελληνικού λαού αλλά όλων των λαών της Ευρώπης.
    Φανταστείτε λοιπόν αν ένα ευρύ μέτωπο δυνάμεων συγκροτηθεί με στόχο τη σωτηρία της κοινωνίας και του λαού και ανατρέψει τους συσχετισμούς και πάρει τη πλειοψηφία από τα κουφάρια του δικομματισμού που μετά βίας συγκεντρώνουν από 20%, τότε τίποτα δεν θα είναι όπως πριν.
    Θα πρόκειται για τη πρώτη μεγάλη υποχώρηση, τη πρώτη μεγάλη ήττα των σχεδίων του κεφαλαίου σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μετά την κρίση.
    Εμείς δε λέμε ότι μια κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας με αριστερό πολιτικό πρόσημο θα τα βρει όλα ρόδινα ή δε θα έχει δυσκολίες ή θα τα καταφέρει χωρίς τη διαρκή διεκδικητική παρουσία των κινημάτων και του λαού στους δρόμους.
    Ούτε φυσικά είπαμε ποτέ ότι μια τέτοια κυβέρνηση θα πετύχει γιατί θα έχει καλύτερους διαπραγματευτές ή επειδή η γοητεία των εκπροσώπων της θα ρίξει τάβλα τη Μέρκελ και τον Σαρκοζί.
    Εμείς αυτό που λέμε είναι ότι η δύναμη του λαού μας, η βούλησή του να πάρει την τύχη του στα χέρια του και να αποτρέψει τη καταδίκη του, είναι αυτό που μπορεί να ρίξει τάβλα και τη Μέρκελ και το Σαρκοζύ και τη τρόικα αλλά και την εγχώρια διαπλοκή, το ΣΕΒ και το κρατικοδίαιτο ελληνικό κεφάλαιο.
    Η δύναμη του λαού μας αν πιστέψει στη δυνατότητά του να αλλάξει τους συσχετισμούς.
    Ένας νέος Συνασπισμός εξουσίας, με ισχυρή λαϊκή εντολή να διασώσει τη χώρα, τη κοινωνία, τα λαϊκά στρώματα από τη περιδίνηση θανάτου, της ύφεσης και της σκληρής λιτότητας.
    Με ισχυρή λαϊκή εντολή να σπάσει το συμβόλαιο θανάτου με τη τρόικα, που το ονόμασαν μνημόνιο.
    Με ισχυρή λαϊκή εντολή να προχωρήσει σε ένα πρόγραμμα ριζικής αναδιανομής του πλούτου και παραγωγικής ανασυγκρότησης, με στόχο την ανάπτυξη και τη κοινωνική προστασία.
    Με ισχυρή λαική εντολή να διεκδικήσει αυτά που δικαιούται η χώρα από τη παρουσία της στην ευρωζώνη.
    Και να αντιστρέψει τον κυρίαρχο εκβιασμό.
    Αντι να παριστάνει το κομιστή των εκβιαστικών διλημμάτων από τη τρόικα προς το λαό, να αντιστρέψει το δίλλημα και από το ψευδές Μνημόνιο ή χρεοκοπία, από το ψευδές Λιτότητα ή έξοδος από το ευρώ, να θέσει το πραγματικό δίλλημα που είναι : Μνημόνιο, λιτότητα και χρεοκοπία ή αναδιανομή, ανάπτυξη και κοινωνική προστασία;
    Συντρόφισσες και σύντροφοι,
    Εδώ και δύομισι μήνες, με την απόφαση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ, απευθύναμε μια πλατιά πρόσκληση ενότητας σε πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις.
    Δεν ήταν μια αόριστη πρόσκληση δίχως παραλήπτες.
    Μιλήσαμε συγκεκριμένα, ονοματίσαμε όλες τις πολιτικές δυνάμεις που συγκαταλέγονται σε όσους καταψηφισαν το μνημόνιο.
    Απευθυνθήκαμε στο ΚΚΕ, στους Οικολόγους, στη Δημοκρατική Αριστερά, στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στο Άρμα Πολιτών και στους βουλευτές που αποχώρησαν από το ΠΑΣΟΚ καταψηφίζοντας το μνημόνιο.
    Δεν ήταν ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα, ήταν πρόταση ουσίας.
    Είναι πρόταση που τη πιστεύουμε και θα επιμείνουμε σε αυτή και θα εντείνουμε τις πρωτοβουλίες για την υλοποίησή της.
    Γιατί είναι πρόταση που απαντά στις ανάγκες των καιρών, στην ιστορική ευθύνη που έχουμε απέναντι στον τόπο και στις επόμενες γενιές.
    Πριν από λίγες μέρες, γιορτάσαμε τα 70 χρόνια του ΕΑΜ, του μετώπου που έγραψε τις πιο λαμπρές σελίδες στη σύγχρονη ιστορία του τόπου και του λαού μας.
    Το ΕΑΜ συγκροτήθηκε ως μέτωπο συνεργασίας κομμάτων και αργότερα προσωπικοτήτων και κοινωνικών δυνάμεων με διαφορετικές ιδεολογικές και πολιτικές αφετηρίες, αλλά με έναν μείζονα κοινό στόχο που υπερέβαινε όλες τις διαφορές.
    Τη σωτηρία του λαού μας από τη πείνα και την εξαθλίωση.
    Την απελευθέρωση της χώρας από το ξένο ζυγό.
    Τη κοινωνική προκοπή και τη δικαιοσύνη.
    Σήμερα μπορεί να μην έχουμε ξένα στρατεύματα κατοχής στη χώρα, αλλά ο λαός μας βρίσκεται ξανά αντιμέτωπος με δραματικές εξελίξεις.
    Βρίσκεται αντιμέτωπος με μια λαίλαπα που απειλεί τη κυριαρχία και την ανεξαρτησία του, με μια λαίλαπα που απειλεί την αξιοπρέπεια αλλά και την ίδια την επιβίωσή του.
    Το διακύβευμα, λοιπόν, για την αριστερά αλλά και για το λαό μας σήμερα, όπως και τότε, τον Σεπτέμβρη του 41, δεν είναι ο δρόμος προς τον σοσιαλισμό αλλά ο δρόμος για τη σωτηρία της λαού και της κοινωνίας.
    Και βαδίζοντας αυτόν το δρόμο, είναι βέβαιο ότι θα έρθουμε πολύ πιο κοντά και στο δρόμο της κοινωνικής δικαιοσύνης και του σοσιαλισμού.
    Όσοι αυτό δεν μπορούν να το δουν και να το κατανοήσουν.
    Όσοι υπεκφεύγουν με εύκολα επιχειρήματα.
    Όσοι αρέσκονται να υπεριδεολογικοποιούν υπαρκτές αντιθέσεις εντός της αριστεράς σε σχέση με την Ευρώπη ή το μοντέλου της σοσιαλιστικής προοπτικής, απλά ας αναλογιστούν τι κατάφερε το ΕΑΜ, 70 χρόνια πριν και για πιο ακριβώς λόγο γιορτάζουμε όλοι μας και υμνούμε τα κατορθώματα του.
    Ας το σκεφτούμε αυτό όλες οι δυνάμεις που αγωνίζονται σήμερα κατά του Μνημονίου, μια μία ξεχωριστά.
    Ας αναλογιστούμε τη κρισιμότητα της στιγμής. Την ευθύνη απέναντι στην ιστορία, απέναντι στο παρόν και στο μέλλον αυτού του τόπου.
    Και ας κάνουμε όλοι ένα βήμα πίσω στην αυτάρκεια και πολλά βήματα μπροστά για τη σωτηρία του λαού μας με μια εκλογική συνεργασία που θα διεκδικήσει να είναι πρώτη εκλογική δύναμη.
    Συντρόφισσες και Σύντροφοι
    Είναι η ώρα να τους σταματήσουμε.
    Είναι η ώρα να ξεσηκωθεί η κοινωνία. Και να ανοίξει με τους δικούς της αγώνες και την δική της φωνή, τον εναλλακτικό δρόμο απέναντι στην κρίση.
    Η αριστερά έχει να παίξει τον δικό της ρόλο σε αυτή την μεγάλη πορεία αλλαγής.
    Οφείλει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των καιρών .
    Και οι νέοι άνθρωποι όπως αυτοί που γεμίζουν σήμερα αυτό τον χώρο, θα βρίσκονται για μια φορά ακόμα στην πρωτοπορία των κοινωνικών αγώνων.
    Των αγώνων για αξιοπρέπεια, και αλληλεγγύη, των αγώνων για δικαίωμα στη ζωή και στο μέλλον.
    Ας στείλουμε σε ολόκληρη την κοινωνία, και ιδιαίτερα στις νέες γενιές, το αγωνιστικό μήνυμα αισιοδοξίας με το οποίο ξεκίνησε αυτό το Φεστιβάλ.
    Μπορούμε να νικήσουμε.
    Μπορούμε να γυρίσουμε τον κόσμο ανάποδα.
    Γεια σας
    ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ 2/10/2011